Hitler's Quote...

"Who" asked Hitler, "remembers the Red İndians?" is the real quote of Hitler, and not the quote which was used for the Armenians!

Cengiz Özakıncı
"Nüremberg Davasında L-3 Belge Sahteciliği" Bütündünya dergisi 07/2018 pdf:

Cengiz Özakıncı, soykırım müzesinde Hitler'e atfedilen sözün aslını ortaya koydu. Timothy Snyder'ın kitabı "Black Earth: The Holocaust as History and Warning" ki birçok tanınmış kişinin takdirini almış.... 

Black Earth: The Holocaust as History and Warning

by Timothy Snyder

Does Freedom of the Press Give Editors and Authors the Liberty to Manipulate Court Verdicts and Documented Facts?
Yurdagül Atun, Şükrü Server Aya, Ata Atun
İnternational Aydın University - NORTH CYPRUS

Abstract:
As a person who had wonderful connections in school, bussiness, social and even international trade in a long lifetime, I, in my last thirty years took the burden of studying the background of this "genocide" fanfare which is not supported by "any legally valid evidence or document" and hence has been standing as a contrversy disturbing our all time "amicable sentiments with several Turkish Armenian buddies". My prevailing friendly relations with reasonable Armenians are strong enough not to be infected by irresponsible publications or unproven grand-ma tales. Crime and punishment is not hereditary. Also, as mature persons it is more than half of century that we could rid ourselves from racial, national and religious differencce. Persons are born with natural national roots and beliefs hard to alter.

A prfound old time scholar and friend of mine for some twenty years frequently shared my opinions and we joyfully co-authored several essays ın historical past relations, Armenians, Turkish-German or other subjects. Having read the Wall Street Journal of Jan.25,2018 by Mr.Robert M Morgenthau, me and my scholar friend Prof.Ata Atun, (with whom we published quite a number of essays (1) available on internet) decided to present this paper as a continuation of my book "Preposterous Paradoxes of Ambassador Morgenthau" (2) plus several essays related to Armenians, genocide, Morgenthau which are enlisted hereunder! Since several of our researches are primarily focused on "The Story of Ambassador Morgenthau" book, diary, consular reports, and other irrefutable written evidences, we decided to express our cross checked "findings" (not opinions) in this research refuting the contents of the article posted by Wall Street Journal and penned by a reputed ex district attorney or "lay authority" with respected ancestry.

And yet, we are appalled and profoundly surprised by the contents of the article that appeared on Wall Street Journal on Jan.25,2018 by Mr.Robert M.Morgenthau, titled "Will Trump Tell the Thruth about the Armenian Genocide?" This article by Mr Morgenthau is plagued with so much bias and so many mistakes that we felt compelled to repudiate its contents and present our documented findings on the same issue.

Introduction:
First, the title of the article is obviously already biased and is one carefully designed to provide the reader with a false perception that the long-standing issue, known as the "Armenian Issue", constitutes an indisputable genocide. The question of whether the events of 1915 constitute genocide is already contrary to the statement of the League of Nations Secretary on March 1,1920 (3) which reads;

"...Further, in Turkey, minorities were often oppressed, and massacres carried out by irregular bands who were entirely outside the control of the central Turkish Government..."

who was authorized to make this statement as the highest officer of the "old United Nations" !

The absence of documented knowledge is no excuse! We feel that the respectable prestige of Mr.Morgenthau in Law as district attorney may be jeopardized by his blank accusations, not knowing history or ignoring legal requirements.

In the article, Mr.Morgenthau states that prior to his invasion of Poland, Hitler gave a "speech", where he ordered his Nazi subordinates to exterminate the Polish Jews by saying;

"Who after all, speaks today of the annihilation of the Armenians?"

In other words, Mr.Morgenthau implies that the idea of destroying Polish Jews was designed based upon the experiences of the (so called) Armenian Genocide.

Disinformation in Holocaust Museum:
The "Hitler quote" Mr.Morgenthau used in his article to support his allegations, is in fact a popular propaganda item that is constantly perpetuated by the Armenian Diaspora for a long time. This is based on a poorly doctored docement which was submitted to the Nuremberg Court proceedings in 1946, but it was withdrawn from the files in 1948 being invalid. The documents are all clear and available on the internet. (4)

This statement appears on the wall of the Holocaust Museum in Washington, but the Museum presumably tried to rid itself from the responsibility of truth, by adding this sentence. ( August 22,1939 - ACCORDING TO REPORTS BY THE ASSOCİATED PRESS BUREAU CHİEF İN BERLİN - Louis Lochner)

Hence the Museum covered the mistake they knew much earlier by deflection or simply giving the source, without cross checking its veracity or observing the deletion of this document from the Nuremberg Court. Furthermore, one cannot help but aske the question as to why a respectable museum would sttop to put up something on a wall which themselves apparently question by referencing to a dubious source. One cannot escape to conclude that it must have been for money. And it is an open secret that in fact an Armenian by the name of Seth Moomjian (actually Set Momjian) pledged One (1) million dolars to put up that wall of disinformation.

Now, the purpose of a museum is to inform the public the true history based on factual and cross-checked information, for otherwise it would be derelict in its duties as a museum. Just as importantly, they would be besmirching the memory of the horrible Holocaust for which the museum was built in the first place. It is ironic that what the museum has done is totally contrary to the mission of today's #REMEMBER movement.

Hitler's meeting of August 22,1939:
The referred Hitler's meeting of August 22,1939 is explained in full contents in the colossal encyclopedic book on Nazi History "The Rise and fall of the Third Reich" (5) by William L.Shirer. There is no such sentence of any reference to Armenians. Furthermore, the actual meeting minutes that were jotted down and submitted to German Nazi Archives by some of Hitler's top generals did not have the same contents. Prof.Lowry's article (6) is a scholarly valid evidence and narration.

Finally "Documents - The Military Foreign Policy, and War" released by US Military (7) provides full text of the subject speech, which are identical to text of William Shirer's book. Henceforth as readers of respectable WSJ and Mr.Morgenthau, we are entitled to receive a public explanation or apology for the following serious discrepancy which must be reconfirmed.

(A) If the speech attributed to Hitler, appearing on the wall of the Museum in Washington and re-quoted by WSJ and Mr.Morgenthau is TRUE, then it must be that:

(B) The deletion of the L-3 document (15) by the Nuremberg Court plus Prof.Heath Lowry's article, plus contents of the book "The Rise and fall of the Third Reich" and lastly the records of the U.S.Military ARE ALL WRONG! WSJ and Mr.Morgenthau must be obliged to show the readers of the WSJ newspaper where and how they received their information for the article and answer the question as to WHİCH ONE of the following IS TRUE: the Nuremberg Court files and the associated references given in paragraph (B) above NEGATİNG the Hitler quote as published in the WSJ article by Robert M Morgenthau or the quote as chiseled on the wall of the HOLOCAUST MUSEUM ??

Nazi Armenian Legion and SS Armenian Troops:
In general, the shallowness of the arguments coming from the USA is aggravated further by Mr.Morgenthau's using the "religion card in favor of the Armenians" not being aware of what has been available on the internet for many years that <armenians soldiers in wehrmacht army photos> of 22.000 to 33.000 Nazi Armenian Legion soldiers in Hitler's army fighting against USA and allies, under Armenian General "Butcher Dro". 4.800 of this army were special SS troops which were functional in rounding Jews and sending them to death camps. Chapter 14/1 and 14/2 of reference (4) give descriptive and documented information about their devotion to Hitler until February 1945. Mr.Morgenthau as a profound Jew is praising the Armenians who rounded up the Jews in Europe. In contrast, it is sad (and perhaps inexcusable) that Robert M.Morgenthau seems to be unaware of many counts of Turkish diplomats (14) not only saving over ten thousand Jews and some even accompanying them for safety from Vichy France to Palestine on charted trains, not to mention thousands who were also saved on island of Rhodes.

