YABANCI ÜLKELERİN EĞİTİM SİSTEMİNDE "TÜRKLER"

“Tarih kitapları ,geçmişi olan bir insan toplumu imajını ve 

dolaylı olarak geleceğini yansıtır…”

Genelkurmay araştırması, AB üyelerinin de içinde bulunduğu 

27 ülkenin ders kitaplarında Türkler için hakaret içeren 

ifadeler kullanıldığını ortaya çıkardı. 

(2000-2005) 

Yabancıların Ders Kitaplarında Türkler ve Türkiye

* FRANSA *

_________

İlköğretim Tarih – Coğrafya Kitabında;

Fotoğrafın altında “1918'den sonra Osmanlı İmparatorluğunda Ermeni yetim ve öksüzleri" ibaresi bulunmaktadır. Fotoğrafta yerlerde çok kötü durumda, yarı çıplak küçük yaşlarda kız ve erkek çocuklar görülmektedir.  Eğitim sistemi itibarıyla ezberden çok, tartışma ve yorum yönteminin uygulandığı bu ülkede, tartışma ve yorum yapmaya müsait bu resimle Osmanlı İmparatorluğu ilişkilendirilerek, sözde Ermeni soykırımı;

Ermeniler kimdir? 
Bu çocuklar neden öksüz kalmışlardır? 
Osmanlı İmparatorluğu içerisinde ne kadar Ermeni yaşıyordu? 
Bunlara ne oldu?  
gibi sorularla işlenmektedir.

Savaşta Avrupa'da en az 8 milyon insan ölmüş, milyonlarcası yaralanmış veya sakat kalmıştır ve üstelik savaş 1 milyondan fazla Ermeninin göç ettirilmesi ve katledilmesiyle 20 nci yüzyılın ilk soykırımı sonucunu doğurmuştur.

Fotoğrafta, bir bina önünde üç Ermeni din adamı ve önlerinde yerde yatan öldürülmüş insanlar (Kitaba göre Ermeniler) görülmektedir. Fotoğrafın altında "Ermeni katliamı (1919)" yazısı ile "1915'te Türk Hükümetinin aşırı uçtaki kanadınca alınan önlemler, İmparatorluktaki Ermenilerin büyük bir bölümünün yok edilmesine yol açtı. (en az 600 bin ölü)" açıklaması bulunmaktadır.

"Cephede Savaş Dehşeti" isimli konu alt başlığında "Bu savaş esnasında 20 nci yüzyıl, ilk soykırım ile tanışmış oldu. Büyük çoğunluğu Müslüman olan Osmanlı İmparatorluğunda Hıristiyan Ermeniler, Rus saldırılarına destek vermekle suçlandılar. 1,5 milyon Ermeni kadın, çocuk, erkek 1915'te sürgüne gönderildi ve Türk hükümetinin emri ile katledildi" ifadesi yer almaktadır.

Fotoğrafın altında "1915'te Ermeni Katliamı" yazısı ile "Ermenilerin tutuklanma ve sürgüne gönderme kararını kim aldı?" sorusu bulunmaktadır. Söz konusu fotoğrafta ise elleri tüfekli, fesli ve bıyıklı, asker elbisesi giymiş iki kişi ile, kafatasları görülmektedir.

İlköğretim Tarih Kitabında;

Altında Ermeni katliamı yazısı bulunan resimde temsili olarak Ermenilerin kadın, erkek, çocuk, bıçakla ve tüfekle katledilmesi gösterilmektedir.

Sayfanın sağ üst köşesindeki haritada Türkiye'nin kuzeydoğusu “Ermenistan” olarak gösterilmiştir.

Resimde Sırpları katleden Türkler gösterilmekte ve altında: 
"Zorbalıklar başlıyor, Sırp köylülerin Türk çetelerince öldürülmesi" yazısı yer almaktadır.

Kitabın insan hakları ihlallerinin kronolojik olarak gösterildiği sayfasında, 1915 Yılı için "Ermenilerin Türkler tarafından katledilmesi 20 nci Yüzyılın ilk soykırımıdır." ibaresi yer almaktadır.

"Lise 2 nci sınıfta Ermeni sorunu nasıl kavrattırılır?" sorusu yer almakta ve altında "Neden bu seçim?" sorusuna üç maddelik yanıt verilmiş:

-09 Aralık 1948 Soykırım Suçlarının Cezalandırılması Sözleşmesi ile tanımlanan ve 16 Nisan 1984 Yılında halkların sürekli mahkemesi tarafından 20 nci Yüzyılın ilk soykırımı olarak kabul edilen soykırıma karşı borç olduğu için,

-Milliyetçilik ilkesinin değişime ve büyük güçlerin çıkarlarına karşı daha hafif kaldığını göstermek için,

-Soykırım ve savaş suçlarının kabul edilmesindeki güçlüğü göstermek için.

İlköğretim Sosyal Bilgiler Kitabında;

Kitap, ***/KONGRA-GEL terör örgütünü, Abdullah ÖCALAN’ı, meşru ve masum bir bağımsızlık mücadelesi yapıyor olarak göstermektedir. Bir ortaokul öğrencisinin anlayacağı şekilde basit bir dille yazılmış olan kitabın 36 ncı sayfasında "Türk Hükümeti modern ve liberal olarak görünmek istemektedir. Türkiye, AB’ne aday olmak üzere başvurmuştur. Kanunlarla yönetilen barış içinde bir devlet imajı vermeye çalışmaktadır. Ancak ***/KONGRA-GEL üyelerini ve Kürt milliyetçilerini öldürmek veya yakalamak için kuvvete başvurmaktadır." denilmektedir.

lköğretim Coğrafya Kitabında;

"Dünyanın Bugünkü Jeopolitiği" adlı konu verilirken bir dünya haritası çizilmiş ve üzerinde çatışma bölgeleri gösterilmiştir. Haritada Türkiye'nin güneydoğusu da çatışma bölgesi olarak gösterilmektedir.

Ortadoğu haritası üzerinde, Türkiye'nin güneydoğusu, Kuzey Irak ve İran'ın batısı ile Suriye'nin bazı bölümleri Kürt bölgesi olarak gösterilmiştir. 

Ayrıca Şırnak kenti de yüksek çatışma bölgesi olarak belirtilmiştir.

* ERMENİSTAN *

_______________

İlköğretim Tarih Kitaplarında;

Birinci Dünya Savaşı Kafkas Cephesinde, Başlangıçta; Türkler büyük başarılar elde ettiler. Orada yaşayan Ermenileri, Yunanlıları, Asurluları katlettiler...

İlk olarak Osmanlı Ordusundaki Ermenilerin ellerinden silahlarını aldılar ve onları yok ettiler. Ermenilere yolların inşası, barikatların kurulması ve yüklerin taşınması gibi en ağır işleri veriyorlardı. Sonra da askerler ya da polis onları ellişerli-yüzerli gruplar halinde götürüp katlediyordu.

İkinci adım; önde gelen Ermenileri (doktor, öğretmen, din adamı, parti üyeleri vs) hapsedip yok etmekti. Ermenileri düşünen beyinlerden mahrum bırakıyorlardı.

Ekseriyetle 18-45 yaş arasındaki genç Ermeni erkekleri sürgüne gönderiliyor ve yok ediliyordu. Kadınlar, çocuklar ve yaşlılar ise mecburi göçe ve katliama maruz kalıyordu.

Ermeni halkının göç ettirilmesi ve katliamı 1914 sonu ile 1915 ilkbaharı ile başlar. Türk Devleti Ermeni ahalisini Ortadoğu’nun çöllerine sürgün ediyordu. Sürgün süresince Ermenilerin neleri varsa talan ediliyordu. Güzel kadınlar ve kızlar Müslümanların haremine götürülüyordu. Kürtlerin, çetelerin, polis ve askerlerin saldırılarına maruz kalıyorlardı. Yola devam edemeyenler öldürülüyordu.

Sürgün yerine, sürgün edilenlerin %10’u ulaşıyordu; örneğin Trabzon’dan kovulmuş 3000 Ermeniden Halep’e 35 kişi ulaştı. Kalanı öldürüldü, ya da açlıktan, susuzluktan ve çeşitli hastalıklardan öldü. Güney şehirleri köle pazarlarına dönüşmüştü. Buralarda Ermeniler çok ucuza satılıyordu.

Katliamlardan kurtulmak için çok sayıda Ermeni yurtlarını kendileri terketti. Kasım 1914’ten 1916’ya dek çoğunluğu kadın ve çocuk yüzbinlerce Ermeni, Rusya’ya, Doğu Ermenistan’a göçtüler. Katliamlar ve sürgün nedeniyle Batı Ermenistan, asıl sahibinden yani Ermeniler’den mahrum kaldı. (İstanbul ve İzmir’de yaşayan Ermeniler’in tamamı sürgün edilmedi.)

1915-1918 yılları arsında Jön Türklerin siyaseti soykırım olarak adlandırılmalıdır. Çünkü onların amacı Ermeni Milletinin kökünü kazımaktı. Osmanlı Türkiye’sinde yaşayan 2,5 milyon Ermeniden 1,5 milyonu öldürüldü ya da açlıktan, çeşitli hastalıklar yüzünden öldü. 200 bin Ermeni zorla Türkleştirildi. Vahşiler, imparatorluğun 66 şehir ve 2500 köyünün Ermeni ve Hristiyan halkını yok ettiler. 2350 kilise ve manastır, 1500 okul talan edildi ve yıkıldı. Osmanlılar; bankalardaki paralarına, onlara ait topraklara, çiftliklere, menkul ve gayrimenkullere el koydu.

Türkiye tarafından, Ermeni sorununun çözümlenmesi amacıyla 1915-1923 yıllarında yapılan Ermeni soykırımının tanınması Ermeni milleti için prensip anlam taşımakladır.

Soykırım olayının tanınmasıyla; Ermeni milletinin toprak taleplerinin ve uğratılan zarar tazminatının tanınması konuları ortaya çıkmaktadır.

