Van - Türk / Ermeni

Su altı yönetmeni Tahsin Ceylan, Van Gölü'nün ekolojik-arkeolojik sırlarını görüntülemiş, yüzyıllardır suyun altında gizli kalmış, bilinmeyen çok sayıda yaşamı, eseri, hikayeyi gün yüzüne çıkarabilmek için bir kitap hazırlamış: Van Gölü'nün Sırları. Kitap, bugün Van Gölü'nün ortasındaki Akdamar Adası'nda, Gevaş Kaymakamlığı himayesinde düzenlenen etkinlikle tanıtılacak. Güzel iş. Emeği geçenleri tebrik ederim.

Gevaş Kaymakamlığı madem bir işe el attı, tamamına erdirsin; Van Gölü'nün bahsi geçen kitapta yer almadığı aşikar "öteki sırları"nı da dünyaya duyuracak bir adım atsın; Van Gölü'nün "Kan Gölü" olduğu o "karanlık çağı"nı da yazsın, yazdırsın, anlatsın, anlattırsın... Kimseyi bulamazsa ben gönüllüyüm bu "vazife"ye!

Ermenilerin işkenceleri sonucu aklını kaybeden Nezo Hatun'a...

Ermeni zulmünden kurtulmak için kendilerini ateşe verip pervane gibi döne döne; "Gelin kızlar, bizim düğünümüz var. Bugün bizim düğün günümüzdür..." diye ölüme giden Zeve'li genç kızlara...

Yaşadıklarını "Akşam oldu mu bizim içimize Ermeniler gelirdi. 150 tane kadar kadın içinden 10-11 tanesini seçip götürürlerdi. Sabaha kadar bu kadınlara tecavüz ederlerdi. Bu kadınlar öyle olurdu ki kan revan içinde kalır, bırakıldıklarında bacaklarını gere gere yatar, oturamayacak durumda kalırlardı" diye anlatan Seher'e...

Defalarca tecavüze uğrayan 7 yaşındaki Fatma ve 9 yaşındaki Güfaz'a...

Zorla götürülürken kendilerini köprüden Mermit Çayı'na atan iki taze gelin; Zahide ve Fatma'ya...

Derviş Efendi'nin, gözleri önünde tecavüze uğrayan kızları Hayriye ve Şadiye'ye...

Van'ın o mezalim kurbanı biçare, şehit kızlarına, kadınlarına, çocuklarına karşı birikmiş olan saygı borcumuzu ödemek bir "vazife" çünkü bence!

Üstelik...Şehirlerini basan Ermeni çetecilerden kaçabilmek için Van Gölü'ne yönelen Türklerin... Onlara "kurtarıcı" kılığında vapurlarını açan, Van-Akdamar arasında taşımacılıkla meşgul Ermeni zenginlerin... Van Gölü'nün ortasına gelindiğinde bu vapurların nasıl birden zulümhanelere dönüştüğünün... Katledilen erkekler göle atılırken, kadınların Akdamar'daki o "adanın turizm anahtarı diye pamuklara sarılan kilisesinde" nasıl "ömür boyu tecavüz"e mahkûm edildiğinin... Bu akıbete uğramamak için kendilerini göle atan Türk kadınlarının ve Van Gölü'nün nasıl kan rengine döndüğünün hikayesini "ortaya çıkarmak" için hiç öyle suyun metrelerce altına dalmaya filan da gerek yok.

Akdamar'a, iğdiş edilmiş o malum canlının trene baktığı gibi değil de, "harikalar diyarı" olmadığını görecek gibi bakmak kafi!
Ben bunu bir "millî vazife" addediyorum ama...

Konuya "tamamen duygusal" yaklaşanlar; şehre girecek paranın hesabını yapanlar, Akdamar'ı dünyanın her yerinden ziyaretçinin akın edeceği bir "turizm cennneti"ne dönüştürmek niyetinde olanlar varsa... Kolayı var... Dünyanın birçok turistik şehrinde, en çok ziyaret edilen yerler arasında "işkence müzeleri", "soykırım kampları" var... Akdamar Kilisesi'ni de bir "sanat şaheseri" filan diye cilalamak yerine bu yüzüyle çıkarırsanız vitrine, emin olun, insanlık tarihinin eşine az rastlanır işkencelerinden, kırımlarından birine mekan olduğu için de gelir insanlar burayı görmeye!

Kaymakam Bey... Kimsenin değilse bile ağzına balta sapı büyüklüğünde bir kazık çakılan, dili koparılıp bu kazığın üstüne çivilenen 70 yaşındaki Gevaş müftüsünün hatırasının hatırına bunu bir düşünün bence... 


Selcan TAŞÇI HAMŞİOĞLU
Sıra Van Gölü'nün "Öteki" Sırlarında
Yeniçağ / 06 Eylül 2018 

"2007 yılında uluslararası törenle “Anıt Müze” olarak açılarak yılda bir gün ayin izni verilen kilisede, 19 Eylül 2010 tarihinde 95 yıl aradan sonra ilk ayin yapılmıştı. Daha sonra güvenlik gerekçesiyle iptal edilen ayin, 3 yıl aradan sonra ilk defa 9 Eylül'de gerçekleştirilecek. Bu ayine hükümetten de üst düzey isimler katılacak. Türkiye Ermenileri Patrikhanesi Patrikvekili Başpiskopos Aram Ateşyan:  "Türkiye değişiyor, Türkiye eski Türkiye değil artık. Hem güçlü hem de azınlıkların haklarını veren bir devlet, bir hükümetimiz var" dedi." Basın / 05 Eylül 2018


A - Azınlıkların her TC. vatandaşı gibi tüm hakları mevcuttur! Ayrıca, Türkiye'de "Azınlık" terimi kullanılmaz, "müslüman" ve "gayri-müslim" diye ayrılır! Fransa'da "Ermeni kökenli Fransızım" diyebiliyor musunuz? Hayır, "Fransızım" diyebilirsiniz ancak!
B - Evet Türkiye değişiyor, ama bu "Türklerin" aleyhine gelişen bir değişimdir!
C - Akdamar Hıristiyan Türklerine Aittir!
D - Bu ayinlerde "sözde Ermeni soykırımı"nın anılmayacağını düşünenler %100 yanılmaktadır. Yani Türkiye ve Türkler lanetlenecektir!
E - Akdamar ve Van Gölü çevresindeki Türk Katliamları anılmalıdır ve hatta "Türk Soykırım Anıtı" dikilmelidir!

SB.