Jews saved by Turkish Diplomats:
It is almost impossible that Mr.Morgenthau never heard of the Jewish Professor Emeritus on Middle East History, Mr.Stanford J.Shaw (18) teaching history in the UCLA Universtiy and whose house was bombed and set on fire by Armenian students in early 2000s and he took refuge to Turkey for safety. He passed away in 2006. It will be no surprise that both WSJ and Mr.Morgenthau never read an article by Mr.Shaw, detailing how the Jews with Turkish relatives in Turkey were saved by few Turkish diplomats at high risks.

Conclusions:
In regard to the population controversies, there are documented in the books and essay in footnote no.1 by Ata Atun. And of course, the bit about the "denialists" and "denial" issue, it is probably not worth to talk about it, because it simply is stupidity in its core. How can one be accused of being a "denialist" when the other side is accusing of something that never happened? How can one prove a negative? What is one supposed to do? Just take all the lies lying down?

"Denial" applies to something that is proven to exist physically or scholarly. Article IX of the 1948 United Nations Convention on the Prevention and Punishment of Genocide requires "verdict of an International Court of Justice"! (10)

The UN has a special undersecretary and office "OSAPG" which specifically deal with charges of genocide by the members. The office and procedures are wide open to "evidence the human crime - genocide". The drumbeaters of genocide propaganda know that they have no case to defend and bypass the OSAPG office, by symposium, conferences, articles and so much brain washing to escape established laws and written regulations.

As far as the relief efforts Mr.Morgenthau is talking about, both WSJ and Mr.Morgenthau must read "the Near East Relief Report" (11), dated Dec.31,1921. On Page 5 of the report, under the title "general", it is stated that "...at least 1.000.000 people, chiefly Armenians and members of the other exiled subject races are living in the Near East today...".

Hence, we shall leave it up to Mr.Morgenthau to prove following the joint French-Armenian Land Distribution Committee report of March 1,1914 showing the total Armenian population in the entire Ottoman Empire being 1.288.000, how is it possible to kill 10.000 persons every day to reach 1.500.000 in 150 days while needing (where, when, how, why) stadium size graves every day, dug by 6.000 workers to dispose bodies. Was there any ever found, by the way?

Boghos Nubar, the Armenian Leader living in France, in his letter to the French Foreign Ministry of Dec.3,1919 wrote that the number of "relocated Armenians" was 600.000 to 700.000. The U.S.Near East Relief balance report indicates on page 5, that 1.403.000 Armenians were alive on 31 December 1921. Firstly, how is it possible to have 1.500.000 persons die (out of 1.288.000)? Secondly, since only 600.000 - 700.000 died during the relocation, then with a totally imaginary rate how can one arrive at a balance of 1.403.000 Armenian alive as written in the Armenian Memorandum given to the Paris Peace Conference on Feb.12,1919.

The Turkish Armenian deaths for all reasons between 1914-1922 cross checked with several documents is about 600.000. However, 200.000 of this figure died in Armenia of starvation and epidemics during their 30 months rule of Dashnakist Republic (12) and another lot of 200.000 Armenians died in fights on the side of the enemies against their home country. (13) The documentary evidence confirms the loss of Turkish Armenians during this period to be about 200.000 or 16% when deaths in Turkish army barracks were about 30%. The Armenian losses could have been much higher if the very extensive American Food Medicine and healthcare equipment and personnel had not arrived and were permitted to freely function during the years of war.

In a way, we thank Robert M.Morgenthau, the grandson of Ambassador Henry Morgenthau to the Ottoman Empire for giving us a chance to clear some of the miss and disinformation that has been propagandized for over a century now. We sincerely hope that tihs is a siren call to concerned people to set the record straight once and for all.

Dr.Yurdagül Atun, feb.2018
Researcher, İnternational Aydin University
Şükrü Server Aya (Researcher)
Prof.Dr.Ata Atun (Rector)

Two other books by Sukru Server Aya (Şükrü Server Aya) :
- The Genocide of Truth: 
- The Genocide of Truth Continues... But Facts Tell the Real Story

Genocide lie of the Armenians !


"The following article has been prepared based on the British and the United States archives. It proves categorically that the Armenian allegations were heard with great zeal by the British following the defeat of the Ottoman Empire, yet all the British efforts to incriminate the Ottoman government proved only the innocence of the Turks."
MALTA:





Hatırlamalıyız ki, işgal altında olduğumuz dönemde bile delil bulamadıkları için düşürülmüş "Malta Mahkemeleri" var. 
Tarih ise Temmuz 1921'dir. Sadece bu bile "soykırımcılara" verilebilecek yegane cevaptır.
Bilal N.Şimşir - Malta Sürgünleri:
Daha 1920'lerde Ermeni meselesinde Türklerin nasıl aklandığını belgeleriyle ortaya koyuyor....

İngiltere ve Fransa'yı Türkler kurtardı

İspanya, 1500’lü yılların özellikle ikinci yarısında Avrupa’nın en güçlü Hıristiyan krallığı olarak öne çıkmıştır. Avrupa’nın yarısına yakın bir bölümünde etkili olan İspanya Krallığı, Katolik dünyasının da lideri durumundaydı. Aynı dönemlerde bir cihan İmparatorluğu olan Osmanlı Devleti ise İspanya’nın en önemli rakibiydi. Osmanlılar, Katoliklere karşı Protestanları destekleyen bir politika izliyordu. Böylelikle Katolik İspanyolların düşmanı olan Protestanları da kullanarak, bu önemli rakiplerini zayıflatacaklarını biliyorlardı.


Aynı yıllarda Protestan İngiltere de, İspanya’nın düşmanları arasındaydı. İspanyol donanmasının bir bölümü Amerika kıtası kıyılarında İngiliz gemilerinin önündeki en büyük engel olarak dururken, diğer bir bölümü de, İngiltere kıyılarının karşısındaki Hollanda’da bulunuyordu. Bu durum nedeniyle İngilizler, İspanyolların İngiltere’yi işgal etmesinden korkuyordu. İngilizler, 1580-1590 döneminde, İspanyollardan kurtulmanın yolunun Osmanlılar ile işbirliği yapmaktan geçtiğinin bilincindeydi. Çünkü önlerinde Fransa örneği vardı. 


Kanuni Sultan Süleyman döneminde, Fransa Kralı 1. François’nın daveti ile Barbaros Hayrettin Paşa komutasındaki Osmanlı savaş gemileri, Toulon başta olmak üzere Akdeniz’deki Fransız limanlarına demir atmıştı. Buradan İspanya kıyılarına saldırılar düzenleyen Osmanlı kadırgaları, İspanyolları fazlasıyla meşgul etmiş, çok da zarar vermişti. Bu örneği bilen İngilizler, Osmanlı padişahından yardım istemeye karar verdi.


Söz konusu kararı, 1587 yılındaki mektup trafiğinden öğreniyoruz. Bu mektupların varlığı da, John Ezard imzasıyla, 1 Haziran 2004 tarihinde, The Guardian gazetesinde yayınlanan, “Türklere hangi nedenden ötürü teşekkür etmeliyiz” başlıklı bir haber ile ortaya çıktı.