GENELKURMAY'IN YAPTIĞI ARAŞTIRMA HARİCİNDE 

EK ARAŞTIRMA:

Ermenistan’daki 10. Sınıf Tarih Ders Kitabında Türk Düşmanlığı ve Gerekçeleri

Sonuç:

Bütün bunlara bakarsak dünya hızla gelişmekte ve değişmektedir. Bu gelişime eğitimden başlanmıştır. 

Türkiye bu gelişime ayak uydurmak maksadıyla karşılıklı anlaşmalar gereği ders kitaplarındaki diğer ülke ve 

milletleri incitecek ifadeleri çıkarmıştır. 

Ermenistan’ın da bu gelişime ayak uydurması ve imzaladığı antlaşmalara sadık kalması gerekir. 

Birleşmiş Milletler tarafından onaylanan antlaşmalar ve 

alınan tavsiye kararları tek taraflı değildir. 

Bu kararların en azından etik bağlayıcılığı vardır. 

Diğer türlü ders kitaplarında asılsız soykırım iddialarını öne sürerek veya topraklarının Türkiye tarafından işgal edildiğini söyleyerek kendi halkını yanlış yönlendiren bir devletin, 

aynı zamanda Azerbaycan topraklarının 

% 25’ini işgale hâlâ devam etmesi çelişkidir. 

Hatta hem AGİT hem de BM tarafından kınanan ve 

yaptığının bir işgal olduğu belirtilen bir ülkenin 

hiçbir kural tanımadan hareket etmesi ve meydan okuması da dünya kamuoyu açısından dikkat çekicidir. 

Dünyanın hiçbir yerinde, 

hiçbir kurtuluş savaşı, vatan savunması veren hiçbir millet, 

bu savaşlarda

ölen düşmanların sayısıyla yargılanamaz.

Dr. Salih YILMAZ - pdf

MEB­Avrupa Konseyi Tarih Eğitiminin Avrupa Boyutu Projesi Üyesi

* ALMANYA *

_____________

İlköğretim Yardımcı Yayını Coğrafya Atlasında;

-Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi “Armanisches Hochland” (Ermeni Dağlık Alanı) olarak gösterilmiş,

-Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nin bir kısmı “kürdistan” olarak gösterilmiş,

-Haritanın Kıbrıs’ı gösteren kısmında “Türkiye tarafından işgal edilmiştir.” yazmaktadır.


İlköğretim Coğrafya Kitabında;

Bir halk milliyeti için savaşıyor (Kürtler). 5000 yıldır yaşadıkları bölgede  Osmanlı ve Perslerin değirmen taşları arasında kalmışlardır. Onların bölgesi Birinci Dünya Savaşı’nda birçok ülkeye paylaştırıldı. O ülkelerden hiçbiri Kürtlere bağımsızlık ya da dil özgürlüğü vermedi. Bölgede petrol olması durumu gerginleştiriyor. Kürtlerin bağımsızlığı hedefleyen tüm girişimleri Türkiye ve Irak tarafından çoğunlukla kanlı bir şekilde bastırılmıştır.


İlköğretim Coğrafya-Çevre Bilgisi Kitabında;

(Kürtler)16-20 milyonluk bir topluluktur. Türkler bölgeye gelmeden önce de  burada yaşıyorlardı. Toplam beş bölge ülkesinde yaşayan Kürtler devlet kurma arzusundadırlar. Türkiye ve Irak’ta, askerler ve Kürtler arasında silahlı çatışma olmaktadır. Türk Askerleri aileleri bölmekte, işkence yapmaktadır.


İlköğretim Tarih-Coğrafya Kitabında;

-Türkiye’nin Doğu ve Güneydoğu Bölgesindeki bazı iller “kürdistan”,

-Karadeniz Bölgesi’ndeki Canik Dağları “Pontus Gebirge” (Pontus Dağları) olarak gösterilmiştir.


İlköğretim Coğrafya Kitabında;

-Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi “Armanisches Hochland” (Ermeni Dağlık Alanı),

-Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nin bir kısmı “kürdistan” olarak gösterilmiştir.

-Kıbrıs’ı gösteren kısmında “Türkiye tarafından işgal edilmiştir.” yazmaktadır.


İlköğretim Coğrafya – Atlas Yardımcı Yayınında;
Haritada Türkiye-İran sınırı kürdistan olarak gösterilmiştir.


İlköğretim Tarih – Coğrafya Kitabında;

Ermenilerin Rus ordusunu desteklemesinden korkan Osmanlı İmparatorluğu onları göç ettirmeye başladı. Gerçekten de ulusal bağımsızlığı için mücadele eden Ermeniler vardı.

Göç oldukça kanlıydı; yüz binlerce Ermeni göç yolunda açlık ve yorgunluktan, kervanları soyan göçebelerin baskınlarından hayatlarını kaybettiler. Bu halkın ölüme terk edilmesi Talat Paşa Hükümetinin saf Türk ya da saf Müslüman Anadolu oluşturma hedefinin bir işaretiydi.


İlköğretim Tarih – Coğrafya Kitabında;

Ermenilerle ilgili: Türkler tarafından 1914-1918 yılları arasında soykırım yapılmıştır. Sevr’de garanti edilen bağımsız Ermenistan oluşturulamamıştır. Ermenilerin topraklarının büyük kısmı Türkiye’de kalmıştır.


İlköğretim Tarih Kitabında;

Kürtlerle İlgili: Türkiye’de resmi olarak Kürt yoktur, bunun yerine “Dağlı Türkler” vardır. Kürdistan Kürtlerin yaşadığı bölgedir. Burası Türkiye, İran, Irak tarafından paylaşılmıştır.


İlköğretim Hayat Bilgisi Kitabında;

Türkiye ile İlgili: Konuşulan resmi dil Türkçe ve Kürtçe’dir. Yönetim şekli 1982’den bu yana cumhuriyettir.


İlköğretim Tarih – Coğrafya Kitabında;

Kürtler, Türkiye ve Irak yönetimiyle çatışma içinde ve birçok insanlarını kaybetmiş durumdadırlar. Su sorunu çözülmeden bölgedeki Kürt probleminin de çözülmeyeceği ortadadır.
Irak rejiminden kaçan Kürtlerden 6700 kişi Türk sınırında, kirli su ve buna bağlı hastalıklardan dolayı öldü.

Haritada: Halen Kürtlerin yaşadıkları bölgeler,

Planlanmış kürdistan (Sevr’e göre), Bağımsız kürdistan cumhuriyeti (1946-1947) olarak gösterilmiştir.


İlköğretim Sosyal Bilgiler Kitabında;

Türkiye Cumhuriyeti milliyetçilik temelinde kurulmuştur. Ülkede yaşayan herkes kendini Türk hissetmeli ve Türkçe konuşmak zorundadır.  Fakat özellikle Doğu Anadolu’da çeşitli halk grupları geleneksel yapılarını  koruyarak yaşamaktadır ve Türk Devleti’ni yabancı görmektedirler. Birinci Dünya Savaşı galipleri Kürtlere kendi devletlerini kurma sözü vermişti. 80’li yıllarda Kürdistan İşçi Partisi’nin bağımsızlık savaşı şiddetlendi. İki  cephe arasında kalan Doğu Anadolu halkı bunun acısını çekti.

*** savaşçıları kadınları, çocukları öldürdü. Türk Ordusu iki binin üzerinde  köyü tahrip etti. Türk Ordusu işkencecidir.


İlköğretim Coğrafya Kitabında;

Türkiye, bölgede yürüttüğü proje kapsamında (GAP) 21 baraj, 17 santralle her iki nehrin suyunu kendi ülkesine kullanacak. Birçok insan bu proje kapsamında yurtlarını terk edecek, iklim değişimi hastalıklara yol açacaktır. Kürtler Türk Hükümetinin baskısı altındadır, uzun zamandır bağımsızlık  istekleri vardır.


İmla Klavuzunda;

Eşanlamı Karşılığı 
türken = Vortäuschhen Sahtecilik yapmak, aldatmak.

Sözlükte;
Eşanlamı Karşılığı 
Türk = Manöver,Propaganda Manevra, abartma.

Werbung
türken = Vortäuschhen Sahtecilik yapma, aldatma.
Türken Bauen = Vortäuschhen Sahtecilik yapmak.


İlköğretim Coğrafya Kitabında;

İtalyanlar, Türkler ve Yunanlılar olmasaydı bizim ülkemiz ne yapardı? Kim bizim çöpümüzü toplar, caddelerimizi süpürür; büroları, hastaneleri, devlet dairelerini temizlerdi.


İlköğretim Sosyal Bilgiler Kitabında;

-İstiklal Marşı sırasında gülmek yasaktır.
-Sınıflar kalabalık ve öğrencilere temizlik kontrolü (tırnak, mendil) yapılmaktadır.
-Öğretmeler öğrencileri dövüyor.
-Okullarda ezberci eğitim yapılmaktadır.
-Sultan yerine gelen general tek eşli; eskiden erkekler dört kadınla evlenebiliyorlardı.


İlköğretim Tarih Kitabında;

Tarih dersi müfredatının “Savaş-Teknik-Sivil Halk” bölümünde, kapsanması mecburi olan konular içerisinde “İnsanlıktan Uzaklaşma” başlığı altında verilen “Savaşlardaki Dejenarasyon, Etnik Ayrımcılık, Toplu Katliam ve Soykırım” konusuna, sözde Küçük Asya’da (Anadolu’da) Ermeni nüfusuna yapılanlar soykırıma örnek olarak gösterilmiştir. Görsel öğrenme metodları olarak da mezarlıklar ve soykırım anıtlarının kullanılabileceği belirtilmiştir.

* A.B.D. *

_________

Öğretmen Eğitimi Tarih – Sosyal Bilimler Kitabında;

1894-1896 yılları arasında Sultan Abdülhamit 100 binden fazla Ermeniyi katletti. Ermeniler Türklerin yayılmacı Pantürkizm planının önünde engeldi. Bu nedenle Türk yöneticiler onlardan kurtulmaya karar verdiler.