* Bir de eski tarihli makalelere bakalım *

Fatih Erboz

Ermeni tatil köyü işin görünen yüzü

Yeniçağ, Mayıs-2008

Prof. Dr. Yusuf Halaçoğlu:" Arşiv kayıtlarına göre, Aktamar'daki haçın, Rusya'dan çetesi ile birlikte Van'a hırsızlığa gelen Michellian adlı bir Ermeni tarafından çalındığı biliniyor."

Özkaya, Van’da Akdamar Kilisesi’nin bulunduğu alana kurulması düşünülen Ermeni tatil köyü projesine sert tepki gösterdi. “Tatil köyün projesindeki ana  hedefin Akdamar Kilisesi olduğu herkes tarafından biliniyor” dedi.

Ermeni tatil köyü projesi büyük tartışma yarattı. Van’da Akdamar Kilisesi’nin bulunduğu yere yapılacak olan tatil köyünün, Türkiye açısından olumlu sonuçlar vermeyeceğini belirten Tapu Kadastro eski Genel Müdür Yardımcısı Orhan Özkaya, bunun bir hıristiyanlaştırma projesi olduğunu kaydetti. Özkaya, yabancıların ve vakıfların yeni toprak satışları yasası çıkmadan önce bölgede toprak alabilmek için büyük çaba sarf ettiklerini ifade ederek, “Yeni yasa muhtemelen Anayasa Mahkemesi’nden dönecek. Yabancılar bunu bildiğinden yasa yüksek yargıdan dönmeden amaçlarına ulaşmak istiyorlar.Bu nedenle  projeyi hayata geçirmek istiyorlar” diye konuştu. 

Van’ı ele geçirecekler

Burada oynanan oyuna dikkat edilmesi gerektiğini kaydeden Özkaya, şöyle devam etti: “Ermeni tatil köyü projesi demek bu bölgede bir Ermeni cemaati yaratmak anlamına gelecektir. Bunun içinde dinler arası diyalog kavramından yararlanacaklar” şeklinde konuştu. Vakıflar yasası ile birlikte vakıfların şirketlerle ortaklık yapabileceklerini ve  istedikleri kadar toprak satın alabileceklerini kaydeden Özkaya, “Bu sınırsız toprak alabilecekleri anlamına gelmektedir. Van ilinin imar planlı alanının yüzde 10’u  yabancıların eline geçecek” dedi.   

*

Tolga Akiner

Akdamar manzaralı tatil köyü geliyor!

Milliyet, Kasım-2010

İki Ermeni işadamı Van’ın Gevaş ilçesinde tatil köyü kurmak için Van Ticaret ve Sanayi Odası (VATSO) ile temasa geçti. Ermeni işadamları, villa tipi, bahçeli ‘tatil köyü’ projelerini hayata geçirmek için VATSO’dan destek istedi. “Akdamar’a çok yakın bir bölgede bulunan Gevaş ilçesini incelediler.  Burası Akdamar’a çok yakın, Gevaş ilçesi. Ayine gelenler otellerde yeteri kadar rahat edemiyorlar. Burada kuracakları tatil köyünde hem huzurlu bir tatil geçirecek hem de ibadetlerini yapabilecekler” dedi.

*

Van'a Ermeni Yatırımı

Yeniçağ / 19 Kasım 2010

Yatırımcıların vergi indirimlerinden yararlanabileceklerini de belirtirken, hazırladıkları projeyle Avrupa Birliği’nden (AB) fon yardımı alabilecekler de....

AKP iktidarı, Türkiye’ye ”soykırımcı“ diyen Ermenistan’ı memnun edebilmek için devletin kasasından 3 milyon lira harcayıp Akdamar Kilisesi’ni onarıp törenle hizmete açmıştı. Ayrıca yine devletin fonlarıyla Türkiye’de tek taşı kalmış bütün kiliseler elden geçirilmişti. Van’da ki Akdamar Kilisesi’ne 3 milyon harcayan AKP, Belek’teki Dinler Bahçesi için 1.4 milyon, Edirne’de ki Büyük Sinagog için de 3 milyon 700 bin lirayı gözden çıkardı. Tarsus’taki Aziz Paul Kilisesi ve Trabzon’daki Sümela Manastırı da yine milyonlar harcanarak ayinlere açıldı.

Hıristiyanlaştırma projesi

Van’da Akdamar Kilisesi’nin karşısına yapılacak olan tatil köyünün, Türkiye açısından olumlu sonuçlar vermeyeceği dile getirildi. Tapu Kadastro eski Genel Müdür Yardımcısı Orhan Özkaya, bunun bir Hıristiyanlaştırma projesi olduğunu kaydetti. Burada oynanan oyuna dikkat edilmesi gerektiğini, bölgede bir Ermeni cemaati yaratılmaya çalışıldığını vurgulayan Özkaya, ”Bunun için dinlerarası diyalog kavramından yararlanacaklar“ 


Vakıflar yasası ile birlikte vakıfların şirketlerle ortaklık yapabileceklerini ve istedikleri kadar toprak satın alabileceklerini kaydeden Özkaya, ”Bu sınırsız toprak alabilecekleri anlamına geliyor. Van’ın imar planlı alanının % 10’u yabancıların eline geçecek” dedi. 

*

GEVAŞ KAYMAKAMLIĞI

internet sitesinden:

 I.Dünya savaşının başladığı yıllarda, Rus kuvvetleriyle birlikte hareket eden Ermeniler, 1915 yılında, bölgeye girmiş ve bir çok yeri işgal etmişlerdir. Ermeni çetelerinin işgal ettiği yerlerden, biriside Gevaş'tır. İşgal süresince bölge halkına insanlık dışı eziyet, işkence ve zulüm yapılmıştır. 

Gözü dönmüş caniler, çoluk, çocuk, kadın ve yaşlı ayrımı yapmaksızın, binlerce insanımızı acımasızca katletmişler ve, yine Ermeni zulmünden kaçan binlerce vatandaşımızın ise evini, barkını, malını ve sevdiklerini geride bırakıp, doğduğu topraklardan göç etmek zorunda bırakılmışlardır. Göç esnasında, yine birçok vatandaşımız, çeşitli sebeplerden dolayı canlarından olmuşlardır. O katliam dolu yılları yaşamış ve görgü tanığı olan Gevaş-Dereağzı köyünden Salih DEĞİRMENCİ oğlu, yaşanan o yıllara ait bildiklerini ve duyduklarını şöyle anlatmıştır.

"Kimisi ağır hastalarını, kimisi anne ve babasını götürmek için, binek hayvanı veya aracı olmadığından, köyde bırakmış, hatta kimi anneler ise, 1-2 yaşındaki çocuklarını yanlarında götürmelerine rağmen, onları dağ başında, ıssız yerlerde bırakmak zorunda kalmışlardır. Ermenilerin; silahlarınızı teslim ettiğiniz takdirde, size zarar vermeyeceğiz sözlerine inanarak, köylerini terk etmeyerek kalan halk da, ağaçlara bağlanarak, acımasızca katledilmişlerdir."

