Turkish Genocide and not Armenian!

AN OVERALL ASSESSMENT OF MASSACRES BY ARMENIANS

The committees such as "Kara Hac / Black Cross", "Armenakan" and "Vatan Koruyuculari / Land Protectors " in Anatolia, " Hinchak " in Geneva, "Tasnak" in Tiblisi, were founded by the Armenians. Their targets were lands in the Eastern Anatolia and the union of the Ottoman Armenians.


The Armenian committees were provoked for this purpose, first they rioted in 1890 in Erzurum, afterwards they organized the Kumkapi demonstration, Kayseri, Yozgat, Corum and Merzifon events, Sasun revolt, Bab-i Ali / Sublime Porte demonstration, Zeytun and Van revolts, The raid of Osmanli Bankasi / Ottoman Bank, assassination trial to Sultan Abdülhamit, and Adana revolt in 1909. Due to the Armenian oppressions, 100 Turks in Zeytun in 1914, 3.000 Turks in Van events in 1915, and 20.000 Turks lost their lives 1914 — 1915, in Mus Events.


Armenians gave the greatest harm to the Turkish people, by the massacring them during the First World War. In this period, the Armenians spied for the Russians, they fled from their military service, by not obeying the mobilisation orders, and those Armenians who were taken under arms joining onto the Russian Army, with their arms, and they thus committed collectively the guilt of being “ treacherous to the land “. The Armenian bands that started to attack the Turkish Army and these bands have given great harm to the civilian people, as well. For example, the whole population of the Zeve village of the Van province massacred by the Armenian people without discriminating if they were women, children, or the old.

TURKISH MASSACRED IN CAVUSOGLU BARNYARD

Prof. Dr. Metin Ozbek, who was conducting observations in the region, tells the event as follows:

I brought some human skeletons found coincidentally during the construction of a house in Cavusoglu Samanligi, and taken to the laboratuary at Hacettepe University in order to examine it. As it is known, Anthropology enables the scientists to know the age and causes of death, sex, ailments, and some other facts by means of skeletons with the aid of advanced techniques and methods. Above all it is possible to determine the which race it belongs to through the examination of a skull. It was impossible to match the skulls with the bones of the body where, the remains of the skeletons we found. Thus, we counted the individual skeletons according to the amount of skulls and we numbered each.


In other words each individual skeleton had a different anthropological identity. We found out that there were five females and four males among the remains. The most prominent criterion that indicates the age of death is “symohysin pubiswhich” is a part of Pelvis. This part was preserved in seven of the individual skeletons we worked on. We demonstrated the age range of skeletons found in Cavusoglu Samanligi as follows.

1. Female (P6)........17-18 age

2. Male (P7)...........17-18 age

3. Female (P4)........18-19 age

4. Female (P3)........27-30 age

5. Male (P2)...........35-40 age

6. Female (P1)........39-44 age

7. Male(P5)............50 age (approximately)

8. Chid (D.1)..........15 age (approximately)

There was a striking common characteristics of the skeletons examined; there were injuries on the skulls which resulted from crushes with cutting tools. Accordingly, the common cause of death was subjection to severe torture.


I. Marks of Cuts on the Skulls:
Nr.1) Female: There are two clefts on the skull caused by sharp-edged instruments. One of them is on the right parietal and it is 42 mm. Long. The second one is also on the right parietal and it is 36 mm. long. Presumably her instant death resulted from the blows directed towards the head.


Nr.2) Female:  We identified the traces of four cuts on the skull. The first one is on the first parietal and it is 95 mm. long. The sharp edged instrument cut through the skull and reached the brain. The second cleft is on both parietals. The cutting tool-most probably an axe hit the Pemals on the head and split the skull open. Such an act is enough to cause instant death. The third stroke left a mark on the left parietal and is 12 mm. to the back of the first cleft. This scar is 48 mm. long and 19 mm wide and looks like a shuttle. The fourth trace is right at the back of the third and is in the same direction. Half of it is on the occipital bone.


Nr.3) Male: He is one of the group having the greatest number of clefts on the skull. The sharp edged tool hit its mark on the left ear and severed to mastoid totally. This blow slightly abraded the occipital bone as well. The second blow hit the left eye and left a deep mark on the frontal. The third mark which is 75 mm. long is on the left parietal. The sharp-edged instrument which entered the brain caused a long cleft between the left tuber parietal and sutura lamb doidalis. The power of the blow formed some other cracks in the same area. The fourth blow right on top of the head cut the sagittal suture. This cleft is 48 mm. long. The fifth blow is in horizontal plane and severed the right parietal in parts close to the sagittal suture. The instrument hit on the left zygomatic bone. In this area it cut the bone and some parts of the superior maxillary. This person was also burned in fires. 