Ermeni Soykırımı Nasıl Gerçekleştirildi?

-Türk Ordusundaki Ermeni askerlerin silahları alındı, zor işler verildi ve daha sonra öldürüldü. Ermenilerin eğitim, siyaset, din ve kültür liderleri tutuklandı ve öldürüldü.

-İmparatorluk dahilinde yerel yetkililere, Ermeni nüfusa karşı nefret uyandırmalarını emreden talimatlar gönderildi.

-Kadın, çocuk ve yaşlılar tehcir bahanesiyle çöle ölüm yürüyüşüne gönderildi. Ermeni nüfusun bütün mallarına ve zenginliklerine Türkler el koydu.

-Bazı durumlarda, eğer Ermeniler Hristiyanlığı reddedip İslamı kabul eder ve Türk olduklarını söylerlerse hayatlarını kurtarabiliyorlardı. Ermeni soykırımının amacı Osmanlı İmparatorluğunun içindeki Ermenileri yok etmekti.

-Ermeni soykırımı Yahudi soykırımının öncüsüdür.

-1909 yılında Kilikya bölgesinde 30 bin Ermeni katledildi. 1915-1922 yılları arasında 1.5 milyon Ermeni öldürüldü; 500 bini de sürgüne gönderildi.

-Tehcir sırasında savunmasız kadınlar ve çocuklar Suriye Çöllerinde haftalarca yürümeye zorlandı; tecavüz ve işkenceye maruz kaldı. Binlercesi zorla Türk ve Kürt evlerinde ve haremlerinde alıkonuldu.

Aşağıdaki bilgilerin ışığında diğer soykırım örneklerini tanımlayınız.

-Osmanlı İmparatorluğu liderleri tarafından Ermenilere.
-SSCB’de Stalin tarafından köylülere, memurlara ve askerlere.
-Kamboçya’da Pol Pot yönetimi tarafından halka.
-Ruanda’da Hutular tarafından Tutsi azınlığa yapılan.

* GÜNEY KIBRIS RUM YÖNETİMİ *

_________________________________

İlköğretim Okuma Kitabında;

“Harap Bir Köy” adlı okuma parçasında, köyün 1974 yılında Türkler tarafından harabeye çevrildiği anlatılmaktadır. Parçada köy halkının her şeyi bırakarak köyü terk ettiği dramatize edilerek resimli bir şekilde anlatılıyor.

Kuzey Kıbrıs Yunanlıları Türk Ordusu tarafında evlerini terk etmek ve adanın özgür bölgelerine göç etmek zorunda bırakıldılar.

Parçada; kuzeyde bıraktığı evi ziyarete giden ailenin büyük kızı dönüşte iki salyangoz getirir. Evin küçük kızı salyangozları görünce gözleri dolar: “Evlerini sırtlarında taşıyorlar, keşke ben de aynısını yapabilseydim.”

“Göç” başlıklı yazıda, Türkiye Cumhuriyetinin ilk yıllarında yaşanan nüfus mübadelesinde Yunanlıların evlerini, topraklarını satıp göç ettikleri konusu trajik bir şekilde anlatılmaktadır.

Yazıda, Mihalis KASİALOS adlı bir halk sanatçısının (ressam) 1973’te Paşaköy’de inşa ettirdiği ve duvarlarını dillere destan bir şekilde kendi elleri ile resmettiği kilise anlatılmaktadır. Yazının devamında 1974 ağustosunda Türk Askerlerinin köye girip birçok masum kişi ile birlikte yaşlı KASİALOS’u da öldürerek etrafa zarar verdiklerinden bahsedilmektedir. Sonunda ise yaşlı KASİALOS ölmüş olsa bile resimlerinin ölümsüz bir şekilde orada kalacağından söz edilmektedir.

1821 ayaklanmasını anlatan yazıda; Sakız Adası’nın Türkler tarafından yerle bir edildiği, köy ve şehirlerin yakıldığı; kadın, çocuk ve ihtiyarların boğazlandığı, genç kızların ise yine Türkler tarafından köle pazarında satıldığı anlatılmaktadır.

İzmir’in Türklerin eline geçmesi ve devamında yaşanan nüfus mübadelesinin trajik bir şekilde anlatıldığı yazı; İzmir’in alevler içinde kaldığı, Yunanlı nüfusun canlarını kurtarmak için küçük sandallara dolup denize açıldığı görüntüsü yaratılan bir resimle desteklenmiştir.

Hikayede EOKA’cı Grivas’ın da lakap olarak aldığı efsanevi Diğenis AKRİTAS’ın Beşparmaklar ile öyküsü anlatılmaktadır. Beşparmaklar’ın ilk çağlardan beri Helenlere ait olduğunu vurgulanmaktadır.

Öykü ilk çağ dönemine ait olmasına rağmen konu Türklere getirilmekte ve Eflaklı bir Yunan çocuğun nöbet yerine giderken Türk-Arap korsanların Kıbrıs'a saldırdıkları ve adanın yeşil kıyılarının kızıl kana bulandığı anlatılmaktadır.

Nöbetçi çocuğun, arkadaşlarına, kardeşlerine kılıçlarını kuşanıp Türkler ve Araplara karşı savaşmaya çağırdığı bir kahramanlık öyküsü olarak anlatılmaktadır. “Türk İşgali” adlı şiirde Barış Harekatı dramatize edilerek anlatılmaktadır.


İlköğretim Din Bilgisi Kitabında;

“Ben Hristiyan doğdum, Hristiyanım, Hristiyan öleceğim.” 
Bu sözlerden sonra Türkler onu zindana attılar ve birkaç gün sonra yaşamı tüyler ürpertici bir şekilde sona erdi..


İlköğretim Tarih Kitabında;

Seni ilk oğluna ağlamak zorunda bıraktığım için ağlama, umutsuzlanma anneciğim. Eğer bunca anneler ağlıyorsa bunun suçlusu Türklerdir. Bana süt içirip büyüttüğün kulübemize bir Türkün efendi olmasına kalbim dayanamıyor, tahammül edemiyorum. Bunu sen de biliyorsun anne. 

Bu kitabın tamamı Türk düşmanlığı içermektedir.


İlköğretim Okuma Kitabında; 
“Kıbrıs’da”, “Kıbrıslı Çocuk”, “Vatan” ve “Bölünmüş Vatanımız Hakkında Küçük Çocuğun Merakı” adlı şiirlerde ,ilkokullarda ,Kıbrıs’ın bölünmüş olduğu ve yeniden birleşmesi için dileklerde bulundukları, geride (kuzeyde) bıraktıkları yerlere ve evlerine dönmek istedikleri, Türklerin Güzelyurt ve Maraş’ı harabeye çevirdiği gibi konular işlenmektedir.

Eftihia Teyze, Erenköy’ün Yalusa Köyü’nde ailesiyle birlikte mutlu bir hayat sürüyordu. İnsanlar ister Yunan olsun isterse Türk olsun herkese yardım ediyordu. Fakat 1974 yazında kötü olay ansızın gelişti. Oğlu Aleksandros, onun karısı Avgi ve çocukları ile birlikte esir oldu. Aleksandros Kıbrıslı Türkler tarafından bir soruşturma için tutuklandı. O günden beri hiç kimse kendisini görmedi, kayıp.


İlköğretim Coğrafya Kitabında;

“Türkler 1974 Temmuzunda Kıbrıs’a askeri çıkarma yaptılar. 200 bin Rum zorla evlerinden atıldı ve kendi vatanlarında göçmen oldu. Birçoğu Türkiye’deki hapishanelere götürüldü. Bu kişilerden 1619’u halen kayıptır. Bu kişilerin aileleri, yakınlarının akibetlerinin belirlenmesi için o zamandan itibaren süregelen bir mücadele başlatmışlardır. Türk işgali altında bulunan topraklarda, 1974’te 20 bin mahsur insan kalmıştır. Türkler bu kişileri, yavaş yavaş oradan gitmeye mecbur etmişlerdir. Bu kişilerin sayıları devamlı azalmaktadır. 1994’te bu kişilerin sayısı 900’ü geçmiyordu.”

Parçanın sonunda, parça içerisinde geçen rakamlarla ilgili sorular sorulmaktadır. Örneğin: “Kıbrıs’a Türk işgali ...... Temmuz’unda yapılmıştır.”


İlköğretim Din Bilgisi Kitabında;

Türk döneminde Kıbrıs Kilisesinin varoluş mücadelesi verdiğinden bahsederek Türklere “barbarlar” diye hitap etmektedir. Kıbrıs Kilisesini Nuh’un Gemisi’ne benzetmektedir.

1821’de Türklerin Rum papazları katlettiği, 1974 Yılında Kıbrıs’ı işgal ettikleri belirtilmektedir.


İlköğretim Sosyal Ahlak Dersi Kitabında;

Karikatürize edilmiş haritada, Kıbrıs; üzerinden kan damlayan dikenli tellerle ikiye bölünmüş ve kuzey tarafının üzerinde Türk bayrağı bulunan bir asker botu ile ezilmekte. Altındaki açıklamada:

“Kıbrıs devletinin toprak bütünlüğü ve bağımsızlığı 1974’teki Türk işgali ile açık bir şekilde ihlal edilmiştir.

Haritada Kuzey ve Güney sınırları gösteriliyor. Haritanın üstüne “ Unutmuyoruz” diye büyük bir başlık atılmış, altındaki açıklamada ise: “İşgal Bölgesi %36.4, 3 bin ölü, 1619 kayıp ve 824 esir.”

* GÜRCİSTAN *

______________

İlköğretim Tarih Kitaplarında;

Transkafkas sınırında Türklerin egemenliği olduğu sürece Gürcistan’da barış garanti değildi. Davit, Ağmaşenebeli komşu, kardeş ülkeleri (Ermenistan ve Şarvan’ı) Türklerden kurtarma mücadelesinde teşvik etti. Şarvan için uzun süren savaş 1124 yılında Gürcülerin zaferiyle sonuçlanmıştır.