Haberde, Kraliyet Koleji öğretim üyesi Jerry Broton’un, “1588 yılında, Hollanda’ya getirdiği gemilerle İngiltere’yi işgale hazırlanan İspanya, Osmanlı donanmasının Akdeniz’e yayılması ve manevralar yapmaya başlaması üzerine, elindeki deniz gücünü ikiye ayırmak zorunda kaldı. Bu durumdan faydalanan İngilizler de İspanyolları yendi” şeklindeki değerlendirmesine yer vermektedir.


Jerry Broton, bu bilgilerini, İngiliz Kraliyet arşivlerinde bulduğu bazı belgelere dayandırmaktadır. Söz konusu belgelerden biri, Kraliçe’nin askeri danışmanı Sir Francis Walsingham’ın, İstanbul’daki İngiliz elçisi William Harborne’a gönderdiği, 9 Mart 1587 tarihli bilgilendirme mektubuna yanıt verdiği 24 Haziran 1587 tarihli mektuptur. Bu mektupta, Sir Francis Walsingham, “İspanyolların güçlü hatta yenilmez armadası diyebileceğimiz donanmasını, ancak Osmanlı İmparatorluğu durdurabilir” demektir.


Ayrıca verilen görevleri layıkıyla yerine getirdiğini belirttiği İngiliz elçiye, İstanbul’daki başarılı çalışmalarından ötürü teşekkür ederek, Padişah 3. Murat’ın İspanya Kralı Philip ile anlaşma yapmamasına Kraliçe’nin çok memnun olduğunu, bunu da Türk Sultanına özellikle söylemesini istemektedir. 


Bunun dışında Osmanlıları, Akdeniz’de, İspanya, İtalya ve Kuzey Afrika kıyılarında saldırılar düzenleyerek, İspanyolları zayıf düşürmeye ikna etmesi için Padişah ve vezirlerle görüşmeler yapmasını, İngilizlerin çok iyi insanlar olduğunu anlatmasını da istemektedir.


İngiltere elçisi William Harborne, hemen harekete geçerek, Padişah 3.Murat’a bir mektup sunacaktır. Mektupta en çok dikkat çeken unsur, elçinin konuyu dini inançlar üzerinden anlatarak Padişahı etkilemeye çalışma düşüncesidir. Elçi Harborne, İspanya Kralı için, “Papa ve sadık müttefiki putperest-kâfir Katolik kral” ifadesini kullanmaktadır. Elçi, devamında, “Yüce Tanrı’nın size verdiği kuvvet ile ortak düşmanımız tüm putperest kâfirleri yok edeceğinizi umuyorum. Zavallı bir kulunuz olarak size yalvarıyorum, putperest kâfir İspanya üzerine büyük bir donanma sevk etmezseniz bile hiç olmazsa 60 ya da 80 kadırga gönderin” demektedir.


Mektubun devamı ise daha da ilginç bir hale gelmektedir. Elçi Harborne, Padişah 3. Murat’a, “Kraliçe Elizabeth, bir kadın olduğu halde Tanrı’nın, putperest kâfirlerle savaşma emrini yerine getirmek için çabalıyor. Size her zaman sadık kalan Kraliçe’yi bu en zayıf zamanında yalnız bırakırsanız, size inanan, güvenen tüm dünya şaşıracaktır, ve taraftarlarına hak ettikleri cezayı vermiş olacaksınız. Tanrı sizin aracılığınız ile putperest kâfirleri cezalandıracaktır” sözleriyle adeta yalvarmaktadır.


Bu mektupların ayrıntılarının kamuoyu tarafından bilinmesi, İngiltere’de tartışmaları artırdı. Bazı İngiliz tarihçiler, konuya ilişkin Türkiye’ye müracaat edilmesini, Osmanlı arşivlerinde, adı geçen döneme ve Padişah 3. Murat’a ait belgelerin de incelenmesini önerdiler. Söz konusu önerinin Türkiye’deki resmi makamlar tarafından kabul edilmesinin ardından Osmanlı arşivlerinde yapılan araştırmalarda, 3. Murat’ın, Kraliçe Elizabeth’e gönderdiği bir mektup bulunacaktır.


Padişah mektubunda özetle, “Sizden önce Osmanlı Sultanları ile dostluk kuranlar nasıl saygı görüp, tarafımızca korunma altına alındılarsa İngiltere Kraliçesi Elizabeth de aynı muameleyi görecektir. Elçiniz aracılığı ile bizden istediğiniz donanma yardımını dikkate alacağız. Önümüzdeki ilkbahar aylarında büyük bir donanmayı göndereceğiz. Ülkenizin dostluğu aynı şekilde devam ederse, Osmanlı Devleti de sizi sürekli koruyacaktır” demektedir.


Padişah 3. Murat’ın Kraliçe Elizabeth’e gönderdiği mektup ortaya çıkınca, konu başka bir boyut kazandı. İngiltere Eşitlik ve İnsan Hakları Komisyonu Başkanı Trevor Philips’in, söz konusu mektuplardan hareketle, “İngiltere Kraliçesi Elizabeth, Türklerin yardımı sayesinde İngilizlerin elinden kurtulmuştur. Bu bilgi ülkenin resmi tarihine eklenmelidir” yönündeki açıklaması, ülke kamuoyunu ikiye böldü. 


Tarih biliminin gereği söz konusu bilginin eğitim-öğretim programında yer almasını isteyenlere karşı çıkanlar, İngilizlerin, 400 yıl önce bir ara Türklere muhtaç duruma düşmesini yeni kuşakların bilmesinin iyi bir etki yaratmayacağını savunmaktadır. 


Tüm tartışmalara rağmen, bu bilgi resmi tarihe eklenmemiştir. 


Söz konusu durum bize Fransa’ nın tutumunu hatırlatmaktadır. Bilindiği üzere Fransa Kralı 1.François, 1525 yılındaki Pavie Savaşı’nda, ordusu yenilince, İspanya Kralı, Habsburg Hollandası Lordu ve Burgonya Kontu sıfatlarını da taşıyan Roma Germen (Alman) İmparatoru Şarlken’e (5. Karl ya da Charlesquint) esir düşmüştü. 


Çok kötü esaret koşulları içinde olan Fransız Kralı, annesi Louise de Savoie aracılığı ile Kanuni Sultan Süleyman’a bir mektup göndererek, yardım istemiştir. Mektubu İstanbul’a getiren Fransız elçi Kont Jean Frangipani, Kuzey İtalya’daki savaşta esir düşen 1. François’ın İspanya'ya götürülüp, orada hapsedildiğini bildirerek, Kral’ın annesinin oğlunun kurtarılması için yalvardığını dile getirmiştir.


Fransız Kralı’nın annesi ilk temasın ardından başka mektuplar da göndermiştir. Kanuni Sultan Süleyman ise mektuplara verdiği yanıtta, Kral François’yı kurtaracağını bildirmiş, Şarlken’i de hemen uyarmıştır. Nitekim bu gelişmelerin ardından Osmanlı ile Şarlken’in ordusu arasındaki Mohaç Meydan Savaşı (1526) Türklerin zaferi ile bitince, Fransa Kralı 1. François da serbest bırakılmıştır.


İşte bu olay da, Fransa resmi tarihine eklenmemiştir.