Nr 4) Male:  There are marks of three blows directed towards the brain. The first one is a vertical cleft which is 37 mm long. The second horizontal one is along the parietal and frontal. It is 92 mm. long. The third blow was also on the left parietal and caused a cleft which is 49 mm long and 21 mm wide. The sharp-edged tool severed the tabule externa. These blows resulted in an instant death. Like the person, this one was also burned after death.


Nr.5) Female: We discovered four cutting marks on the skull. The first one on the frontal is 28 mm. long and not very deep. The second one is at the top part, along both sides of the parietal and it is 77 mm long. This cleft is deep enough to be the sign demonstrating her instant death. The third blow on the right ear was also fatal. It severed the mastoid totally and cut the inferior maxillary partly. The fourth mark is on the front part of the right upper jaw.


Nr.6) Male: An adult which has four clefts on the head. The first one on the left parietal is quite deep. It is 57 mm. long and 14 mm. wide. The cutting tool entered the brain as well. On the side of the sagittal suture there is a 23 mm long crevice. The second one is on the saggittal suture. It is 29 mm. long and 28 mm wide. This crevice is intersected by other two clefts. The horizontal one ise 43 mm. and the oblique one is 42 mm. The third cleft is also oblique. It is on the right parietal, a few mm. to the front of the parietal cavity. The foruth mark is made by a sharp pointed instrument. It is caused by a blow struck on the head close to the sagittal suture. The individual was probably tortured severely.


Nr.7) Male: There are signs of five hard blows. The first one is in the area of the left auditory canal. The sharp-edged instrument severed the mastoid totally. It even severed the zygomatic partly. There were two blows stuck on the left ear one after the other. They probably caused death right at that moment. The second mark is closer to the lambda suture on the right parietal. This cleft is partly on the horizontal plane and it is 41 mm long. The third crevice is between the two lambda suture on the occipital. It is 44 mm. long. The fourth one is quite deep and 48 mm. long. It is situated on the procenus occipital externa. The fifth crevice is right on the back of the skull. It is 53 mm. long.


Nr.8) Female: The skeleton belongs to a girl who died at about the age of fifteen. There are three cutting marks on the skull. The first crevice is deep and reaches the brain area. It is on the right parietal and 50 mm. long. The second one is situated in a vertical position and 20 mm. long The third one is right at the back part. This teenager was burnt in fire after being killed.


Nr.9) Female: She died at about the age 17 or 19. There are no signs of blows on the preserved bones of the skull. The main parts of the occipital were either broken or lost. It is impossible to state the reasons of death.



II. Identification of race through skeletons:


It is possible to identify race by measurement, index, and morphological observation of the skulls. However there are variations in each group of race. By means of Anthropometric techniques we examined the skeletons found in Cavusoglu Samanligi. We calculated the cephalic index which is the most prominent criteria in race studies. We took the measurement of the eight skulls. The indexes varied between 76 and 89. This result showed that four are mesocaphalic and the others are brachycephalic. We never came across with dolchocephalic group. In Anatolia Alpina race which includes both mesocephalic and brachycephalic ones, all the skeletons belonged to Alpine group to which Anatolian Turks belong. The skeleton of the female whose death age is between 17 and 19 does not belong to this group. It is in the east variation of the Dinaric race which is called Armenoid.
While evaluating the heights we used the regression equations of Trotter and Gleser. Where the three female skeletons are concerned, the results are 52.9 cm. 159.2 cm and 168.2 cm. The results related with the three men are 170.1, 172.4 and 173.5 cm.


Along with the skeltons, we also found one (shirt) button, a sharp-edged iron piece and a part of an upper jaw. According to Prof.Dr.Ilber Uzel from the Dept. of Dentistry at Gülhane Medicine Academy, the fragment of the upper total Prothesis belong to the right posterior. The prosthesis is rubber and the teeth are porcelain. Prostheses were used by the members of higher classes in 1900 s. Acatin traces (on the prosthesis) suggest the possibility of a Male owner. This type of porcelain was used between the years of 1915-1925 and produced by an American firm known as SSN. The epoch, there skeletons belong to is thus proved in this way as well.



III. Marks on the long bones:


Despite a large number of cutting marks on the skulls, there are very few cuts on the other bones of the skeletons. Virtually, this is because of the fact that in fatal attempts the most appropriate part of the body is the head since it is vulnerable.

1.There are three clefts on the diaphysis of the humerus of an adult. This depicts that signs of the adult was burned.

2.On the front side of the diaphysis of the right tibia of a women there is a deep cutting mark.

3.There is a deep cutting mark in the lower parts of the right tibia of a male.



IV. General Conclusion and Evaluation:


The skeletons which were coincidentally found in Cavusoglu Samanligi (Ercis) were examined thoroughly in terms of antrophological methods. It is concluded that these skeletons belong to mostly young people who were deliberately killed and some of them were burned. The skulls demonstrated that these skeletons belong to people from the Alpin race-type. Where Anatolia is concerned, they most probably belong to Turks. The scientific discoveries prove that these people were subjected to severe torture and killed brutally. These facts confirm the statements of the witnesses who live in the same area today. Thus the part of history related to Armenians has to be rewritten because the people who were massacred violently were not the Armenians but the Turks.