1124 yılında Ermenilerin başkenti Anisi’nin ileri gelenleri gelip Kral Davit’ten şehirlerini Türklerden kurtarmak üzere yardım istediler. Üç gün süren savaşta Gürcü ve Ermeniler birlikte Anisi’nin Müslümanlarını yendiler.

15 nci yüzyılın sonunda parçlanmış Gürcistan zor durumdaydı. Batıda Gürcistan’ın komşusu çok güçlü ve agresif Osmanlı Devleti oldu. Osmanlılar uzun savaşlar sonrası Gürcistan’ın eski komşusu Bizans’ı feth ettiler. 1453 yılında Konstantinepol’ü ele geçirdiler.

Kuzey ve güney Karadeniz sahillerini de feth ederek Gürcistan sınırlarına dayandılar. Böylece Gürcistan’ın batı ile olan bağları tamamıyla kopmuş, Barbar Osmanlı Devleti ile komşu olunmuştur.

Osmanlıların teşviki ile Batı Gürcistan’da esir ticareti (yerel nüfusun yurtdışı pazarlarında, özellikle Osmanlı İmparatorluğunda, köle olarak satımı) gelişmekteydi.

* DANİMARKA *

_______________

İlköğretim Coğrafya Kitabında;

Sayıları 25 milyona ulaşan Kürtler (13-14 milyonu Türkiye’de), dünyadaki anavatansız halktır. Burada bulunan ve Türk olarak adlandırılan halkın çoğu aslında Kürttür.

Türk Devleti Kürt halkının varlığını reddetmektedir. Kürtlerin demokratik hakları kısıtlanmaktadır. Parlementoya seçilmiş bile olunsa Türkiye’de Kürtçe konuşmak hapis nedenidir.

Türk polisi ve askerinin yargısız tutuklamaları, köyleri harap etmeleri Kürtleri sürekli tedirginlik içinde yaşamaya itmektedir.

Bölgedeki iç savaşta 37.000 kişi ölmüştür. Ayrıca 2.500 Kürt köyü yıkılarak boşaltılmıştır.

Yapılan baskılar nedeniyle Batı Avrupa’ya gelen yabancıların büyük kısmını Kürtler oluşturmaktadır.

* İSVEÇ *

_________

İlköğretim Coğrafya Kitabında;

Haritada Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nin bir kısmı “kürdistan” olarak gösterilmiştir.

Atlasın Kültür ansiklopedisi bölümünde, çeşitli milletlerin tanıtıldığı kısımda, Kürtlerin hayvancılıkla uğraşan, Türkiye, İran ve Irak’ta yaşayan, baskı altında yaşadıkları iddia edilen Müslüman halk oldukları ifade edilmektedir.

* İTALYA *

__________

İlköğretim Coğrafya Kitabında;

Türkiye nüfusunun çoğunluğu Türk halkından ve azınlık Kürt halkından oluşmaktadır. Kürt halkı, sistematik olarak politik bir baskı rejimi uygulanması nedeniyle göçe itilmektedir.

Kürt halkı, politik açıdan birden çok ülkeye ait olan Kürdistan bölgesinde yaşamaktadır ve sürekli olarak politik baskı altında tutulduklarından dolayı dünyanın çeşitli bölgelerine dağılmış durumdadırlar.

Birinci Dünya Savaşı sonunda büyük devletler tarafından Kürt halkına toprak verilmesi sözü tutulmamış ve bunun sonucu olarak Kürt halkı, Türkiye, Suriye, Irak ve İran topraklarına yayılmışlardır.

Şu anda, Türkiye’de yaşayan Kürt halkının nüfusu 15 milyon civarındadır. Türk Devleti, Kürt halkına karşı işgal, yerleşim bölgelerini yok etme, halkı göçe zorlama şeklinde askeri baskı altında tutmaktadır. Kürt kimliğini yok etmeye çalışarak, Kürtleri, “Dağ Türkleri” olarak çağrılmaya zorlamaktadır.

Kürtçe konuşulması yasak olup, Kürt çocuklarının eğitimleri yalnızca Türk öğretmenler tarafından yapılmaktadır.

Kürt sorunu, Abdullah ÖCALAN’ın (Kürt halkının özgürlüğü ve hakları için askeri ve politik metotlar kullanarak savaşan ***/KONGRA-GEL partisi başkanı) yakalanmasından sonra uluslararası bazda gündeme gelmiştir.

Birleşmiş Milletler ve diğer uluslararası teşkilatlar birçok kez Türkiye’yi ve Kürt halkının yaşadığı diğer ülkeleri, Kürt halkına karşı uygulanan baskı rejimlerinden dolayı suçlamıştır.

Türkiye’nin radikal İslam’a karşı aldığı pozisyondan dolayı ve bulunduğu bölgede denge unsuru olması gibi stratejik konumu vardır. Bu nedenler, Kürt halkına uyguladığı baskıların, uluslararası platformda yeterince sert bir tepki almasını engellemiştir.

****

Bunları öğrenip büyüyen nesillerden ne bekliyoruz, zavallıcıklar kendilerini “3 BOYUTLU KORKU FİLMİNDE” sanıyorlar !

Ders kitapların iyice araştırılarak yazılmış olması ve hatalardan uzak olması beklenir. Ama bu hiç de öyle değildir.

Bu kadar doğruluğu şüpheli ama ortak tarihteki bu bölücü konular farklı uluslara bağlı çocuklar arasında düşmanlığa ve kine yol açmaktadır. Suçların aşırı gösterimi ve ırklar arası şiddet hiç bir pedagojiye hizmet etmez ve iyi bir ders kitabının desteklemesi gereken güven ve dürüstlüğü baltalar.

Şimdi de bizim ders kitaplarımıza yapılan 

bazı müdahaleleri görelim:

- İnkilap Tarihi ve Atatürkçülük kitabında yapılan önemli değişikliklerden biri de Ermeni iddialarıyla ilgili. Eski kitaptaki 'Sorun Neden Ermeniler' konu başlığı, yeni kitapta, 'Türk-Ermeni İlişkileri' olarak değiştirildi.

Yeni kitaba, "1915 olayları hakkındaki Ermeni iddiaları uluslararası kamuoyunda zaman zaman gündeme gelmektedir. Arşivlerimizde konuyla ilgili çok sayıda yazılı ve görsel eser de vardır. Bu eser ve belgeler Ermeni iddialarının doğru olmadığını ortaya koymaktadır. Türkiye Cumhuriyeti konuyla ilgili olarak arşivlerini araştırmacılara açmıştır" ifadeleri eklendi.

Diğer yandan önceki kitapta olmayan, "Aslında asırlarca Anadolu'da Müslüman ahali ile birlikte barış ve huzur içerisinde yaşamış olan Ermeniler'in önemli bir kısmı bu olan biteni onaylamıyordu. Ne var ki , Ermeni komitalarının yaptıklarına karşı çıkan Ermeniler de bu komitalar tarafından cezalandırılıyordu" ifadeleri de yer aldı.

- '1990'lı yılların önemli olayları'nın anlatıldığı 7'nci ünitede yapılan değişiklik. Eski kitabın 201'inci sayfasında terör örgütü lideri Abdullah Öcalan'ın yakalanması için "1990'lı yılların en önemli olaylardan biri de Suriye'de saklanan bölücü örgüt başının 1999'da Kenya'da yakalanarak Türkiye'ye getirilmesidir" deniyordu. Çıkarıldı. Öcalan'ın yakalanmasına hiç değinilmedi. Türkiye'nin Suriye ile yakınlaşmasının bir sonucu olarak yorumlanıyor. İki ülkenin karşılıklı olarak vizeleri kaldırılmasıyla başlayan iyi ilişkilerin, kitapta geçen 'Suriye tarafından saklanan' ifadesiyle zedelenmemesinin amaçlandığı söyleniyor.

YAPILMASI GEREKENLER:

• MİLLİ EĞİTİM SİSTEMİMİZDE HOŞLARINA GİTMEYEN OLAYLARI KENDİ ÇIKARLARI YÜZÜNDEN ÇIKARTTILAR, VE YİNE KENDİ ÇIKARLARI DOĞRULTUSUNDA TARİH YAZIP KOYDULAR. MİLLİ BİRLİĞİMİZ VE GELECEK NESİLLERİMİZ İÇİN , TC EĞİTİM KURUMUMUZDAN YABANCILARIN ÇIKARTILMASI VE EN KISA ZAMANDA “MİLLİLEŞTİRİLMESİ” GEREK....ÇÜNKÜ;

1950’Lİ YILLARDA ,4 AMERİKALI İLE 4 TÜRK ÇALIŞIR, ANLAŞMAZLIK DURUMUNDA AMERİKA ‘NIN BÜYÜKELÇİSİ DE OLAYA MÜDAHALE ETTİRİLİR..! BİLMEYEN FULBRİGHT 'A BAKSIN 

" Milli Eğitimimiz 27 Aralık 1947'de imzalanan ve “Fulbright Antlaşması” olarak anılan ”Türkiye ve ABD Hükümetleri Arasında Eğitim Komisyonu Kurulması Hakkındaki Anlaşma’nın sonucu olarak, bütünüyle Amerikalı uzmanlar ve CIA tarafından, Amerikan çıkarları doğrultusunda biçimlendiriyordu."



Mahiye MORGÜL
Milli Eğitimde Emperyalist Kuşatma (2004-2010) pdf:


Kaan TURHAN - Devşirme Gençlik kitabı ile Türk Gençliğinin ulusal kimliğinden koparılarak kültürel asilimasyona nasıl, hangi izlencelerle uğratıldığını tüm çıplaklığıyla ortaya koyuyor. Türkiye"nin AB"ye değil AB"nin Türkiye"ye girdiği, topsuz, tüfeksiz işgalin ne olduğu daha iyi anlaşılıyor.