Gerek İngiltere gerekse Fransa, büyük sömürgeci devletler olarak, resmi tarihlerinde zor durumlara düştükleri olayların bilinmesini istemezler. Bir çeşit büyüklük kompleksi olan bu anlayış, tarihteki gerçekleri yok sayma üzerine kurulmuştur. 


Gürbüz Evren
Bütün Dünya, Şubat 2016

* * * * * 

Why we must thank the Turks, not Drake, for defeating the Armada

For four centuries, Sir Francis Drake has symbolised English nonchalance and cunning in the face of danger. First, according to the legend drummed into every pupil, he insisted on finishing his game of bowls on Plymouth Hoe as the Spanish Armada approached in July 1588. Then he despatched the enemy ships with little more than a few burning rowing boats and a favourable breeze.

But yesterday, it was claimed that Elizabeth's protestant throne was saved by a less celebrated ally: the Turkish navy.

Jerry Brotton, a lecturer at Royal Holloway College, London, told the Guardian Hay literary festival that a hitherto unnoticed letter from Elizabeth's security chief and spymaster, Sir Francis Walsingham, to her ambassador in Istanbul showed that it was Turkish naval manoeuvres rather than Drake's swashbuckling which delivered the fatal blow to the Spanish invasion plans.

The letter, which ordered the ambassador, William Harborne, to incite the Turks to harry the Spanish navy, was written in the mid-1580s and has been buried in archives ever since because it did not apparently relate to any major historical event.

But Mr Brotton told the fes tival: "Walsingham's plan was ultimately successful. Ottoman fleet movements in the eastern Mediterranean fatally split Philip II's armada _ So alongside all the stories we're told at school about why the Spanish Armada failed to conquer Britain and destroy Protestantism, we should add another reason: the Anglo-Ottoman alliance brokered by Elizabeth, Walsingham [and others]."

In his letter to Harborne, Walsingham wrote: "Her Majesty being, upon the success of the said King of Spain's affairs in the Low Countries, now fully resolved to oppose herself against his proceedings in defence of that distressed nation, whereof it is not otherwise likely but hot wars between him and us, wills me again to require you effectually to use all your endeavour and industry in that behalf."

Walsingham hoped that Islamic forces might keep the Spanish forces "thoroughly occupied" by "some incursions from the coast of Africa", or by attacking his Italian territories from the sea.

The Spanish fleet was eventually defeated on July 30 1588 as it awaited the rest of the invasion force off Calais. At the battle of Gravelines, the English navy used fireships before closing in on the confused Spanish.

the Guardian, June 2004

* * * *

NOTES:


- Charles V (Karl V, Charles Quint, Şarlken) of Holly Roman. The biggest enemies of Charles V are Ottoman Turks, French Kingdom, England Kingdom and Martin Luther of Protestant Reformation. Charles fought continually with the Ottoman Empire, Suleiman the Magnificent (Kanuni Sultan Süleyman). After Hungarian 1526 "Battle of Mohács", Hungary was not accepted as a part of Ottoman land, instead, it was brought under protection. Charles V made overtures to the Safavid Empire to open a second front against the Ottomans, in an attempt at creating a Habsburg-Safavid alliance. (!Safavids were also Turkish Empire)


- Philip II of Spain, the enemy of Elizabeth I of England, is the son of Charles V (Karl V). 


- Wife of Philip II is, Mary I of England (Bloody Mary), daughter of Henry VIII - Tudor Dynasty, is also the sister of Elizabeth I , the daugther of Anne Boleyn, second queen of Henry VIII.


- The mother of Mary I is Catherine of Aragon (first queen of Henry VIII), daugther of Isabella I of Castile, which ordered conversion or exile of their Muslim and Jewish subjects in the Spanish Inquisition, and for supporting and financing Christopher Columbus's 1492 voyage that led to the opening of the New World and to the establishment of Spain as the first global power who dominated Europe and much of the world for more than a century. 


- The most fortunate of the expelled Jews succeeded in escaping to Turkey (exile number c.200.000 - were known as Sephardim, was accepted by the Ottoman Turks as a citizen of these lands) and Sultan Bayezid II, welcomed them warmly. "How can you call Ferdinand of Aragon a wise king," he was fond of asking, "the same Ferdinand who impoverished his own land and enriched ours?". Ferdinand was the husband of Catherine of Aragon. Sultan Bayezid II is, the son of Mehmed the Conqueror (Fatih Sultan Mehmet), and the grandfather of Suleiman the Magnificent (Kanuni Sultan Süleyman).




SB

Jews and Turks / Yahudiler ve Türkler

SELAHATTIN ÜLKÜMEN (1914 - 2003)
TURKISH CONSUL GENERAL ON THE ISLAND OF RHODES
Saves Jews, loses wife



Germany occupied the island of Rhodes in 1943. A total of 1,800 Jews were living on the island at that time. Nazis decided to gather all of them and send them to the concentration camps in Auschwitz in 1944. They told them to gather at the Italian headquarters on the island and allowed them to take supplies for 10 days. At the headquarters, the Jews were told they were going to be taken to another island. Selahattin Ülkümen, Turkish consul general serving on the island at that time, objected to the deportation of 50 Turkish citizens among the 1,800 Jews and saved them from being taken to Auschwitz.


The Germans ultimately sent 1,673 Jews from Rhodes to Auschwitz; only 150 survived. Soon after, Turkey took sides with the allies and declared war against the German alliance. Germany bombed the Turkish Consulate General to Rhodes. Ülkümen’s wife, Mihrinnisa, who was pregnant at that time, and two officials at the consulate died in the bombardment.

* * *

NAMIK KEMAL YOLGA / TURKISH DEPUTY CONSUL GENERAL IN PARIS

Carries Jews to safety in his own car

The Turkish state appointed Namık Kemal Yolga to his first international post in Paris in 1940. Two months after he took office, Germany occupied France. Following the occupation, Jews in France were sent to concentration camps in the suburbs of Paris. Yolga helped many Jews to acquire Turkish citizenship and therefore saved them from being sent to the concentration camps. He also saved many Jews who were arrested by Nazis even though they had been provided Turkish passports by taking them to safety in his private car.


Yolga, recounting those years in his memoirs, recalled: 


”Throughout its history, Turkey has never set the scene for anti-Semitism, which was seen at different levels in many countries. The Turkish state has never discriminated against its Jewish citizens. One of the tasks of our consulate general is to protect Turks, Turkish citizens of Jewish descent and citizens of other faiths.”

* * *

Turkey and the Holocaust: Turkey's Role in Rescuing Turkish and European Jewry from Nazi Persecution, 1933-1945 (BOOK)

Stanford J. SHAW

Stanford Shaw has achieved a distinctive place and voice by covering a topic that has not been covered adequately up to this point.


--The Turkish Times more than half a century of investigation and analysis have yielded a vast literature on the events, participants and motivations surrounding Nazi persecution of Jews. But very little is known about the efforts made by Turkey, a neutral country and traditionally a haven for persecuted Jews, to rescue European Jewry during the Holocaust. Bringing to light for the first time documents buried in the archives of the Turkish Foreign Ministry, the National Archives (Washington) , and the Turkish embassy and consulate in Paris, as well as materials given him by Nazi hunter Serge Klarsfeld, Stanford Shaw here unveils the tragic pleas of those fleeing Nazi persecution and traces the Turkish response. 