*

"Van Gölü kan gölü oldu ve askerler uzun süre Van Gölü kıyılarından  masum Türk insanının cesetlerini toplayıp gömdüler." ... "Bu gün dahi ne Türk, ne de Batı Dünyası, Van ili ve çevresindeki 509.707 Müslüman’dan sadece  1500 kadın ve çocuğun kaldığını bilmiyorlar. Van’ı ele geçiren Ermeniler bütün Türk mahallelerini yaktılar.  Şehirde kalanları ve yollarda yakaladıkları kişilerin yaşlarına bakmadan toptan kitle halinde katlettiler.  Bundan maksatları, Van’daki Türklerden bir iz bırakmamak ve bölgede sayısal üstünlük sağlamak istemeleriydi."

Dr.Galip BAYSAN

ERMENİLER’İN “VAN” KATLİAMI (17 Mayıs 1915)

Van Türk Katliamı

*

"50 Türk Anası tecavüz edilmek üzere Akdamar adasına götürülürken Ermeni çeteciler tarafından, kendilerini Van Gölüne atmışlar ve boğularak ölmüşlerdir. Benim teklifim, bu anaların isimleri elimizde var, Akdamar Adası'na bir Anıt dikelim ve bu 50 Asil Türk Kadınının adlarını oraya yazalım. Van şehri Ermeni çeteciler tarafından yok edilmiştir. Bu anlamda TBMM, Gaziantep ve Kahramanmaraş gibi, Van şehrine de bir isim vermeli ve bu isim "Şehit Van" olmalıdır ki, tarihsel bilincimizde Van'a ne yapıldığını tekrar ve tekrar hatırlayalım."

Prof.Dr.Ümit ÖZDAĞ / "Ay'da Petrol Var" Psikolojik Hareket

* Doğu Anadolu'nun Türklüğü *

Türklerin Havzaya ilk gelişleri binlerce yıl öncesine dayanır.

Ermeniler gelmeden önce Doğu Anadolu'nun Subar, Kimmer, İskit/Saka Türklerine kadar inen bir tarihi vardır.

"Selçuklular Van Gölü havzasına geldiklerinde bölgede yaşayan Ermeni ve Gürcü nüfus oldukça zayıflamış durumdadır. Gürcüler Kafkasya'ya çekilmiş, Ermenilerse Doğu Roma tarafından imparatorluğun çeşitli yerlerine dağıtılmış ve nüfusları azaltılmıştır.

Rum nüfus ise şehir merkezlerinde toplanmıştır.

Bu nüfus azlığı da Selçukluların bu bölgeye rahatça yerleşmesine imkan sağlamıştır."

Van Gölü Havzasında Selçuklu İzleri, Belgesel 3.bölüm

"Ermeni krallarının gerek Gürcülerin de, yok olduğunu, bu dönemde zayıfladığını, çoğunun yok edildiğini görüyoruz.

Yani Anadolu boştu. Bunu açıkça söylemek lazım. "

Prof.Dr.Ahmet Taşağıl.

Çelebibağı Selçuklu Mezarlığı - Erçiş/Van

"Van Gölü Havzası'ndaki Tarihî Mezarlıklar ve Mezar Taşları" Prof. Dr. Abdüsselâm ULUÇAM

THE POPULATION OF THE OTTOMAN ARMENIANS / PDF

by Prof.Dr.Justin McCarthy

"There were 1,465 million Armenians in Ottoman Anatolia in 1912, before the wars began. (This does not include the 28,000 Armenian residents of Southern Haleb Province, which became part of Syria after the world war nor the Armenians of İstanbul Province and Ottoman Europe, who were neither killed nor deported during World War I, although some were conscripted.) At wars' end, 881,000 remained alive, a loss of 584,000, or 41%.21 Most of these were victims of the war fought between the Muslims and Armenians between 1915 and 1920, directly or indirectly through starvation and disease. To put the Armenian loss into perspective, it should be noted that the Muslims of the war zone suffered equally horrific loss: The Muslim population of the Van Province decreased by 62%, that of Bitlis by 42%, that of Erzurum by 31%. Not coincidentally, these were the provinces of greatest conflict between Ottoman and Russian armies and between Muslim and Armenian civilians. The massive mortality in Anatolia was the product of total war in which no quarter was given, as well as years in which no crops were harvested and disease ravaged populations already ravaged by hunger. All shared starvation and disease; each side killed the other mercilessly. It is no wonder that death tolls were so high. Those who elevate the mortality of one group or ignore the mortality of another mistake the lesson of the times, which is not of persecutors and the oppressed, but of general inhumanity."

ilgili:

"Akdamar Kilisesi Hıristiyan Kıpçak Türklerine Aittir." Hikmet Babaoğlu

"Ay'da Petrol Var!" Prof.Dr.Ümit Özdağ

"İlk Kan" Prof.Dr.Justin Mccarthy

"Van Gölü Havzasında Selçuklular"

Ermenilerin Hıristiyanlığı Kabul Etmiş "İlk Devlet" Oldukları Miti

Doğu Anadolu'nun Tarih Öncesi Kültürleri

Eski Oğuz Yurdu Tek Uluslu Ermeni Devletine Nasıl Dönüştürüldü?

Haçlı Frankların Ermenilere Yaptığı İşkenceler

Armenian Massacres in Van, Bitlis, Muş and Kars Interwiev With Witnesses / e-book

by Süslü Azmi, Öğün Gülay, Serdar Törehan

Genocides Commis par les Armeniens a Van, Bitlis, Mus et Kars - Interview des Temoins Vivants / e-book

Süslü Azmi , Öğün Gülay , Serdar Törehan

The Massacres the Armenians Commited in Adana Province and the French-Armenian Relations / e-book

by Bildirici Yusif Ziya

// Van - Akdamar'a bir "Türk Soykırım Anıtı" dikilmelidir..! //

ŞEHİTLER VARKEN....

Mardin ve Diyarbakır da saldırı, Şehitlerimiz var...

* 15 Temmuz'dan 3 Ağustos'a kadar 36 Şehit ve sayı artıyor...

"Terör örgütü PKK, 15 Temmuz’daki darbe girişiminin ardından saldırılarını artırdı. İlk hain saldırıyı 19 Temmuz’da Trabzon’da yapan PKK, o günden bugüne 36 güvenlik görevlisini şehit etti. En fazla şehit verdiğimiz il Hakkari oldu.