• DÜNYAYA BU “SÖZDE SOYKIRIMIN” , ASLINDA BİR SOYKIRIM OLMADIĞINI VE BU YÜZDEN DE HİÇ BİR ŞEKİLDE İNKAR SAYILAMIYACAĞINI ANLATARAK ÜZERİNE GİTMEK, HERKESİ BİLGİLENDİRMEK , TÜRKİYE’Yİ VE TÜRKLERİ , İFTİRA VE DİĞER AŞAĞILANMALAR İÇİN VE TÜRKİYEYİ SOYKIRIM İLE SUÇLAYAN ÜLKELERE DE GEREĞİNİN YAPILMASI İÇİN HAREKETE GEÇMEK....

DİK DURUŞ SERGİLEYECEKSİNİZ, BİZİM BOYNUMUZ BÜKÜK FALAN DEĞİLDİR.

GEÇMİŞİ UNUTUP, HATALARI TEKRAR ETMEMİZİ, İÇİMİZDEKİ HAİNLERLE BERABER ÇALIŞAN EMPERYALİSTLERE BOYUN EĞMEMİZİ İSTİYORLAR.


AMA....BAŞARAMIYACAKLAR !

AYRICA BANA IRKÇI DİYENİN ALNINI KARIŞLARIM.

SAYGILAR
SB.

_____________________________

_____________________________

Tarih yazmak, tarih yapmak kadar mühimdir. 

Yazan yapana sadık kalmazsa değişmeyen hakikat, 

insanlığı şaşırtacak bir mahiyet alır .

Tarihi zengin bir millet, güçlü bir millettir, manevi miraslara sahip bir millettir.

Tarih hayal mahsulü olamaz. 

Tarih yazarken gerçek olayları bulmaya çalışmalıyız. 

Eğer bunları bulamazsak meçhuliyeti ve bu noktadan

 cehlimizi itiraf etmekten çekinmeyelim. 

(10 Kasım 1935)

TARİH'i yapan akıl, mantık, muhakeme değil; belki bunlardan ziyade HİSSİYAT'tır. Düşmanlarımızın hakkımızda uzun asırlarla tekasüf eden hissiyatını, 

yalnız bugünkü hadiseler ile silebileceğimizi zannetmek,

 hakikati ifade etmek olmaz. 

(15.3.1923)

Düşmanım, düşmanlığından vazgeçinceye kadar, 

ben de onun amansız düşmanıyım.

M.KEMAL ATATÜRK

_____________________________

_____________________________

VIEWS OF THE EUROPEANS ABOUT TÜRKİYE AND THE TURKISH ARMY

A lot of heads of state, thinkers and authors wrote about the Turks in their various books. In my article I will try to give brief examples of some of these writings.

The Turks established many states in Asia, Europe and Africa in a time period of more than 2,000 years.

The obvious characteristic of all the states established by the Turks is that they all had an atmosphere of freedom and tolerance in terms of individual rights and liberties.

The nations and minorities who lived under the rule of Turks did not lose their identities; instead they became rich and developed. They freely used their own languages and practiced their religions in churches and synagogues.

The objective western writers who had a chance to get to know the Turks wrote about the hospitality, honesty, helpfulness and cleanliness of Turks as well as the peace and safety of Turkish public life.

They also wrote about the patriotism and courage of the Turks. Napoleon Bonaparte said, “The Turks can be killed but not defeated”.

The Seljuks and the Ottomans did not force countries and their people to assimilate. In contrast, they invited them to be a part of the state. Osman Gazi, the builder of the Ottoman State, did not take decisions without consulting Byzantine thinkers and Christian congregations.

F. Babinger: “Everybody was happy with their lives. There was complete religious freedom, and nobody faced any difficulties because of his or her religion.

F. Grenard: “Under the Ottoman authority the public was completely free to speak their native languages and to practice their religion.

The Serbian Prince sent a board to Sultan Mehmet the Conqueror asking what liberties he would give the Serbians if they were allowed to govern their state by themselves. In response to this Sultan Mehmet the Conqueror said: “I will allow you to build a church next to every single mosque and let people practise their religion in them.”

Genoese Chenier: “Some Protestant French planned to take refuge in one of the Ottoman countries. The reason for this was the unchanging tolerance of the Turks. By the end of 1717 some French people had moved to Istanbul because of this.”

Famous European jurist, Prof. M. Philip Marshall Brown, stated the following in his book “Foreigners in Türkiye and Their Legal Status” published in 1914: “The fact is that the Turks, out of their generosity and willingness, allowed the countries that they conquered to allow their own culture and traditions to live on.”

We can also give Sultan Mehmet the Conqueror’s edict as an example in this matter.

This edict, allowing freedom and liberties to those from different religious and ethnic backgrounds, was written in Milodraz on 28 May 1463, after the Conquest of Bosnia-Herzegovina.

The original script of this edict is in Franciscan Catholic Church in Fojnica, Bosnia-Herzegovina. The first known and the oldest human rights manifesto, this edict was put into practice 326 years before French Revolution, 485 years before the 1948 International Human Rights Declaration, and 29 years before the discovery of America. This edict, signed and sealed by Sultan Mehmet, Conqueror of the Worlds and the Magnificent, reads as follows:

I, Sultan Mehmet declare to the world that all the Bosnian Franciscans who are subject to this edict are under my patronage and I command:

“Let nobody disturb or do harm to those mentioned above or their churches. Let everyone who became refugees of our state live freely and in peace and safety. They are free to migrate to all the lands of my empire and reside in their monasteries.

Nobody, be they notables of the throne, viziers, civil servants, or the citizens of the state may humiliate these people or do harm to them. Nobody may endanger their well-being, their property or churches. Moreover, people invited to our lands by these refugees will also have the same privileges.

I swear into office hereupon to Allah the Almighty, creator of earth and sky, our Prophet Mohammed, the messenger of Allah, the 124 thousand prophets, and the sword I wear that nobody under my authority may violate this edict as long as they are loyal to the state.


b. The views of French thinkers and writers


1. Napoleon Bonaparte’s Views about Turks
“There are two virtues that elevate mankind: men being courageous and women being chaste and upright. In addition to this there is another virtue that honors both sexes: to sacrifice one’s self for his/her country. Turks are these kinds of heroes.


2. French Traveler Du Loir’s Views about Turks
Du Loir expressed his impressions of Türkiye in ten letters he sent between 28 November 1639 and 13 June 1641. These letters, included in the book “Les Voyages du Sieur Loir “published in Paris in 1654, mention the following about Türkiye.

“The Turks are good by birth. They are very sincere and modest. They fear feelings of enmity or revenge against others. They say they forgive their enemies before religious festivals and make peace.

They have houses called “imaret” to protect people and animals. In these houses all poor people get help regardless of their religion in proportion with their needs.

Some Turks build fountains, bridges, and roads for charity.

The rich give Islamic alms (money given as a religious duty) to the poor and help them with everything.


3. Grelot’s Views about Turks
The French traveler Grelot mentions the following about Türkiye in his book called,”Relation Nouvelle d’un Voyage de Constantinople = Bir İstanbul Gezginin Yeni Hikayesi” published in Paris in 1680.

“The refugees in the hands of Turks are not treated badly. They are like the second gentlemen of the house. Some refugees who were allowed to return to their countries came back to Türkiye again. They are never forced to change their religions.

They consider cleanliness as a main rule. They build a lot of public baths. The Turks eat little, and are satisfied with it.


4. Kont Bonneval’s (Humbaracı Ahmet Pasha) Views
He worked in the time of Ahmet III in the Ottoman office. He wrote his views about Turks in his book, “Anecdotes Venitiennes et Turques, ou nouveaux memoirs du Comte de Bonneval” published in Frankfurt in 1740.

“Although there are 2 million people in Istanbul, there are no beggars at all. All Turks, without even a single exception, are charitable. They all help the needy and establish charitable foundations for animals.”

“They do not commit injustices, do not lend money with excessive interest, and do not steal. In short, they are honest and you are impressed by them.”


5. Chateubriand’s Views
Born in Saint-Malo in 1768, the author wrote books on Christianity.
His views are mentioned in the newspaper “Des Debats” and he talks about Turks as the following in his book named “De Paris a Jerusalem”:

“The Turkish nation is really tolerant and compassionate. They allow the realities to continue although they themselves do not adopt them. Although it comes from their confidence in their power, this tolerance is a noble attitude.”


6. Alphonse De Lamartine’s Views
Poet and writer, Lamartine was born in Macon in 1790. He came to Türkiye in 1850.

He wrote the following in “Le Voyage en Orient” 

“The Turks are the most upright nation on earth both as a nation and as a race. Their race is so clean and sublime. Their religion and virtues impress all impartial people. Their land is a land of heroes, gentlemen, and martyrs. Being an enemy of such a nation is no different from being an enemy to mankind. Let God protect me from such a thing.”


7. Pierre Loti’s Views
A naval military officer, the writer lived 1850 to 1923. He was born in Rocheport. He tells about Turks as follows:

“In order not to understand Turks you have to do away with history. The Turk’s dignified manner against unfair slanders comes from the fact that they believe biased people are incapable of understanding facts and so they pity them. This noble attitude is so beautiful an answer to false slanders against the Turks.

In his writing about the 1911 Ottoman-Italian war he said, “The Turks do not let others humiliate them.”

“Now, the western countries at war with Türkiye are secretly trying to get privileges from Türkiye, and this reminds me of hyenas around a lion. But why do they demand sacrifices from Türkiye? What did Türkiye do to them?”

Many impartial war correspondents gave true testimonies about Türkiye. Even they say that Turks despite being hungry and exhausted are satisfied with getting only a slice of bread from doors when they pass through a Greek village, without doing any harm. In Europe there are people who claim Turkish soldiers are looting. To protest against this is our primary duty. We did not witness anything other than patience, endurance, uprightness, and mercifulness. 

(From his writing of December 1912)
and in Turkish book : 
Pierre Loti - Can Çekişen Türkiye - 1914: kitap


8. Claude Ferrere’s Views
He was born in Lyon in 1876 and was admitted as a member of the “French Academy”, an honour only famous writers may attain.