Recreating individual stories through letters from Jewish refugees, SS and Gestapo officials, and Turkish diplomats, this dramatic work carefully examines Turkey's little-heralded participation in sheltering leading scholars, physicians, attorneys and thousands of refugees.Turkey and the Holocaustillustrates how Turkey established Istanbul as the homebase for the Jewish Agency and other organizations set up to assist and rescue Jews throughout Eastern Europe and sought, through diplomatic pressure, to prevent Vichy from deporting all 70,000 of its Turkish Jews to Germany for extermination.


Shaw narrates the plight of the refugees in the context of Turkey's overall reaction to the Holocaust, the precise role of Turkish diplomats, the effects of the disastrous Varlik Vergisi -- a wealth tax intended to help solve the financial crisis caused by Turkey'sneed to maintain a very large army against the possibility of a Nazi invasion from Greece -- and finally the inner workings and heroics of the Jewish Agency. Based on spectacular primary research and documents never before made public, this moving history recounts the horrific tragedies of Jewish persecution under Hitler and will be of interest to anyone interested in Turkish, Jewish, and European history and in the history of World War II. 

* * * 

Desperate Hours - Turkey's Rescue of Jews

documentary

Turkey did significantly more than the US and the UK in saving Jewish lives during the Shoah (Holocaust)...link

Turkey, Jews, WWII - (Türkiye, Yahudiler, 2.Dünya Savaşı)

“Few realize that the University of Istanbul had the highest concentration of refugee professors in a single institution anywhere in the world.” ...more:

TURKISH PASSPORT Documentary with Fr+Eng subbt.

Also: "They blame Republic of Turkey with the 24 February 1942 Struma tragedy, 

but Mossad was responsible for these tragedy...." Cengiz Özakıncı

Turkey and the Turks have always extend a friendly hand, and helped.

The West and Israel is doing just the opposite ...

You stab constantly in our back...

And show the Turks as an enemy, demands our land, support terrorist and create chaos.

I do not believe in your sincerity...

SB

________Our Diplomats________

SELAHATTIN ÜLKÜMEN (1914 - 2003) / Diplomatımız

"Bilinmeyen Yönleri İle Bir Dönemin Dışişleri"

Bağdat Büyükelçiliğimize roket saldırısı düzenlendi. Rodos Başkonsolosluğumuz da Hitler hayranı bir Yunanlı tarafından kundaklanmak istendi. O temsilciliklerimizde çalışan arkadaşlarımıza geçmiş olsun diyorum. 


Bu, ırkçıların Rodos Başkonsolosluğumuza ilk saldırısı değil. 


2. Dünya Savaşında Rodos Başkonsolosumuz Selahattin Ülkümen adayı işgal eden Alman NAZİ'lerinin toplama kampına götürmek istediği 200 Türk Yahudisini kurtarmış ve bu nedenle NAZİ'lerin düşmanlığını kazanmıştı. 


Savaşın sonuna doğru Türkiye Almanya'ya savaş ilan edince Alman uçakları Rodos Başkonsolosluğumuzu bombaladı. Bu saldırıda Ülkümen'in hamile eşi Hayrinnisa Hanımla iki Başkonsolosluk görevlisi hayatını kaybetti. Ülkümen Almanlarca Pire'ye götürülerek savaşın sonuna kadar orada enterne edildi. 


İsrail, Ülkümen'e Uluslararası Dürüst Ödülü verdi. Resmini taşıyan pullar bastırdı. Tel Aviv'deki Soykırım Kurbanları anıtının bahçesinde Selahattin Ülkümen için dikilen bir ağaçla, altına onun ismi olan bir plaket bulunuyor. 


Keşke biz de ülkemize ve insanlığa fedakarca hizmet eden bu diplomatlarımızın anısını yaşatmak için isimlerini caddelere, okullara, kültür merkezlerine versek. Bu yaptıklarını okul kitaplarında çocuklarımıza anlatsak. 


Yalnız ülkelerinin haklarını, çıkarlarını ve haysiyetini korumak için değil, insanlık için de böylesine fedakarca mücadele eden ve bir çoğu Asala Ermeni teröristlerince şehit edilen Türk diplomatlarını bazıları "monşerler" diyerek küçümsemeye çalışıyor. 


Ne kadar hazin!
Onur Öymen
Emekli Büyükelçi

* * *

Rodos’ta Türk Schindler’e saygı

2. Dünya Savaşı sırasında Yunanistan Nazi ordularının işgali altında inlerken, henüz 30 yaşında genç bir diplomat, Türkiye’nin Rodos Başkonsolosu olarak atandığında, takvimler 1944 yılını gösteriyordu.


Adolf Hitler’in Yahudi soykırımı politikası tüm şiddetiyle sürüyordu. Rodos istisna değildi elbet. Adada yaklaşık 1700 Yahudi yaşıyordu. Önce serbest dolaşımları kısıtlandı, sonra çocukları okullardan atıldı, faaliyet gösteren kolejleri kapatıldı. 1936’dan beri uygulanan cumartesi tatili kaldırıldı. 


Sonra da imhaları aşamasına geçildi. "Sizleri başka adaya götüreceğiz" yalanı ile gemiyle Atina’ya, oradan da trenlerle Auschwitz ve benzeri ölüm kamplarına gönderiliyorlardı. 


İşte insanlık adına utanç dolu o günlerde, TC’nin çiçeği burnunda başkonsolosu Selahattin Ülkümen, Nazi’lerin Ege Adaları komutanı Ulrich Von Kleeman’ı ziyaret ederek "Sizlerle bir anlaşmamız var. Türkiye bu savaşta yer almıyor. Türk vatandaşı Yahudileri yakalama hakkınız yok" demişti. 


Küplere bindi Alman komutan. Öfkelendi. "Hayır" dedi ilk başta. "Çaylak" saydığı Türk diplomatın gözünü korkutmak için başkonsolosluğun kapısına kafası koparılmış, sadece bedeni olan bir ceset bıraktırdı. Almanlar daha da ileri giderek Türk diplomatın "kazaya kurban gitmesini" bile planladılar. Ülkümen’i bir av partisi sırasında öldürüp, cinayete kaza süsü vereceklerdi. Başkonsolos son anda durumu fark edip tuzak av partisine katılmadı. 


O baskı ve tehditlere aldırmadan, "Rodos’taki Türk vatandaşı Yahudiler" listesini hazırlayıp komutan Kleeman’a verdi. "Türk Schindler"in listesinde 42 Yahudi’nin ismi vardı. Listedeki Yahudilerin sadece 13’ü Türk vatandaşıydı aslında. Diğerleri, Yunan ve İtalyan vatandaşıydı. 

Nazi komutan çaresiz kabul etti listeyi. Bu şekilde 42 Yahudi’nin hayatı kurtuldu. Rodos’taki diğer yaklaşık 1650 Yahudi’nin kaderi ölüm kamplarıydı. Savaş sonrası 150’si hayatta kaldı. 

Şövalyeler adası Rodos’ta 24 Temmuz günü farklı ve anlamlı bir tören düzenlenecek. 2. Dünya Savaşı sırasında Türkiye’nin Rodos Başkonsolosu anısına. "Türk Schindler"i Selahattin Ülkümen’in anısına. 


Selahattin Ülkümen bu arada çok sayıda Yunan ve İtalyan askerin de Ege Adaları’ndan Türkiye’ye kaçmasına yardımcı oldu. 


"Türk Schindler"in listesinden birkaç gün sonra Almanlar uçaklarla Rodos’u bombaladı. Türk Başkonsolosluğu binası enkaza döndü. Saldırıda, başkonsoloslukta görevli iki kalas öldü. Ülkümen’in ağır yaralanan hamile eşi Mihrinisa da birkaç gün sonra, doğumun ardından hayatını kaybetti. Ülkümen, 1944 Ağustos’unda Nazi yönetimi tarafından Rodos’tan sınırdışı edildi. 