TRABZON’DA 3 ŞEHİT - 19 Temmuz

DİYARBAKIR’DA 3 ŞEHİT - 22 Temmuz

TUNCELİ’DE 1 ŞEHİT - 24 Temmuz

MARDİN’DE 3 ŞEHİT - 25 Temmuz

VAN VE DİYARBAKIR’DA 2 ŞEHİT - 26 Temmuz

SİİRT VE HAKKARİ’DE 5 ŞEHİT - 27 Temmuz

HAKKARİ’DE 8 ŞEHİT - 29 Temmuz

ORDU VE HAKKARİ’DE 4 ŞEHİT - 31 Temmuz

BİNGÖL 6 ŞEHİT - 1 Ağustos

devamında:

HAKKARİ ŞEMDİNLİ 2 ŞEHİT - 5 Ağustos

SİİRT VE DİYARBAKIR 3 ŞEHİT - 9 Ağustos (1/2 basın)

ŞIRNAK 8 ŞEHİT - 9 Ağustos

10 Ağustos: .... 
Diyarbakır'ın Sur ilçesindeki tarihi On Gözlü Köprü yakınlarında polis servis aracına PKK'lı teröristlerce saldırı düzenlendi.


10 Ağustos: ..... 
Mardin'in Kızıltepe ilçesinde polis servis aracının geçişi sırasında PKK'lı teröristlerce yol kenarına park edilen bomba yüklü aracın infilak ettirilmesi sonucu çok sayıda polis ve sivil yaralandı.



Eksiği vardır, fazlası yoktur!
Bizim ŞEHİTLERİMİZ....
Güneydoğu kaynıyor, "nöbet"e gidecek misiniz? 
Ama kimin umrunda!

TOPLANTI SALONLARINDA ŞAKALAR YAPIP SIRITAMAZSINIZ!

The Massacres of the Turkish People

Testimony with oath of Fatma, wife of

Mehmed, son of Salim and daughter of Ali Osman

from Kalafka (299) village of Yomra subdistrict.

It was the first day of April. Everybody was in preparation o f migration, seeing that the Russian were approaching to our village. I went to he house of Mehmed Aga, son of Kolan, the head man of Dirona (300) village, to ask what he was thinking to do. He answered that his sister Hatice and he would act together when the enemy ceased fire at the village. I stayed at their house compulsorily, actually there were many people that I was acquainted with. Among them, there were, Hasan, son of Kolan, from Dirona village, his wife Ulviye, his daughter-in-law, Hüsniye his brother Ali and his wife Zeliha, his relative Mehmed and his wife Gülfem and their 17 years old daughter Güllü, his motherin-law and Emrullah, son of Kolak and his wife Zakire, sister o f Mehmed, son of Kolak, Emine and her daughter Ayşe and her daughter-in-law Emine.


The next morning at 3 o ’clock the enemy occupied the village. A Kazakh squadron consisting about 150 soldiers came to the house where we were and took us all with men and women to a place that was a quarter hour away from the village. Three Greek women who were accompanying them, were acting as translators to them. We had the day there. Towards the evening, the Russian separated men from women and took them to an unknown place. They took us to another place which was half an hour distant from that place.


At night, they raped Emine, 18 years daughter of Ali, son o f Pash, from Dirona village, in front of our eyes. The baby of Hatice, her sister, was thrown into the air by the Russian and was cut into two pieces with a sword. The Russian killed the other children. Emine, wife of Hasan, son of Kolak, and her 8 years daughter Şükriye and other lots of Moslem women whom I do not know the names, were dishonored meanly. One of the Greek women, who could not endure these wildly behavior and wanted to interfere in favor of the innocent, was immediately killed by the Russian with the strokes of butt of the rifle and bayonet.

By taking advantage of and the darkness of the night, I was able to succeed in escaping from this area to the plain and the pitiless behavior o f the Russian. In the middle of the night, I got up from the corner where I was crouched, and came to Komera (301) village where the Ottoman soldiers were located.


There, I learned that the younger daughter of Zehra, daughter of Hurşit Pasha, Nadiye, sister-in-law of Haci Hatun, wife of Osman İskenderoglu, and her daughters Binnaz and Meryem had been killed, after being raped.


299 ) There are three villages called Kalafka of Yomra town of Trabzon. Kalafkaarduçlu (Gülyurdu), Kalafkahatipli (Kömürcü) and Kalafkaiskenderli (Taşdelen). It could not be identified which Kalafka village it was. - 300) Its name of today, could not be identified. - 301) Today, Yalincak village of central subdistrict of Trabzon. 

Testimony of Firdevs Hamm, wife of Şerif, 

residing at Abbas Aga district of Van (?.6.1916)

While the enemy was entering Van city, Firdevs Hanim and her neighbors, were gathered in the house of retired officer Mehmed Ali Efendi. The sounds of firing rifles and screams began to be heard. After they plundered the houses, they were burning them. The fire was coming closer to the house of Ali Efendi. About 15 armed people, rang the door of this house. They called Ali Efendi and ordered him to give money to them. Ali Efendi, after hesitating for a moment, obeyed the order. The brigands, after taking the money of Ali Efendi, they killed him and his 80 years old sister. His wife also, after being seduced, had the same end. My husband Şerif Efendi was shot at his head and fell down on the ground. 

In spite of my screams full of pain, my 16 years old son, Ahmed, was massacred. The brigands stabbed a pregnant woman and after killing all the men in the house, they took the women to Hatuniye district. There they cut the penis of a 15 years old boy and put it in his mouth and after this torture, they killed him. The brigands killed all the people they met without any pity. They took the women, previously they had taken to Hatuniye district, to American Institution.

On the way, they met a woman walking together with her 15 years old son and her baby. The boy was suffocated, the woman after being raped was killed with her baby. From the American Institute where there were a lot of immigrants, the Armenians and the Russian chose the most beautiful women and took them away, not to return them any more. None of the women could protect their honor. Among the women who were raped by force, they killed the wives of two sons and daughter of Fevzi Aga from Molla Kasim village and the daughter of Ibrahim Aga from Ayams (Agarti) village. The 15 years old daughter Zeliha of Ismail Aga from Güllü village, died, for being raped too much. Lots of Moslem immigrants have been the victims of the torture applied on them.....