After the First World War, France occupied the regions of Maraş, Adana, and Mersin. The writer at that time supported this idea: In the Middle East the French and Turkish self-interests lie in the same direction. If France is defeated its supremacy in the Middle East will end. In an effort to help the Balkan countries, France unknowingly creates a situation to its own detriment.”

The writer’s foresight became real 50-60 years later. French culture lost its dominance in Anatolia and the Middle East. He writes about Türkiye as follows:

“If I say I disliked the Turks when I left France for Türkiye in the summer of 1902, believe me. In fact, all French students finishing college thought so, because during their education they were fed with prejudices. If I say I returned to my homeland as a comrade to Turks, from head to foot, believe me again. All military officers come back with the same feelings I had because all knew that Turks are always right in every single fight in the East.


B. The Views of German Thinkers

1. Friedrich-Karl Kienitz’s Views
“The independence wars that started in south-eastern Europe meant the end of Ottoman rule first in Greece and then in Serbia. Most of the Muslims had to emigrate. Everything was done to eliminate Ottoman rule. The mosques were demolished or turned into churches; Muslim’s houses were destroyed. Only bazaars, fountains and public baths remained.”


2. Henri Nivet’s Views about Turks
“In the Balkan Wars the Balkan media wrote about what Turks did to them, but in a dignified manner the Turks tried not to mention the murders, tortures, looting, rapes they were subject to.”

“The reason behind the Eastern Question is the tolerance and nobility the Turks exhibited against defeated Christians. Turks could have done what the Spanish inquisitors did 500 years before or they could have tried to assimilate them under their administration, as some European countries did. But the Turks chose neither of these methods, which could have greatly affected the Christians. The Ottoman Government did not use any of the privileges conquests give them.”


3. Lietunant General Von Kres’ Views
He served on the Sinai front as a commander. He said:
In WW1 most of the Turkish public were in favour of peace and were expecting Türkiye to remain neutral in the war.

The Turks recruited 2.800.000 soldiers of which 2 million died in combat or through illness.
The Turkish soldiers were wonderful; courageous, enduring, and they had foresight. They were born soldiers.

Von Kress says the following about the Armenian Question: “When the Turks were fighting against the Russians, the Armenians began gang fights with martial help from France and Britain. They destroyed roads and disrupted supplies to the Turkish army. For this reason some regions were abandoned to Russia without any fighting. Armenians died in these fights but the number of Turkish dead was no less, and the Turks were victims of Armenian treachery. In such conditions of treachery and enmity the Turks had the right to protect themselves.”

Baron von Kress, who was a commander on the Sinai Front, says the following in his book published by the “Asia Warriors” Foundation:

“When considering Turkish military victory in WW1, one should keep in mind that it actually meant three defeats and one revolution. In these wars Türkiye lost a lot of its ammunition and was not able to restock them in a timely manner.

“When Türkiye entered the war, its Treasury was exhausted, its ammunitions and other military requirement such as food and clothing were insufficient and could not be added to. In view of these difficult conditions the Turkish service in war is both impressive and to praiseworthy.”


4. Major Mulman’s Views
Mulman praised the Turks in his book about the Çanakkale conflict:
“From 1912 on, despite the failings of the economic and political institutes, the Ottomans displayed heroism that it is unmatched in history. Türkiye depended partially upon the help of Germany and the Austria-Hungary Empire, but the heroism in combat is a direct result of the Turks themselves and their spiritual strength.”

“WW1 conflicts proved the Turks' prowess on the offensive.”

The Turks and the Germans were allied until the end of the war. Turks competed with each other in defying death, loyalty to duty, heroism, and sacrificing one’s self for the motherland. The Turks impressed the most powerful armies of the world. Despite the administrative inefficiency of the state the Turks deserved to be praised for their achievements.”

“At the very beginning of the war (25 May 1915) the XIX. Division was proceeding in cheers. The commander of this division was Mustafa Kemal, the president of the Turkish Republic, then a lieutenant colonel. The intelligence did not come in a timely manner, and it was vague, but Mustafa Kemal did foresee the danger and guessed the enemy commander’s plan. He thus stopped the 27th regiment of the 9th division. The artillery bombardment was growing ever more intense. The Turkish advance was proceeding across a broad front and successfully routing the Australian groups. Mustafa Kemal himself was bringing the battery to bear and leading the whole division. The landing was now fully under fire but the troops were advancing to the shore, and by 7.30 a.m. 8,000 troops had reached Gallipoli; 12,000 by 2pm troops. In this steep and difficult land, the soldiers entrapped in holes and small trenches under fire could not save their lives; both sides held on to what they already had. The Australians and the Turks were attacking with bayonets; both sides suffered great losses and were exhausted."

“An hour of firing and by the ironclad ‘Albion’ in preparation for the infantry assault ended. Other ships were firing on Turkish villages and defensive positions. After the British rifle company left, traces of life began to emerge and a close fight restarted, and the British, were able to control the village after sustaining heavy losses. But it wasn’t the end yet. A few miles away another Turkish group conducted a bayonet charge against the British ignoring the powerful British rifle fire.”


C. The Views of English Writers and Thinkers about Turks

1. Ricault’s Views
In the time of Sultan Mehmet he served as a secretary to the British Ambassador Count Winshesley and lived in Türkiye for five years before writing his book.

“I believe the victories won by the Turks are a result of their enigmatic and extraordinary power. Moreover, I witnessed this in the ban on alcohol and getting drunk. Banning alcohol makes soldiers more attentive and obedient. There was no fighting or noise in the Turkish camps.

There were no complaints of looting, rape or any kind of disorderly conduct from the places Turkish troops passed through.”


2. Sir James Porter’s Views
James Porter’s impressions of Türkiye while he was the Britain's ambassador in Istanbul were told in a two-edition book called “Sir James Porter” published in London. This book was translated into French in the name of “Observations sur La religion, Les Loix, La Gouvernement et Les Moeurs des Turcs=Türklerin Dini, Kanunlar, Hükûmeti ve Gelenekleri Hakkında Gözlemler.”

“In Türkiye there were no incidents of theft, swindling, or pick pocketing. In war and peace the roads were as safe as houses. In particular, it was quite possible to go anywhere in the empire using the main roads.

“As the justice rules were being applied swiftly and strictly crimes were being prevented.
“I met a Christian in his national garment. This man told me that although he passed through and went around the Turkish troops preparing to be sent to Iran, he wasn’t asked a single question or was detained from his way.”


3. Lord Byron’s Views
Grandson of an English admiral, Byron was born in London in 1788.
“Turks are neither two-faced nor dishonest. They never betray themselves. They do not kill except in war. They knew how to use their swords, but also how to care for a wounded opponent.”


4. Lord Beaconsfield’s Views
His real name was Benjamin Disraeli, a Lord, and was born in London in 1805. He wrote about the places he traveled to in his book “Young Duke”.

“In 1853 our diplomats brought us a horrible project and a very funny phrase. The project was based on how to divide the Ottoman lands and the funny phrase was “sick man”, which was used to describe Turks.

I want to say that the Turk is not sick. Ambitions both domestic and foreign perhaps portrayed this noble nation as being sick. But the Turk proved his courage and strength under all conditions. My opinion is that TURKS ARE THE NECESSARY MEANS FOR BALANCE IN EUROPE. Let us not disregard the Turks’ historic virtues, and high abilities.”


5. William Pitt’s Views
William Pitt the Younger was the prime minister from 1783 to 1801 and the son of the William Pitt who had been president.

The following sentences was stated by William Pitt upon the French invasion of Egypt and were published in his book “Big Politicians”

“In an effort to free Egypt we not only tried to create a path for Christians but also wanted to defend the Turks’ rights and privileges, which were being violated. The Turks were subject to unjust treatment although the only things they adhere to are justice and the facts.”


6. F. W. Von Herbert’s Views
Herbert, whose father and forefathers are British, served in the British and Ottoman armies.

His book “Plevne Müdafaası” was first published in 1895, and again in 1911. He was taken as a refugee by the Russians on 10 December 1877, and after staying in Kharkov, returned to England on 3 April 1878.

“The Turkish soldiers were so patient, enduring and persistent that it is impossible not to quote this from Moltke:”

“Turks never lost the spirit of a soldier. They displayed endurance, obedience, and strength in conditions where soldiers of other armies easily lost the spirit.”

“The distance of 115 miles from Vidin to Plevne was walked in seven days. This means 16 miles a day. Our soldiers were loading and discharging their weapons with extraordinary agility. These were the pride of the Turkish infantry who had been trained well to fire at a rapid rate.”

“These soldiers relaxed only for six hours after seven days walk and ate only small pieces of bread. Their feet got swollen and they were limping terribly. Exhaustion, hunger, and heat were almost deadly. (This incident took place on 20 July 1877 in the First Plevne War).”

“(30 July 1877, Second Plevne War). The People of Plevne were celebrating victory in streets. These people were very loyal to state. As they told me, these people carried food and ammunition to the front during the clash between Yunus Bey and Skobelef braving the bullets. These people also showed us the way, too.

“One patriotic man sufficed to stay in his kitchen and let the other parts of his house be used as a hospital.”

“That the Turks killed wounded soldiers is a complete lie on the part of a few partisans. The Turks treated other soldiers as they treated their own comrades.”

“For four and a half months, a commander (Gazi Osman Pasha), put up a dignified challenge against the Russians, who brought almost unlimited forces to the front. Only hunger and insufficient sources were able to defeat him. And Todleben, who had became famous in Sivastopol, realized this fact and persuaded Russians that they had to be patient.”

Grand duke Nikolai, the Commander of the Russian forces, recounted the conditions as follows in his letter to the prince of Romania:

“Come to our aid. No matter how or from where you can, just come to our aid because the Turks are wiping us out.”

“The Russian attack lasted four days. (7-10 September 1877). During this time we lost 500 men. The enemy’s loss was 2,000. Forget being discouraged, the Turks were laughing at the Russian batteries. This was all the enemy managed to achieve in four days of wasting 30,000 cannonballs.”