Önümüzdeki perşembe günü (24 Temmuz) Rodos’ta farklı bir tören var. Adadaki Yahudi cemaati, 64 yıl sonra Ülkümen’i anmak için bir tören düzenledi. 2003 yılında 89 yaşında ölen Selahattin Ülkümen’e saygı ve şükranlarını sunacaklar. 


Daha önce de İsrail ve ABD’deki Yahudi cemaat ve derneklerince onurlandırılan, hayatı; Steven Spielberg ve George Lucas’ın öğrencisi, Tunceli Çemişgezekli Turgut Türk Adıgüzel tarafından kısa metrajlı filme konu edilen, Antakya doğumlu Selahattin Ülkümen’ın anılarını "Bilinmeyen Yönleri İle Bir Dönemin Dışişleri" kitabında okuyabilirsiniz. 

Yorgo KIRBAKİ - 19.07.2008/basın

* * *

"Bu kanunları Türk Yahudilerine tatbik edemezsiniz. Çünkü benim ülkemde din, dil ırk ayrımı yoktur. Benim vatandaşlarımın belirli bir kısmına belirli zorunluluklar dayatmak bizim kanunlarımıza aykırıdır” diyerek Naziler'e direnen Behiç Erkin, mesai arkadaşları ile birlikte kendi hayatlarını tehlikeye atarak 20.000'e yakın Türk ve Türk olmayan Yahudiye Türk pasaportu vermiş ve hayatlarını kurtarmıştır.

Ayrıca pek çok Yahudi için, "Bu ev/işyeri bir Türk'e aittir" şeklinde belge hazırlatarak toplama kamplarına gitmekten kurtarmış, gönderilenler ise elçilik ve konsolosluğun insanüstü çabalarıyla bir süre sonra tek tek bu kamplardan geri alınmıştır.

Yahudi asıllı Fransa eski Başbakanı Léon Blum bile Naziler tarafından toplama kampına atılan oğlu için Behiç Bey'e başvuracak ve Behiç Bey bir Fransa Başbakanı'na bile yardım eli uzatacak ve Léon Blum'un oğlunu, arkadaşları ile beraber temerküz kampından kurtarılmasını sağlayacaktır.

Milyonlarca yahudi soykırıma uğramak üzere trenlerle Auschwitz'e doğru yol alırken, Behiç Erkin, üzerlerine ay-yıldız astırttığı, "Büyükelçi'nin vagonları" diye anılan trenlere bindirdiği 20.000'e yakın Yahudiyi aynı rayların ters istikametinde, hem de Almanya toprakları üzerinden yaşama, yani Türkiye'ye göndermeyi başarmıştı. Fransa Devleti, savaş sonrasında Behiç Erkin’i 1.dereceden Legion D’Honneur madalyası ile onurlandırmıştır.

BEHİÇ ERKİN BİR BÜYÜKELÇİ

EMİR KIVIRCIK

Behiç Erkin'in Eskişehir'deki Kabri

* * *

Namık Kemal Yolga (1914 Elazığ – ö. 21 Aralık 2001) DİPLOMATIMIZ

II. Dünya Savaşı sırasında Paris Büyükelçiliği'nde görevli bulunduğu sırada, çok sayıda Yahudiye Türkiye pasaportu vererek Nazi kampına alınmalarını önlemiştir. Bu şekilde çok sayıda Yahudinin hayatını kurtaran Yolga, bu davranışı ile Türk Schindler'i olarak bilinir.

Namık Kemal Yolga, 1940 yılında Dışişleri Bakanlığı tarafından ilk yurtdışı görevi olarak Paris'e gönderildi. İki ay sonra Nazi ordusu Fransa'yı işgal etti ve bu ülkedeki Yahudileri Paris yakınlarındaki toplama kamplarına göndermeye başladı. Bu sırada Yolga, pek çok Yahudiye Türk vatandaşlığı verilmesini sağladı. Bu şekilde bu kişilerin evlerinden atılmalarını, sonrasında ise toplama kamplarına götürülmelerini önledi. Ayrıca pasaport verilen bu Yahudilerden tutuklananları, Nazi ordusundan kurtararak, kendi arabası ile güvenli bir eve götürdü.

Namık Kemal Yolga, Dışişleri Bakanlığı'na bağlı büyükelçi olarak; Roma, Paris, Karakas, Tahran ve Moskova'da görev yapmıştır. Dışişleri Bakanlığı Genel Sekreterliği görevinde bulunmuştur.(1960-1963)

Danışma Meclisi Milli Güvenlik Konseyince Seçilen Üyeliği (5 Ocak 1982 - 6 Aralık 1983) yapmıştır.

Namık Kemal Yolga, 1998 yılında "500. Yıl Vakfı" tarafından onurlandırılmıştır. Ayrıca Selahattin Ülkümen ve Necdet Kent ile birlikte Dışişleri Bakanlığı tarafından üstün hizmet plaketine layık görülmüştür. İsrail tarafından da Yolga'ya özel bir madalya verilmiştir.

Mared

* * *

Kahraman Türk Diplomatının Hikayesi Kitap Oldu

Türk tarihinin önemli büyükelçilerinden ve Mustafa Kemal’in yol arkadaşlarından biri olan, 2. Dünya Savaşı sırasında Fransa'daki Türk kökenli binlerce Yahudinin hayatını kurtaran Behiç Erkin’in hikayesi, Arnold Reisman tarafından “An Ambassador and A Mensch: The story of a Turkish Diplomat in Vichy France” adlı kitapta kaleme alındı.

1934 Polonya doğumlu, Amerikalı tarihçi, mühendis ve yazar Reisman, yaptığı arşiv araştırmalarında 2. Dünya Savaşı sırasında Fransa’da görevde bulunan bir grup Türk diplomatın, Ankara hükümetinden bağımsız olarak başlattıkları bir hareket ile Türk kökenli Yahudilere kaçmaları için yardımda bulundukları sonucuna ulaşır. Bu grubun lideri ise kitaba konu olan büyükelçi Behiç Erkin’dir. Hem tarafsızlığını korumak isteyen Türk hükümetini, hem de o zamanlar Alman hükümetinin kuklası olmuş faşist devlet Vichy Fransasını karşılarına alarak, hayatlarını ve kariyerlerini riske atmak pahasına Yahudilere yardım eden Türk diplomatlar tam bir kahramanlık örneği göstererek birçok masum insanın hayatını kurtarırlar. Behiç Erkin ve diğer diplomatların hikayesinin anlatıldığı kitap Mayıs ayında piyasada olacak. 