*

from the book:

ARMENIAN AND RUSSIAN OPPRESSIONS

( 1914- 1916) (TESTIMONIES OF WITNESSES)

Prepared by Dr.ERDAL İLTER

PRESENTATION
Armenian propaganda tries to conceal the facts through certificates which are the products of imagination like “Andonian Certificates”. It forms clouds of questions in the minds with the claim that Armenians were subjected to massacres. All of these efforts in fact serve to make “The question of the massacres of the Turkish people” committed by Armenian gangs to be forgotten. Today the mass graves of Moslems slaughtered by Armenian gangs in Eastern and Southeastern Anatolia, are laid out in front of the eyes of public opinion of the world (1). Many other unknown ones are waiting to be revealed to daylight and to be exhibited in genocide museums. Objective scientists are searching and revealing the facts that are wanted to be concealed and presenting them to the attention of the public opinion in their studies. Although the days of disaster are wanted to be made forgotten, these do not go out of minds. Objective studies carried out on Armenians, show the mistake of the efforts to invoice the Emigration Event in 1915 to Turkish Nation (2). 


The real guilty are the imperialist states who provoked and deceived Armenian community. It is a reality that in our era, the wars are carried out not at the front, but at the behind o f the front lines. The front that the Russians opened in the Eastern Anatolia was also such a front. The Emigration Law was prepared for the purpose of preventing the further abrasion of the lines of the Turkish Army behind the front, and to take away the defeatist elements located in that area out of the operations field and in the critical areas in the country, the people living in Eastern and Southeastern Anatolia and who disobeyed the State were removed from those areas. There where Turks also among the people who were removed. With this law, the aim was to cause them to settle in more secure areas, and not to be massacred, as Armenians claim. 


However, in the direction of interests, by charging the event on the Turkish Nation, it is tried to be screened and to be concealed. In fact, following the First World War, when Entente Powers occupied Istanbul, they could not prove the “Armenian Massacre” claim and the American archives to which they had clung with a last hope, did not give anything to them, and thus, “Armenian Massacre” claim had collapsed even at those days (1920) from the legal point of view (3). In our era also, the young Armenian generation is wanted to be grown up with hate, and to follow blood feud. In the freedom environment of the West, these negative efforts can give much quick results. The task that we have to carry out is to weigh the facts on the scales of reality and to find out the real truth.


Beginning from the declaration of Constitutional Period, the result to be derived from the events happened, within its historical course is that, Armenian Committees who run after the dream of Armenia and who were directed towards the interests of the Entente States, by putting obstacles that are difficult to overcome, in front of both Turkey and Armenian people who want to live in peace, have always dragged the country and the people who followed them into disaster.


In our era also, same Armenian organizations and institutions who dream to bring The Armenian Diaspora into Anatolian territory by establishing Great Armenian State and take action for this purpose, try to deviate the historical realities and to destroy the friendly relations that are tried to be developed between Turkey and Armenia that gained her independence on September 23, 1991 by the dissolution of the Union of Soviet Socialist Republics. The observance of the existence of Turkey is a source of confidence for Armenia, in other words, for Armenians, the only window that is opened to the West is Turkey is recognized by the politicians and statesmen of Armenia and this is an important development for Armenia that is prepared for the 21st Century.


On the other hand, it is obvious that, a peace environment to be constituted in Caucasia, along with Turkey-Armenia friendly relations, will create a stability medium for the other states in the area. For this reason, the problem of Nagorno Karabagh between Armenia and Azerbaijan, has great importance to be solved fairly between the parties. In this point, there is a historical task for the Armenian Republic. Following the solution of this problem, the participation of Armenia in Western Alliance and, as it was expressed by The Turkish Prime Minister Mesut Yilmaz on March 21, 1996, the opening of borders between the two countries, is seen as a point which can be evaluated from Turkish point of view.


According to us, it is a reality that it will be advantageous for the interests of Turkish and Armenian communities, if the Armenian Republic follows policies, parallel to the friendly hand extended by learning lessons from history, within the framework of international
policies.


This book that we have prepared with the title “Armenian and Russian Oppressions (1914-1916) (Testimonies of Witnesses)”, in order to open the screen of ' suspect on the “Moslem Victims Issue” that is tried to be concealed by the Armenians and to let the people know the realities behind Armenian claims, is the translation of the works which consist of the records of the testimonies of witnesses about the oppressions that were committed by Armenians against Turkish people, and which was printed in Istanbul in 1917 among “National Congress” publications by the Ottoman State, with the title “Documents sur les Atrocides ArmenoRusses”. The testimonies of the witnesses contained in the book, have been taken under oath by authorized people and commissions that examined the oppressions at sites and established by minutes.


A lacking translation of French edition of this book of documents which puts forward a part of the Armenian and Russian oppressions carried out against innocent Turkish and Kurdish people in Bitlis, Muş, Van, Hakkari, Siirt, Erzurum, Erzincan and Trabzon provinces between 1914-1916 and which have been used by some authors, have been included in the book of Retired Major-General Ahmet Hulki Saral, “Armenian Question” (pp. 411-446). However it has been observed that some parts in original French edition and its translation do not coincide with each other in the examination that we carried out, especially in location and individual names, and these were misreading and typing errors. For this reason, these mistakes were corrected as much as possible by going to the originals (4) of the text, and translated in compliance with the original text. Furthermore, the changed names o f the locations mentioned in documents, have also been shown with today’s names. Since the book was printed disorderly, the book was brought to an understandable form by dividing it under general headings and following the note numbers, and the reference books that have been made use of for the arrangement of the book and a large index have been added to the end of the book.


In order to ensure the subject to be understood more obviously and to provide its integrity, the relevant section of the book-which explains Van, Bitlis and Muş events before and after the mobilization, and titled “Ermeni Komiteleri’nin A ’mal ve Harekat-i ihtilaliyyesi, i’lan-i Meşrutiyyet’den Evvel ve Sonra” (The Objectives and Revolutionary Operations of Armenian Committees, Before and After the Constitutional Period) again published by the M inistry of Interior Affairs of the Ottoman State in Istanbul in 1916, which is a Perfect evaluation of the works, has been included by us in summarized form as “INTRODUCTION” to the book.


Dr. Erdal ILTER
March 28, 1996 -Ankara
1) For example, see Enver Konukgu, Ermenilerin Yeşilyayla’daki Turk Soykirimi (11-12 Mart 1918), Ankara 1990; “Kars-Subatan Şehitligi Kazisi,” Yakin Tarihimizde Kars ve Dogu Anadolu Sempozyumu (Kars-Subatan 17-21 Haziran 1991), Ankara 1992, pp. 361-457; “Zeve Şehitligi Kazisi,” Yakin Tarihimizde Van Uluslararasi Sempozyumu (Van 2-5 Nisan 1990), Ankara 1990, pp. 309-406.