“The Turks defended Gorna Dubrik courageously for ten hours with 3,500 soldiers and four artillery pieces against 20,000 Russians and 60 artillery pieces. That night, the Russians took advantage of the night and suddenly attacked the Turkish forces, which had to surrender.”

“Here Turkish soldiers displayed great heroism under Ahmet Hıfzı Pasha.”

Disobedience and disrespect were so rare among the Turks. Dissent, rebellion and such never occurred.

The soldiers loved their commanders and unquestionably obeyed them would willingly sacrifice their lives for them.44 The number of deserters was less than 200. This means three soldiers a division a month.

Despite all the deprivation and suffering, their courage, passion and obedience were extraordinary. This shows a characteristic virtue of a race.

The situation was ever worsening. Plevne camp became graveyard. An army of 40,000 soldiers were gradually dying of hunger, exhaustion and deprivation. There was no one without some kind of sickness.

“The field marshal gathered all priests and made them swear on the Bible that they would maintain the well-being of all refugees, but when the break out attack failed these Turkish soldiers were mercillessly killed.”

The civil administration in Plevne served well despite all deprivation and shortages until the last day. They protected everybody no matter what religion they belong to, and those who committed rape were severely punished.”

“The Courts were always open and on duty, and the cases were tackled impartially. The fact that there were no incidents of rape or looting during the seven weeks proves that the administration did its job very well.”


7. Charles S. Ryan’s Views
Born in Melbourne in 1852, he entered the Ottoman army as a doctor soldier in 1877.

“I am sure there is not a single army in Europe as courageous as the Turkish soldiers, who fought in Plevne under the command of Osman Pasha.”

“(20 July 1877) I saw two Bulgarian horse carts carrying the wounded soldiers. And only the very wounded were being carried in carts. Other less wounded soldiers were being dragged with great difficulty and pain. As the coarse rough and uncomfortable carts went along the steep and rocky roads the soldiers’ pain doubled. So you can imagine the pain of a soldier whose hips was broken in a few places. As the carts jolted the pain must have been unbearable.”

“Osman Pasha was very strict in discipline and during all the battles in Plevne he maintained remarkable order and discipline.”

“At that time the newspapers accused Osman Pasha of treating Bulgarians badly. I can strongly stress the fact that far from treat them badly Osman Pasha treated the Bulgarians in complete fairness.”

“(3 September 1877) Osman Pasha applied very strict punishments in order to prevent looting. This very night an incident of this kind proved how sincere he was in that matter.”

“When our groups were passing on our way through the Bulgarian villages we came across a tobacco farm. A Turkish soldier who could not resist his smoking habit jumped over the fence and put tobacco leaves into his pockets. Osman Pasha noticed this and deprived the staff sergeant of his rank, making him a private again.”

“In our hospitals we had 5,000 injured soldiers and probably 3,500 of these had gotten wounded between 5 September and 12 October 1877. The rest were the soldiers of earlier conflicts. Some of these were so wounded that they could not be sent to Sofia for treatment. During the harsh fighting in September the Russians encircled us and our correspondence with the outside was cut, so the number of the wounded was ever increasing. The soldiers were cramped in rooms, which could accommodate only ten people. But there were thirty in one room, then. “

“No one who did not admire the Turks’ patience and heroism in war could not have endured what İ endured.”

“In the winter of 1877 the conditions in Erzurum became so harsh that the hospitals were full with patients. The cold made the patients’ conditions far worse.”

“Typhus, gangrene and pneumonia were to the advantage of Russians as these illnesses killed more soldiers than the Russian attacks. At nights the heat was below - 40 and every morning we witnessed four or five soldiers who had frozen to death at night. These heroes were found with their guns clasped to their chests and their eyes closed.”

“As Ahmet Muhtar Pasha narrated, the Russians who invaded Kars sent 2,000 Turkish soldiers to Erzurum on foot in winter. Not surprisingly only 317 of these were able to reach Erzurum. One of the soldiers told me that they were thirty soldiers at the beginning but now only ten, seven of whom had frostbite on their feet. Imagine, just for one time, what these soldiers endured coming 180 miles on snow dragging their wounded bodies. The hands of these soldiers were already frozen in March and during the journey in the snow, their hands were just bones. Their flesh from their ankles to the end of their hands decayed and turned black.”

“In the city of Erzurum, the conditions were getting worse and worse for everybody. Supplies were quickly running out. When Muhtar Pasha was summoned to Istanbul, Kurt Ismail Pasha, who took his stead, went to great lengths. By the end of December, it was decided that the evacuation of certain people from the city was necessary and 400 men and 200 women and children set out for Erzincan (five days’ walking distance).”

“This journey’s hardship was more than that of the journey to Kars. When these people were a day distance from Erzurum they were caught in a blizzard. When the men came back to look for the women and children they had already frozen to death. The soldiers who were able to return to Erzurum died of sickness, too, after a few days. This was a real catastrophe.”

“Now it is time to bring my book to a close, but before writing my last words I have to express my admiration of the Turkish soldiers, with whom I was friends for two years. Even in time of catastrophe, the Turks displayed the real merits of heroes throughout the wars.”


8. Sir Achmead Bartlet’s Views
One of the English MPs, Sir Ached Bartlet went to Teselia to observe the Ottoman-Greek war.
The following lines come from his memoirs:

“In the ten months following the 1894 December, the correspondents wrote untrue accounts of the confusion in the region. They unjustly accused the Turks of bad deeds. When the Turks defended themselves against some terrorists and killed a few hundred enemies, the British newspapers exaggerated this number up to 30 or 40,000 and gave untrue accounts.”

“Turkish soldiers are the most courageous of the world.”

“On the battlefield the politeness and good manners of the Turks were beyond my comprehension. As there was lack of water and it was really hot we asked for water from them and they gave us water without any hesitation or discontent.”

“Daily Mirror correspondent Mr. Stones related the following in his letter to his newspaper: 

“The Turks have the best soldiers of the world. The Turkish soldiers are perseverant, courageous and obedient in times of difficulties and deprivation. If Turkish soldiers pass past through a street having bakeries on both sides and his commander tells not to get anything to eat, he will obey that command.”

Myself, an MP of the British Parliament, together with British newspaper correspondents (Times correspondent Clive Bigham, Standard correspondent Montgomery, Daily Telegraph private correspondent Pill, Roulther Agency correspondent Govn, Daily Mail correspondent Istivens, Morning Post correspondent Hamilton Veldan) mentioned the following points in our telegraph to Britain Istanbul envoy Filip Kuru.

“I am the witness to the truthfulness and obedience of the Turkish soldiers. The rumours regarding murders and looting on the part of the Turks are a lie. The night after the conquest of Yenişehir’s Seyfullah Pasha, Mustafa Natık, and Necip Bey made soldiers patrol the city so as to prevent undesirable incidents. Ethem Pasha, upon entering Yenişehir, assigned guards to protect the Christian churches.”

“The owners of hotels and shops in Yenişehir escaped from the city one day before the conquest. However, upon hearing the good manners of the Turks, they came back. The Greeks were not treated harshly by the Turks and were not attacked.”

“In Alasonia, Greek families lived in security.”

“The manners of the Ottoman soldiers were praiseworthy in every sense, and we can assure that the endeavors of the Turkish military officers to protect Christian’s properties resulted in great gratitude on the part of the Christians. The Residents of Yenişehir and nearby villages demanded Ottoman rule.”


9. Clive Bigham’s Views about Turks
The author of “Teselya’da Osmanlı Ordusu”, British Captain Clive Bigham, wrote all he saw in war as the correspondent of the newspaper Times.

“I was surprised to see the rate of the casualties among the soldiers going to the border from Thessalonika was no more than %5. The Turkish soldiers were coming from Asia Minor hundreds of miles away. They were strong and this probably came from their modest and simple lifestyles.”

“The Ottomans were so merciful and fair that they did not use the authority of the rules of war. On the battlefield the penalties were in cash fines. German colonel Von Sonenberg said he wished that he could have had the chance to make his country’s soldiers witness the courage, loyalty, and good manners of the Turks.”


10. The Views of the Anzacs about Turks

a. Attending 1877 Plevne War as a second lieutenant doctor, and then fighting in Çanakkale in 1915 General Charles Ryan wrote the following in his book “Under the Red Cross - Kızılhaç Altında”:

“I devoted myself to the Turkish Cause. I loved those brave soldiers who resisted difficulties in such a noble way. I felt devoted to the Turkish Cause with all my heart and soul.”

The opinions of other nations, who claim to be modern, have a wrong and misleading conception about Turks.

“I was so surprised to witness the good treatment of the Turks for the Bulgarians. I did not see even a single Bulgarian treated unfairly. I have to state this fact as a responsibility.”


b. Fighting in Gallipoli in the 1st Engineering Company, Sergeant Mansfield David Romsey wrote the following in his letter to Turkish author Baha Vefa Karatay:

“In Gallipoli our side had great respect for the Turks. Moreover, as this respect deepened it turned into affection. The Turk was not only a perfect soldier but also an upright and noble enemy in our eyes. We were convinced that no other army could defend their homeland better than Turks. There was a mutual respect and sympathy between New Zealanders and the Turks, which I hope will continue with future generations”


d. Fighting in the 9th Australian Cavalry Regiment, Harold Cilve Newhan mentioned the following in his letter to Baha Vefa Karatay:

“In the war in Gallipoli, we were most affected by the Turkish soldiers’ gentlemanliness. Our hospital ship, which had been anchored off the Anzac shore, was under Turkish artillery guard. If our ships came near the hospital, there was no fire. Such incidents created a great respect and sympathy towards the Turkish.”


e. Lord Casey, who fought as Australia’s General Envoy between 1967-1971 stated the following:

“We left that peninsula with a great respect for the Turkish nation. You are the sons of a courageous and humane nation.”