Türk dostu sıfatıyla anılan Reisman’ın daha önce Türk tarihi üzerine yazdığı beş kitabı ve birçok makalesi bulunuyor. TurkAvenue’nun sorularını yanıtlayan Reisman, Türk tarihine olan ilgisinin nasıl başladığını anlattı: Bir gün İstanbul’da bir kitapçıda Standfor Shaw’ın “Turkey and the Holocoust” adlı kitabını gören Reisman, kendi de soykırım acılarını yaşamış bir Yahudi olarak bu tarih hakkında çok şey bildiğini düşünürken, kitapta Türkiye ile ilgili hiç duymadığı bilgilere rastlayınca şaşırır. Kitapta daha çok Türk hükümetinin soykırım zamanında Yahudilere yaptığı yardımlardan bahsedilirken, Atatürk zamanında eğitim sistemini modernleştirmek amacıyla Türkiye’ye getirilen Alman ve Avusturyalı entellektüellerden de söz edilmektedir. Bu Reisman’ın oldukça ilgisini çeker. Bundan sonra mühendisliğin yanısıra araştırma konularına bir yenisi daha eklenmiştir; 1933 yılından itibaren Almanya'dan sürülen Alman asıllı profesörlerin bilim ve özellikle de Türk üniversiteleri üzerindeki etkileri konusunda yapacağı araştırmalar Reisman’nın bundan sonraki birçok makalesine ve kitabına konu olacaktır. Üniversite yıllarında bu konuyla ilgili dersleri ve yayınları takip eder. Dünya çapında ünlü arşivcilerin yanısıra Türkiye ve İsrail’de yaşayan birçok arkadaşının yardımları sayesinde Reisman, konu hakkında derinlemesine bir araştırmaya başlar. 

“An Ambassador and A Mensch: The story of a Turkish Diplomat in Vichy France” adlı kitabın fikri ise Türkiye’deki Yahudi cemaatinin önde gelen isimlerinden biri olan Harry Ojalvo ile İstanbul’da yediği bir yemek sırasında doğar. “Bu kitabın amacı dünya çapında tüm tarihçileri ve insanları, bu cesur Türk diplomatlar hakkında aydınlatmak” diyen Reisman, “Kitabın bir diğer amacı da soykırım şehitleri ve kahramanlarını anma idaresi Yad Vashem adlı İsrail kuruluşunun karar verme mekanizmalarını değiştirmeye ve Fransa’da bir grup Yahudinin hayatını kurtaran Türk diplomatları onure etmeye ikna etmek” diye konuştu. 

Reisman, kitaptaki tarihsel gerçeklerin Franklin D. Roosevelt Presidential Kütüphanesi ile Yad Vashem, Türk, Alman ve Fransız resmi hükümet arşivlerinden toplanan verilere ve olayı birebir yaşamış tarihi kahramanların sözlü ifadelerine dayandığının altını çizdi. 

ARNOLD REISMAN KİMDİR?

Prof. Arnold Reisman 1934 yılında Polonya’da doğdu. Lisans, yüksek lisans ve doktora eğitimini mühendislik üzerine tamamladı. UCLA Üniversitesi’nden mezun oduktan sonra Case Western Reserve Üniversitesi'nde 27 sene yöneylem araştırması profesörü olarak görev yaptı ve 1994'te emekli oldu. Halen Kaliforniya, Wisconsin ve Ohio eyaletlerinde kayıtlı yüksek mühendis olan Reisman'ın ilgi alanlarına giren çeşitli konularda yayımlanmış 200'ü aşkın makalesi ve 14 kitabı bulunuyor. 

Reisman 1999-2003 yılları arasında Türkiye'de Sabancı Üniversitesi ve İstanbul Teknik Üniversitesi'nde ziyaretçi profesör olarak görev yaptı. Teknoloji transferi, epistemoloji ve meta araştırma gibi alanlarda çalışmalarını sürdüren Reisman’ın en son araştırma konusu ise 1933 yılından itibaren Almanya'dan sürülen Alman asıllı profesörlerin bilim ve özellikle de Türk üniversiteleri üzerindeki etkileri.

Amerikan Bilimsel Gelişme Birliği'nin de üyesi olan Reisman hobi olarak heykeltıraşlıkla uğraşıyor. Reisman’ın Türkiye tarihi konulu kitapları şunlar: 

Shoah: Turkey, the US, and the UK

Turkey's Modernization: Refugees from Nazism and Ataturk's Vision

Post-Ottoman Turkey: Classical European Music and Opera

Arts in Turkey: How Ancient Became Contemporary

Refugees and Reforms: Turkey's Republican Journey

* * *

İKİNCİ DÜNYA SAVAŞI SIRASINDA 

TÜRKLER VE YAHUDİLER/MUSEVİLER

Turkey and the Holocaust: Turkey's Role in Rescuing Turkish and European Jewry from Nazi Persecution, 1933-1945 (BOOK)

Stanford J. SHAW

Paris'teki Yahudiler

Amerikalı yazar Stanford J. Shaw, "Turkey and the Holocaust: Turkey's Role in Rescuing Turkish and European Jewry from Nazi Persecution, 19331945" ismini verdiği kitabında, 1933'ten 1945'e kadar Nazi Almanyası'nın hedefi olan Musevilerin kurtarılmasında Türkiye'nin rolünü anlatıyor.

Stanford Shaw, kitabını yazarken Amerikan, Alman, Fransız, İsrail ve Türk Dışişleri Bakanlıkları arşivlerinden yararlandı. Hitler'in işgalindeki Avrupa'daki Yahudi mültecilerin Türkiye üzerinden İsrail'e geçişlerinde Türk diplomatların olağanüstü gayretlerini, olayları yaşayanların ağzından ve Yahudi mültecilerin anılarından aktarıyor.

2. Dünya Savaşı'nın başladığı yıllarda Yahudi asıllı Türk vatandaşlarının bir bölümü Avrupa ülkelerinde yaşıyordu. Bunların 10 bini Fransa'da yaşıyordu. Fransa'nın başkenti Paris, Alman orduları tarafından işgal edildiğinde, bu kentte 3 bin 381 Yahudi asıllı Türk yaşıyordu. 2 Haziran 1941'de Fransa'daki Yahudilerin sayımı yapıldı. Evlerine, fabrikalarına, işyerlerine el konuldu. Yahudi çocuklarının okullara gidişlerine sınırlama getirildi. 1942 yılının ortalarında, Yahudilerin toplama merkezlerine zorunlu göçü başladı, evlerinde kalmalarına izin verilenlerin ise radyo ve telefon sahibi olmaları yasaklandı.

O günlerde Fransa başta olmak üzere Avrupa ülkelerinde görevli olan Türk diplomatlar, yalnızca görevlerinin gerektirdiği resmi girişimlerde bulunmakla kalmadılar. Perde arkasından, hayatlarını da tehlikeye atarak onbinlerce Yahudiyi kurtardılar.

Türkiye'nin Marsilya Başkonsolosluğu'nda konsolos yardımcısı olarak görev yapan ve Yahudilerin kurtarılması için büyük çaba gösteren Necdet Kent, Türkiye ile hukuken vatandaşlık bağı kalmamış Yahudilerin kurtarılması için verilen gayretleri ayrıntılarıyla anlatıyor.

Türk diplomatların, bu girişimleri Ankara'dan bağımsız yaptıkları elbette düşünülemez. Nitekim Ankara'daki Hükümet, Yahudilerin toplama kamplarına kapatılmaya başlanması üzerine, "Yahudilerin toplu olarak Türkiye'ye gönderilmesi" için talimat veriyor.

Sadece Paris ve Marsilya'daki Türk diplomatlar değil, Atina ve Selanik'tekiler başta olmak üzere diğer Avrupa ülkelerindeki diplomatlar, bu uğurda önemli çaba harcıyorlar. 

Namık Yolga, kitabın yazarı Stanford Shaw'a gönderdiği mektupta :

"Bir çok ülkede çeşitli derecelerde kendini gösteren Yahudi düşmanlığı tarihin hiçbir döneminde Türkiye'de mevcut olmamıştır. Bu sebeple konsolosluğumuzun diğer Türk vatandaşlarını olduğu gibi Yahudi asıllı vatandaşlarımızı da koruması doğaldı..."