2) Stanford J. Shaw and Ezel Kural Show, History of the Ottoman Empire and Modern Turkey, Volume II, London 1978, pp. 314-317, Alois van Tongerloo, "Armeense Drang Naar Autonomie,”Inforient-Dossier (15 .October. 1981), pp.25-27; Justin McCarthy. “Armenian Terrorism: Histoiy as Poison and Antidode," International Terrorism and Drug Connection, Ankara 1984. pp. 85-94; Azini Siislii, Ermeniler ve 1915 Tehcir Olavi. Ankara 1990; Osmanli Belgelerinde Ermeniler (1915-1920). Ankara 1994

3) Bilal N. Şimşir, Malta Surgunleri. Istanbul 1976. pp. 259-284; American High Commissioner in Turkey Admiral Bristol, in his report that he sent to U.S.A. Secretary of State in 1920 related to Armenians, indicated that the recent stories seen in European media about Armenian assassination, were directed for the purpose of misleading and they were the propaganda made to ensure the support of egoist plans of Allied Powers. See Laurence Evans. United States Policy and the Partition of Turkey (1914-1924). Baltimore. The Johns Hopkins Press. 1965; Turkish Translation. Tevfik Alanay. Türkiyc’nin Paylaşilmasi (1914-1924), Istanbul 1972. p. 262.

4) Arşiv Belgelerine Gore Kafkaslar’da ve Anadolu’da Ermeni Mezalimi, 1906-1918. Vol. I. Devlet Arşivleri Genel Mudürlügu Yayimi, Ankara 1995.

Armenian and Russian Oppressions: 1914-1916: Testimonies of Witnesses

Ermeni ve Rus Mezalimi: 1914-1916: Tanık İfadeleri

and

Armenian Activities in the Archive Documents of General Staff of the Republic of Turkey

Karakoyunlu Ercişli Emrah

“Doğu ve Güneydoğu Anadolu’muzda uydurma ve Türk'ten ayrı bir millet ihdas etmek isteyen hainlere 

bir Doğu Anadolu çocuğu olan ve 17. asırda yaşayan Ercişli Emrah’ın şu mısralarını hatırlatmak gerekir:

Bize Emrah derler, Karakoyunlu

Yiğitler içinde yiğit oyunlu

Kaz gibi pısmazık, erkek boyunlu

Biz Türküz, Türklükten fermanımız var.”

SEYYİD AHMET ARVASİ VE DOĞU ANADOLU GERÇEĞİ

Iğdır Karakoyunlu döneminden Taşkoç

Selçuklular-Oğuzlar-Türkmenler

Armenian Massacres in the East of Turkey

ARMENIAN MASSACRES IN VAN, BITLIS, MUŞ AND KARS

INTERWIEV WITH WITNESSES

Prof.Dr.AZMİ SÜSLÜ,1999

Armenians who have an important place in the Turkish History have not rebelled suddenly since 1890' s. The rebellion of Armenians has a phase of preparatory in its historical process. For, in th at phase, so-called “Armenian Problem” had been falsely produced by the societies and associations which were established in or abroad, by the activities of churches, schools, and missionaires, and also especially by the provocative and stimulative efforts of Western States which had political aspirations on Ottoman Empire. 


Afterwards, during the World War I, “Armenian Genocide” had been proposed for a new formula which was instead of “Armenian Problem”. Wherefore, this “legend” has continued for 80 years.


For a thousand year, Armenian minority is one of those minorities, that had been embraced without any racial segregation and presented more rights and privileges them than Turkish people which were from common race and language, by Turks. Though Turks had much more credit in them, yet they were the cause of annoyance and succeding the very systematic manner, attempted to destroy Turks by the provocations of West. Not only they satisfied with this much, but also, while they were sheding Turks blood, raised a clamour thus: “Our blood is being shed, we are being killed, forced to emigration, exposed to genocide!” 


After leaving the country with those men who led them to treachery, they had exercised the divers terror operations, but couldn’t be successful. Henceforth, at this time, by using the scientific methods, they have proposed to reach that which desire it. Again, deviating from the truth , they directed themselves to the ways of error and false accusation. It is manifest that there is no scientific document to prove that Armenians or any other minority, were exposed to the act of killing a whole race, and contempted in the last or any period of history of Turks.


And so, any scientific document in any place could be discovered, though it had been searched very carefully for about a hundred year. But it is an im portant thing that the scientific truths were discovered, declared to the native and foreign people, and persuaded them , as well it was answered to concentrated and biased propaganda of Armenians.


Therefore, recently, the new scientific activities are being done for the purpose to reinforce the scientific assemblies in many provinces of Anatolia. These are to excavate the graves in a group. 


The first of these, that were excavated in seven places of Eastern Anadolia, is in Igdir Oba on March 1986, second in Erzurum -Alaca on July 1986, fifth in Van-Erciş on July 1986, fourth in Erzurum -Yeşilyayla on October 1988, fifth in Van-Zeve (Zaviye) on April 1990, sixth in Kars-Subatan on June 1991, and seventh in Erzurum -Tımar on July 1993. 


Thus, it was m anifestly appeared that thousand of Turkish people together with whose women or daughters, children or elderly, were killed because of th e violence and genocide of Armenians by their systematic and planned terrorism in these places. 


The approximate number of these graves in a group which were discovered by great and long scientific researches and local scannings, is 200. Hovewer, perpetual excavations of these graves were going on.


By all which, when Armenian matter was drawn to the scientific ground, Turkey does not only make self-defence, but also begins to attack. But it must be continued the scientific activities, and persuaded the whole world. Wherefore, likewise that such of the scientific activities must not only be locally, but must be presented the whole world and must take place in the world literature.


This kind of activities as in Erzurum , Van, Kars, must become more known. And also, archaeological and anthropological datas must become more widespread. And also, archaeological and anthropological datas must be produced on this field. Likewise, by interrogating the Living Wittness, or Ghazis, and filming them, the specialists in this field, scholars, and pressmen have to join, be mixed, unite with these people. By means of these activities, in our opinion, history of Turks which was both darkened and exploited will be illuminated, as well as it will be proved or registered officially in the sight of the whole world.


Even though it must be confirmed, the scanning of "Living History" is one of the most im portant sources of history. Wherefore, we have scanned Ghazis who are day by day becoming less inhabitants of 'Van, Bitlis, Muş, Kars, for two years. It was scanned and filmed the residences of civil people who had been killed systematically by Armenians during the World War I and the Turkish War of Independence, martiriums, and the Ghazis. 


It was interviewed 62 living Ghazis who had been interviewed by the lecturers of universities in that region. In this book, we shall present the results of this research. And also they were broadcasted as a documentary programme which was called "Living History" by the second channel of TRT all over the Turkey and abroad. Afterwards, it will be broadcasted on other local and foreign channels of TV.