“Serving as the commander of the 5th Turkish Army in Çanakkale German General Liman Von Sanders said: ‘I did not witness any cruelty from Turks against those who came to kill them and dismiss them from their homeland. They were carrying wounded enemy soldiers into entrenchments and bandaging their wounds tearing apart their own shirts.’ ”


11. Alan Moorehead’s Views about Turks
“During the seven-hour bombardment of Kilitbahir in the Battle for Çanakkale those who witnessed the heroism of Turks talk about it with great admiration. The Turks did not escape the fire but went into it. That’s to say, they were firing disregarding the bombs and shell fragments exploding around their heads.”

“(17 April 1915) A British submarine was sunk. Lewis Einstein, English envoy in Istanbul, said that Turks behaved uprightly in that incident.”

“While the English soldiers were floating in the sea, the Turks on the shore dived into the water to rescue them. The dead were first buried somewhere on the shore and then taken to the British graveyard. The Turks treated the wounded as guests in hospitals and offered them candy.”

“(25 April 1915, the day allied forces landed on the shore) That day the Turks fought with extraordinary heroism and although they were far more outgunned, they did not lose their courage for a moment. There was not a faintest example of indiscipline. They always kept their discipline and self-composure.”

A low ranking commander but a genius, Mustafa Kemal’s presence was a most unfortunate situation in the war for the allied powers, because were it not for Mustafa Kemal, the Australians and New Zealanders could have captured Conkbayırı that morning and thus put an end to the Battle for Çanakkale.”

The most important aspect of the 24 May 1915 Armistice, signed after nine hours of discussion, was that there was no longer hatred towards Turks on the Anzac side. They had used propaganda against Turks and portrayed the Turks as fierce and cowardly brutes. But the close interaction during the war showed that the Turks were decent and of fine character.

When the Anzac soldiers were given gas masks, they refused to wear them saying “Turks are decent people, and will not use poisonous gas.” While the battle was raging there was a mutual sympathy among soldiers of both sides. Once a staff officer saw Turks freely wandering around Australian soldiers and asked: “Why don’t you fire?” As a response they said: “They do no harm to us, let them wander as they want.”

Between the entrenchments, presents were being exchanged. Turks were throwing candy, grapes and the like, while the allied soldiers were giving cigarettes and canned food.


12. General Charles V. F. Tawshend’s views about Turks
“Commanding the 6th division in Iraq during WW1, General Tawshend, after a quick advance on Selmanı Pak, was defeated by the Turkish forces and retreated to the South, Kütulammare. Finally they surrendered to Halil Pasha.

“Halil Pasha came to me. I wanted to surrender my sword and revolver to him but he did not accept them saying ‘They are yours.’ He said I would be a respectable guest for them.”

“Enver Pasha treated me the same way. I was welcomed by the officers of the 1st Army Headquarters in Istanbul on 3 June 1916 at 5.30 p.m. I was surprised to be treated so as a captive. I was taken to a house arranged for me with assigned Navy Captain Tevfik Bey. All expenses were paid by the Ottoman government and I could freely go about Istanbul.”

“What the Irish Question is to the British is what the Armenian Question is to the Turks. The Armenians helped the Russians and the British in every possible way and worked for Türkiye’s loss.”


13. David Hotham’s Views about Turks
English author David Hotham served as Times correspondent in Türkiye for eight years. He was sent to Germany in 1966. Short paragraphs from his book are as follows:

“In our age, the only nation to step to a higher civilization is the Turkish nation. Turks were once Asian; now they are Europeans. They want to be an absolute and perpetual part of Europe.”

“Then the Turks were admitted to NATO and other Western organizations; but in this the Cold War had a great impact. The Americans wanted Turkish support since they were so manly and courageous. Istanbul and the straits were under Turkish control. In case of a war with Soviet Russia, the Anatolian Peninsula would become a very strategic place. So, the Turks Were admitted to the European Community for military reasons.”

There is a significant difference between nations, who had always been externalized from Europe, and Turks. While others tried to imitate Western Civilization, Turks directly wanted to be Western.

“Türkiye underwent various phases of westernization in two centuries. But, as I mentioned before, the greatest westerner was Mustafa Kemal, who lived forty years ago. ATATÜRK and his friends aimed to make Türkiye a part of Europe and its civilization. They realized well that the biggest obstacle for integration was religion.”

“The essential principle of Turkish Revolution was in fact laicism. Without knowing what this principle means it is impossible to understand Türkiye. In the west, laicism means the line that separates the authorities of church and state, but in an Islamic country laicism has stricter implications. Because Islam and state have been closely connected Sharia law prevails in every field of life. No other Muslim country chose laicism. For this reason, Türkiye shocked the Islamic world with its attitude… The main objective of laicism in Kemalism was to get rid of bigots and reactionary people. Actually, there is no clergy in Islam. However, there was a clergy like that in Christianity in Türkiye. A primarily conservative class.”

“Turks have a peculiar characteristic of doing unexpected things at critical times, which is worth paying attention to. In the last century they displayed at least three examples of this. In 1919, after the Turks had been officially defeated, they re-started their independence war and turned defeat into victory. In 1945, President İsmet İnönü turned dictatorship into democracy almost overnight. And in 1961, generals who came to power one year before turned the system into parliamentary regime.”

“The Army in Türkiye is the best organized Kemalist power and had a certain character.”

“The Turkish army had highly motivated commanders even at first. A military book written in Kaşgar nine hundred years ago says a Turkish commander has to be so strong as to resist the devil, and must be full of respect and love towards any kind of favour. It also proposes that the four virtues of a commander are honour, generosity, courage, and profound military knowledge. So, in today’s Türkiye, both its personnel and the public view the Turkish army as a source of pride and power.”

“In Türkiye, the army is a part of life more than an element of state. It is a unifying, and civilizing power. Every Turk fulfils his military service if not handicapped. For most Turks this is a very significant stage of training and a right of passage. The Army brings young villagers from remote regions; feeds and dresses them. It teaches them to read and write, it teaches them fine and sends them to the cities as educated people. Most Turks enjoy being a soldier and try to benefit from it.”

“I remember once taking a soldier into my car in Istanbul. He was the son of an easterner. When I asked him what he thought of army service, he replied in a very serious manner saying: “The Army teaches man three things: discipline, benevolence, and civilization.” For an ordinary soldier, this was a remarkable reply. Moreover, the Turkish soldier does his military service under difficult conditions and strict discipline.”

“Those who fought against the Turks had a great admiration for them. Old veterans express this fact even today.”

“But under normal circumstances, a Turk is the most polite, helpful, and sincere friend. They do not want to hurt anyone. I was always treated with politeness, benevolence and understanding while I was in Türkiye.”

“During my eight year stay in Türkiye (1958-1966) not even a single Turk warned me in a threatening way. They always behaved friendly.”

“Turks have an interesting attitude towards money. Turks understand the importance of money like everybody else. But they have an extraordinary disregard for money. On my first visit to Ankara, I went all around Ankara in a cab. But at the end of the day, I realized I did not have enough money to pay the round. The driver (who saw me for the first time in his life), dispelled all my worries with a few nice words. Swinging his hands freely, he said, ‘Never mind, forget about it, you can pay some other day. He even did not ask my name and address. I myself gave them. But he came only one week later to get his money.’ ”

“The same is true for shopping. Enter any store in your neighborhood and suppose that you suddenly realize that you forget your wallet. The owner of the store gives you the things you want even you cannot pay at that moment because he is sure that you will not cheat on him and you will pay your debt. For Turks trust is very important. If you express a feeling of distrust to a Turk, he feels very sorry.”

“The traditional attitude of Turks about regarding money as despicable may come from their national pride. Note that Turks have a very strong empire past.”

“These days in daily life women play important roles. In parliament, universities, as writers and journalists there are a large number of women. Indeed, although it has only been recently applied in Britain there are a large number of women judges in Türkiye. Turkish women prove their achievements in art, too. There are master actresses, ballerinas and musicians among Turkish women.”

“The Turks believe that the Armenians are a betraying minority. They cooperated with Türkiye's enemies and collaborated with Russia to establish a separate Armenian state. For betraying their country with war and stabbing it in the back when Türkiye was faced by a national threat, the Armenians deserve their lot.”

“As Aubrey Herbert stated: Although the Armenians had an open road for developing Türkiye, they were deceived by Europe and driven to suicide.”


“ATATÜRK was the first Turkish leader who understood that the Turks should isolate themselves from the Islamic world for real westernization. So, with a logical extremism he established a secular state, which was unprecedented for a Muslim country. Thus, he set the conditions for adapting Türkiye to the Western world.”

ATATÜRK’S objective was to elevate Türkiye to the “level of contemporary civilization”. In his life he frequently used this phrase. And today people who follow his vision use it.

“I myself think that the Turks should be in Europe because I believe that they can contribute to Europe in many ways. The Turks know Europe; they have lived on the borders of this continent for centuries. They have slowly digested their civilization there. At least, they can contribute to Europe as much as their close relatives Hungarians and Finns. For the Turks are not a destructive but a creative nation.”



Conclusion
In history, we saw that many writers, thinkers and commanders who lived in Türkiye or had the opportunity to closely know Turks have positive and nice opinions about Turks.

Moreover, these writers warn people who have negative opinions about Turks without knowing them, and state that they are wrong to do so.

Today we see that foreign thinkers who know Türkiye and the Turks well have positive opinions, which makes us happy.

(Ret.) Brig. Gen. Erdal YURDAKUL, Ph. D.

TURKISH MILITARY HISTORY AND MILITARY CULTURE

INTERNATIONAL COMMISSION FOR MILITARY HISTORY

N° 87 Ankara - 2007

Gnkur. Askeri Tarih ve Stratejik Etüt Başkanlığı

Türk Askeri Tarih Komisyonu (TATK) Genel Sekreterliği

06100 Bakanlıklar / ANKARA - TÜRKİYE

 "Hattı Müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır. 

Bu satıh bütün vatandır."

Mustafa Kemal ATATÜRK