BASIN 1999

 * * *

Türkler Yahudileri Soykırımdan Nasıl Kurtardı?

Birleşmiş Milletler'de ''Yahudi Soykırımından Kurbanları Kurtarmada Türkiye'nin Rolü" masaya yatırıldı. Çok sayıda diplomatın katıldığı toplantıda, yıllar önce Nazi kamplarında yaşanan insanlık dışı olayların acıları tazelendi.

Birleşmiş Milletler'de (BM), ''Yahudi Soykırımından Kurbanları Kurtarmada Türkiye'nin Rolü'' konulu bir toplantı düzenlendi.

BM'nin sivil toplum örgütleriyle ilişkilerden sorumlu bölüm başkanı Maria-Luisa Chavez'in ''Uluslararası Yahudi Soykırımı Kurbanlarını Anma Haftası'' dolayısıyla düzenlediği etkinliğe, Türkiye'nin BM Daimi Temsilcisi Büyükelçi Ertuğrul Apakan, Yahudi Soykırımından kurtulan Profesör Arnold Reisman ile sanatçı Claire Boren ile üniversite öğrencisi Arielle Francine Evans, konuşmacı olarak katıldı.

Yönetmenliğini Victoria Barrett'in yaptığı ve Türk diplomatların Türkiye kökenli Yahudiler'i soykırımdan kurtarmalarının anlatıldığı ''Umutsuz Saatler-Desparate Hours'' belgesel filminin gösterildiği toplantıda, Chavez, Türkiye'nin pek çok Yahudi'yi Nazi toplama kamplarına gitmekten kurtardığını ve Türkiye'nin asırlardır Yahudiler'e kapılarını açan ''güvenli bir sığınak'' olduğunu söyledi.

Türkiye'nin BM Daimi Temsilcisi Büyükelçi Ertuğrul Apakan, konuşmasında, geçen hafta ''27 Ocak Uluslararası Yahudi Soykırımı Kurbanlarını Anma Günü'' dolayısıyla İstanbul'da Neve Şalom Sinagogu'nda resmi tören düzenlendiğini ve törene İstanbul Valisiyle birlikte pekçok üst düzey yetkilinin katıldığını belirtti. Nazi rejiminin hedef aldığı Yahudileri korumak ve kurtarmak için kendi canlarını tehlikeye atmaktan çekinmeyen başta Selahattin Ülkümen, Necdet Kent ve Namık Kemal Yolga olmak üzere Türk diplomatlarını saygıyla andıklarını belirten Apakan, diplomatlarının cesur davranışlarının Türk tarihinin gurur verici yönlerinden biri olduğunu ve her zaman anımsanacağını söyledi.

Büyükelçi Apakan, Türkler ve Yahudilerin 600 yıl boyunca dostluk ve işbirliği içinde yaşadığını, Osmanlı İmparatorluğunun yüz binlerce Sefardik Yahudiye kapısını açtığını ve İkinci Dünya Savaşı sırasında da Türkiye'nin Yahudiler için güvenli bir sığınak olduğunu ifade etti.

Profesör Arnold Reisman, toplantıda yaptığı konuşmada, II. Beyazıt'ın 1492 yılında İspanya'dan ayrılmak zorunda kalan Yahudileri Osmanlı topraklarına götürmek için gemiler gönderdiğini, Mustafa Kemal Atatürk zamanında da pek çok Yahudi asıllı profesörün, bilim adamının ve sanatçının Almanya'da Türkiye'ye gelmeleri için davet edildiğini anlattı.

II. Dünya Savaşında ise Türkiye'nin Avrupa'da görev yapan diplomatlarının pek çok Yahudi'yi toplama kamplarına gitmekten kurtardığını belirten Profesör Reisman, bu diplomatlardan sadece Rodos Başkonsolosu Selahattin Ülkümen'e İsrail'in Yad Vashem Vakfı tarafından ''Uluslararası Dürüstler'' unvanı verildiğini, Ülkümen dışındaki diğer Türk diplomatlarının da bu ünvana sahip olmaları için çaba harcadığını kaydetti. Prof. Reisman, 1933-1944 tarihleri arasında Türkiye'nin kurtardığı Yahudilerin sayısının, ABD ve İngiltere'nin kurtardıklarından çok daha fazla olduğunu söyledi.

Polonya doğumlu Amerikalı sanatçı Claire Boren ise Nazi işgali sırasında annesiyle beraber 1,5 yıl boyunca önce bir çiftlikteki karanlık bir çukurda, daha sonra da ormanda saklandıklarını, çocuk yaşta büyük bir travma geçirdiğini anlattı. Türk diplomatlarının Yahudilere gösterdiği dostlukla başta Polonya olmak üzere Avrupa'daki toplumların kendilerine bakışı arasında büyük fark olduğunu ifade eden Boren, ''Türkler, Yahudileri kurtarmaya çalışırken Polonya'da yerli halk bizi Nazilere ihbar ediyordu'' diye konuştu.

Üniversite öğrencisi Arielle Francine Evans da yaptığı konuşmada, lisede arkadaşlarıyla beraber İstanbul'a gittiklerini ve Türkiye'nin Yahudilere karşı her zaman hoşgörülü tutumunu yerinde gördüklerini, soykırımdan Türk diplomatları sayesinde kurtulan Yahudiler ve çocuklarıyla konuştuklarını belirtti. Evans, başta Marsilya Başkonsolosu Necdet Kent olmak üzere Türk diplomatlarının kahramanlık hikayelerinin unutulmayacağını ve ABD'de de herkese anlatılması gerektiğini söyledi.

Türkiye'nin BM Daimi Temsilci Yardımcısı Elçi-Müsteşar Fazlı Çorman da bir soru üzerine, Türkiye'nin BM çatısı altında İspanya ile birlikte Medeniyetler İttifakı girişimini yürüttüğünü hatırlatarak, farklı kültürlerin, dinlerin ve yaşam şekillerinin bir zenginlik olduğunu, bu kapsamda Türklerin de asırlar boyunca farklı dinlere ve kültürlere hoşgörüyle yaklaştıklarını kaydetti.

Kaynak: A.A.2011

Ayrıca : "Türkiye Cumhuriyeti'ne Yahudi Soykırım Suçlaması yapıyorlar, 

aslında 24 Şubat 1942 Struma Faciası'nda Mossad'ın sorumluluğu var " - Cengiz Özakıncı

Türkiye ve Türkler her zaman dost elini uzatmış yardım etmiştir.

Batı ve İsrail ise tam tersini yapıyor...

Sürekli sırtımızdan bıçaklıyorsunuz...

Ve Türkleri düşman olarak gösteriyorsunuz.

Topraklarımızı talep ediyor, teröristleri destekliyor, kaos yaratıyorsunuz.

Samimiyetinize inanmıyorum...

SB

YAPILAN İYİLİKTEN BAHSEDİLMEMESİ 

ÇOK ASİL BİR TAVIRDIR

LAKİN , YAPMADIKLARIMIZI YAPMIŞCASINA ANLATMALARI DA

ŞEREFSİZLİKTİR.

BU SEBEPTEN DOLAYI

YAPTIKLARIMIZ ARTIK HER YERDE ANLATILA ....

______Diplomatlarımız________

TÜRK PASAPORTU - belgesel

Aşkenaziler ve Hitler

Kudüs-Osmanlı-Filistin