As a result, once again, in the presence of history, it was concluded that, Armenian ideas are inconsistent with the truth, as they lack of witnesses, anthropological and archaeological datas, docum entaries, proofs which were obtained by excavations of graves in a group and martiriums. As a Ghazi said to me: 


"When all the Western World attacked us, we did not only fight with them, but also we were exposed to the genocide committed by Armenians." 


During this genocide, those that were killed, that had their homes and their villages, as well as all of their properties destroyed were not Armenians, but more than one million muslim Anatolian people. We hope sincerely that this tragedy of mankind is not repeated once again in now here that is neither only in Anatolia, Karabag (Karabakh), Cyprus, Bosnia- Herzegovina, nor in the whole world.

. . . . . . . . . . from the book . . . . . . . . .

The Governor of Van Cevdet Bey aiming to undertake a “deportation” for the Turks in order to save them from the Armenian savageness, sent the below given telegraph dated 24 April 1915 to the Ministry of Internal Affairs:


"... The rebellions (Armenians) are holding uproads, attacking the nearby villages and burning them. It is impossible to stop them. A large number of women and children are already homeless. It is also impossible and unsuitable shelter these in the nomadic tribe villages. Is it suitable to send them to the cities in the West?"


When the Armenians with reinforcement started to attack, the Governor Cevdet Bey undertook the migration (deportation) of the citizens sheltered in the castle and the Armenians and later the Russians invaded the city. After the invasion of Van with the provocation of the Russians, rebellions spread out in the area. The Armenian brigands massacred the villagers and destroyed the villages completely. 


Thus more than the half of the Muslim population which was around 200.000 in and around Van was massacred. As a result of the lately undertaken expeditions some mass graves belonging to those people were found. The mass graves are in: Van (center), Selim Bey district, Erciş (Kışla) district, Zeve village (here along with Zeve 3000 villagers from 8 villages were massacred by the Armenians), Catbayir (Bahgesaray), an area in Çaldiran and Alaköy.


At the time the Arm enians sources printed the inhum an malevolence they did to Turks in the European and American Press proudly. These were mentioned in the archives of General Staff, ATASE, Primeministry (Interior and Foreign Affairs), Turkish History of Reforms Institute , private archives, and in the publications of many Turkish, foreign researchs, writers, and officials, among thousands, below given is an example to show the difference between the two communities in understanding humanity.


Two paragraphs written by Rafael de Nogales:
“We learned that after the Governor of Van, Cevdet Bey had left Van, the Armenians dominated the place and massacred all the Muslims old, women, children. No where in the World have such vile actions been seen. This reminded me an event that took place in Van: With a couple of my officers while were observing the artillery fire, a Muslim woman was hanging her washings on a nearby flat roop. As soon as the Armenians saw the woman, they opened the fire and her old body honey-combed with bullets. The Armenians preferred and thoroughly enjoyed killing such poor people instead of fighting a half a dozen officers.”


Against these brutalactions, Turks humane behavior is above appreciation. The same writers recognition:


“We saw three Turkish soldiers near the headquarters building. They were giving food to an Armenian who stayed nine days in a wheel without eating anything. This Armenian was saying that he had refused to take part in the assassination attempt on the life of the Governor of Van and to save his life he hid in the wheel. His friends were searching him to kill him. After this Armenian was fed, he was taken to an hospital and was treated for a couple of days there.”

More to read:

____________________

____________________

Atrocities committed by the Armenians I

Ruslarla Ermeni Çetelerinin Bitlis ve Van'da Yaptıkları Soykırım

Van ve Bitlis vilayetlerinin işgali sırasında Ruslarla Ermeni çeteleri tarafından İslam ahaliye feci zulümler yapıldığı; Bitlis'e gelen Kazak süvarileriyle Ermenilerin kaçmakta olan İslam ahaliyi büyük-küçük, çoluk çocuk demeden katlettikleri ; Van'a Rusların yaklaştığını öğrenen Ermenilerin isyana teşebbüs ettikleri ve göç eden İslam ahaliyi takip ederek yollarda feciane bir şekilde katlettikleri, göç edemeyip içerde kalan binlerce kadın, kız ve erkeği vahşice kestikleri, Van'a bağlı Timar nahiyesi dahilindeki köylerden Zive, Mollakasım, Şeyhkara, Şeyhayne, Ayans, Paksi, Zorabad ve daha birçok köy ahalisinin göç edemediklerinden dolayı Ermeniler tarafından hiçbir ferd bırakılmaksızın tamamının soykırıma tabi tutulduğu, Rusların Hakkari'ye bağlı dir kasabasına geleceği sırada ortaya çıkan çetelerin yol üzerinde bulunan Kürd köyleri İslam ahalisinin erkeklerini katledip en büyüğü üç yaşında olan binden fazla çocuğu kılınç ve kamalarla parça parça ettikleri ve her parçalarını bir el kadar bırakarak çocuk cesetlerinden siper yaptıkları, üç dört yüzü aşkın Kürd kızının bikrini izale ederek kadınların ihtiyar olanlarını katl ve idam ettiklerine dair.

Massacre Committed in Bitlis and Van by the Russians and Armenians bandits.

During the occupation of Van and Bitlis terrible crueltis were commited by Russian and Armenian brigands against the muslim population ; cossack cavalry arriving in Bitlis, massacred muslim families and children fleeing the Armenians; hearing that the Russians were coming to Van, Armenians uprose and pursued the fleeing muslim population trying to escape tragically killed them, massacred thousands of women, young girls and men among those who didn't emigrate; all the population of the villages of Zive, Mollakasım, Şeyhkara, Şeyhayne, Ayans, Paksi, Zorabad and many other villages, who stayed unable to emigrate were all exterminated and not a single person escaped the carnage; on the eve of the arrival of the Russians to Dir, a town attached to Hakkari, Armeians made irruptions on the roads and massacred all the male Kurdish population of the villages situated on these roads and cut up into chunks with daggers and swords more than thousand small children the oldest less than three years and used the cut and broken bodies as trenschs, and ravished more than four hundred Kurdish girls, the old women being killed.

15 Ş.1334 (17.VI.1916)

Ermeni ve Rusların Van'ın Reşadiye Nahiyesine Bağlı Aşnak Köyünde Yaptıkları Mezalim

Van'ın Reşadiye nahiyesine bağlı Aşnak karyesine hücum eden Ermeni ve Rusların vahşiyane zulümler yaptıkları, kadınları ve çocukları diri diri yaktıkları, ihtiyar ve genç erkeklerin gözlerini oydukları, genç kızların alenen ve suret-i vahşiyanede namuslarına tecavüz ettikleri, Müslüman kadın ve kızlardan on beş tanesini ayırarak bir odaya hapsettikleri ve akşam eğlenirken bu kadınları çırılçıplak soyarak "Haydi namaz kılınız bakalım nasıl kılıyorsunuz" diyerek onlara cebrettikleri ve nihayet tecavüz ederek çeşitli işkenceler altında öldürdüklerine dair.

Attrocities committed by the Russians and Armenians in the village of Aşnak of the Township of Reşadiye in Van.

Russians and Armenians attacking the village of Aşnak in Van had committed savageries and atrocities upon its population, burning living women and children, tearing out the eyes of old and young men, openly violating young girls and choosing ten girl and woman and after shutting them up in a room adn at the night, while feasting and jeering stripped off their clothes and shouted : " Now perform your worship let's see how do you do it" forcing them to execute their will and then, while being raped and tortured they fell dead under rape and tortures.

16 Ş.1334 (18.VI.1916)

Ermenilerin Van Havalisinde Ruslarla Birlikte Yaptıkları Mezalim

Ermeni ve Rusların Van ve havalisinde Müslüman ahaliye büyük mezalimler yaptıkları, Van'ın Abbasağa mahallesinden Firdevs'in ifadesine göre işgalcilerin kadın, çocuk, genç, ihtiyar demeden İslam ahaliyi çeşitli zulümler yaparak öldürdükleri; hamile bir kadının karnını yararak çocuğu çıkarıp kafasını kestikleri; girdikleri evlerdeki insanları saatlerce işkence yaptıktan sonra öldürdükleri, on beş-on altı yaşlarında erkek bir çocuğu çırılçıplak soyarak cinsel organını kestikleri ve daha sonra doğradıkları; Amerikan müessesesine götürülen kadın ve kızların ırzına geçildiği, mezarlıkları kazarak defnedilmiş olanları dışarı çıkardıkları ve ziyaretgahları kazıp içlerine pislik doldurdukları hakkında.

Attrocities perpetrated by the Armenians and Russians in the neigborhoods of Van.

Armenians and Russians committed widespread atrocities in Van and its surroundings and accoridng to the testimony of Firdevs lining in Abbasağa quarter, the occupants murdered by torturing women, girls, aged muslims without distinction, ripping the helly of a pregnant women and extracting the young from the wombs to behead it, storming houses and killing the household after they had inflicted them tortures for hours; stripping off the clothes of a young boy aged fiftheen-sixtheen, and after cuting off his sexual parts they buchtered him, raping and violatind muslim women and those who took refuge in an american foundation, desecrating cemeties and exhuming buried corpses and profaning tombs of venerated persons by filling in filthes.

28 Ş.1334 (30.VI.1916)

Van ve Bitlis'in İşgali Esnasında Ermenilerin İslam Ahaliye Yaptıkları Soykırım

Van ve Bitlis'in işgali esnasında Ermeni çeteleri tarafından İslam ahaliye yapılan zulümler hakkında Mardin Mutasarrıflığı tarafından yapılan tahkikata göre mezalimden kurtulanların ifadelerinde; Ermeni ve Rus çetelerinin,  teslim olmuş olan köylerdeki ahaliyi katletdikleri, birçok ahaliyi ve çocuğu ekmek yapımında kullanılan ve tandır tabir olunan fırınlarda yaktıkları ve Vanlı komiteci Aremek'in çetesi tarafından yetmiş seksen hanelik bir köy ahalisi daha önce teslim oldukları halde tamamen katlediklerinin bildirildiği hakkında.

Massacre of Muslim Population During the Occupation of Van and Bitlis

According to investigations made by the governorship of the sanjak of Mardin, the evidence given by muslims who escaped Armenian atrocities; Armenians and Russians killed and hacked the population including children an women who surrendered, throwing men, women and children into earth oven for baking breads and burning them; the bandits of the kommitadji (armed Armenian brigands) Aremek killed the whole population of about eighty households of a village who had formerly surrendered.

29 Ş.1334 (1.VII.1916)

Ermeni ve Rusların Van, Bitlis ve Trabzon'da Müslümanlara Yaptıkları Mezalim

Rus işgali sırasında Ermeni ve Rusların Şiirt'in merkes kazasıyla Garzan, Sason, Kulp kazalarında Muş, Malazgirt, Bulanık, Hınıs, Pasinler, Eleşgird ovalarında, Tifnik, Karaköy, Talori dağlarında, Van,Bitlis, Genç, Dutak ve Maçka'da bütün kaza, köy ve mahallelerde Müslümanları yoketmek amacıyla yağma ve katliam giriştikleri; köyleri ateşe vererek insanları samanlığa doldurup canlı canlı yaktıkları; bazı çocuk ve erkeklerin kol ve bacaklarını kesip canlı ateşe attıkları, kız çocuklarına ve kadınlara tecavüz ettikleri, hastaları dipçiklerle öldürdükleri; insanların üzerinden atla geçip kılıçtan geçirdikleri, muhacirlerin üzerinde şarapnel patlattıkları, mal sahiplerinin mallarını ellerinden zorla alıp, vermeyenleri öldürünceye kadar dövdükleri ve hapse mahkum ettikleri, ayrıca bazı  yerlerdeki camileri kiliseye çevirdikleri hakkında katliamdan kurtulan ahalinin durumunun araştırılmasıyla görevlendirilen memurların tahkikatı.

Attrocities perpetrated by Armenians and Russians against Muslims in Bitlis and Trabzon

Durin Russian occupation, Armenians and Russians with the aim of exterminating the Muslims living in the chief town of the sub-prefectures of Siirt and the sub-prefectures of Barzan, Sason and Kulp; in the plains of Muş, Malazgirt, Bulanık, Hınıs, Pasinler, ELeşgird; in the mountains of Tifnik, Karaköy and Talori in the whole districts, villages and quarters of Van, Bitlis, Genç, Andak and Maçka, set about looting and massacring setting fire to villages, cramming people in to haystrores and burning them alive; cutting offf arms and legs of some children and men and then throwing them into the flames, violating girls and women, killing by knocking down with their rifles' butts ailed sick people, trampling on living persons with their horses and putting them to swords, throwing on immigrants people shrapnels and letting them explode, seizing goods and chattels from their properties and after beating to death those refusing to give up their goods, sending them to jail and according to investigations made by officials hearing those who had escaped, mosques were converted into churches.

5 N.1334 (6.VII.1916)

Atrocities committed by the Armenians I

ERMENiLER TARAFINDAN YAPILAN KATLiAM BELGELERi I

T.C.Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü

Yayın no 49 , 2001

link for the book

___________________

___________________