Prof. Dr. Metin ÖZBEK
Anthropologist

Photo was taken on April 25 th 1915

THE REPORT ON EXCAVATION OF THE MASS-GRAVES IN KARS - SUBATAN

One of the excavations of the mass-graves aiming to explore the events happened in Eastern Anatolia betweeen 1915 and 1918 has been done in Kars-Subatan. The opening of the mass-graves in Subatan village which is situated near Ani Örenyeri, on the boarders of Turkey-Russia, 28 kilometres in the east of Kars was carried out on Governor of Kars, S.Filtekin, the Mayor of Kars, Prof.Dr.Hursit Ertugrul, the president of Atatürk University, Prof.Dr.Ahmet Cakir, the dean of Science and Literature Faculty of the same university and Prof.Dr.Enver Konukcu, Prof.Dr.Azmi Süslü from Ankara University, Prof.Dr.Metin Özbek from Hacettepe University, Prof.Dr.Fahrettin Kirzioglu From Gazi University, Prof.Dr.Metin Tuncel from Istanbul University, Assoc.Prof.Dr.Abdüsselam Ulucam from 100.Yil University and Ali Ercan, the director of Kars museum.


The excavations in Subatan village which has about 20-30 houses of Moslem population today were carried out in accordance with the oral statements of 120 year old Fariz Öztürk and 95 year old Duraga Öztürk who witnessed the events. They were conducted in a 8x10 meter hole which was opened in the barn in Köseogullari district. The first works were started in A1 hole within the field divided into four separate 4-5 meter areas. The excavation which had been realized in a wide surface first was narrowed down to the inner crosspoint of A1 and B1 holes After having removed the 40 centimeter earth, the first skeletons were found. It was observed that most of these skeletons which were found with some personal belongings belong to children between the age groups of 0-1.


Another group of skeletons which was found in 80 centimeters depth in A1 hole displayed quite a shocking scene. These skeletons which were located in the north-south direction must belong to a mother and her daughter. The woman fell onto her right side and embraced the child with her left arm. The two stroke marks found on the head of the woman prove that they were killed with an axe or some other sharp instrument. The first stroke mark is not as deep as the second one. Both the woman and the child were buried in their clothes.


Another skeleton group was found in the south corner of A1 hole. Only a few of these could be analyzed. As these analyses show, bodies were thrown haphazardly. The rest of the findings were after of a belt, a pair of ear-rings, a number of colored beads of a small necklace; decayed wooden beams and were given to Kars Museum to be displayed in the newly opened Genocide Section for exhibition.


According to the oral statements of the witnesses, Fariz Öztürk and Duraga Öztürk whose statements are supported by the archive documents, the massacre committed by Armenians happened in the following way: The Tashnak-Armenian guerrillas who retreated from Kars and Sarikamis attacked Subatan village where Turkish, Armenian and Greek people lived together were captured wildly without feeling pity. According to the photographs in the archives and findings of the excavations, the women, children and old men who had been killed with axes and bayonets were left in the streets. The archive documents show that a total of 570 people were murdered in the village. After the withdrawal of Armenians, Turkish soldiers came to the district. The soldiers with the help of survivors collected the corpses, which were decayed and eaten by dogs, to an area and put them in a barn. Due to the hard conditions of that time and lack of time, the bodies were buried together. Some other mass-graves were formed by collapsing the roofs of barns. The archive documents and statements of witnesses show that in three separate mass-graves in Subatan, there are a numbers of martyrs buried. In the barn in Köseogullari district , more than 180, in Tiptip street more than 25 and in the barn which is located in the south of the village mosque more than 350 bodies are buried.

THE EXCAVATION OF VAN - ZEVE MASS-GRAVE

Armenian Massacres in Van - Interview with Witnesses

In the excavations that were started on April 4th 1990 in the cemetery for martyrs near Zeve which is in the vicinity of Citören Village that is located at 18 km. north-west of Van province, in accordance with oral statements of the eyewitness "Ibrahim Sargin" who witnessed the event, after removal of 30-40 cm thick earth, massacred human skeletons were found. It was observed that some of the skulls were broken, some were crushed and some were cracked and burnt. The most important findings of the excavations were poniard (khanjars) and daggers, a lot of cartridges, pieces of silk clothes, necklaces with bead of Sultan Reshad's monogram, amulets covered with wax, copper coins and glass buttons.


When these findings are combined with the statements of the eyewitness, the following information are obtained: The Armenian guerrillas who entered the district under Russian support in 1915 started attacking the villages, killing innocent Turkish and Moslem people. The Armenian guerillas brought into Zeve village about 2000-2500 people who were gathered by force from eight villages in the district and were put in houses and barns. They first tortured these people with piercing and cutting tools and then opened fire at them. Then, they set all houses on fire. Materials found in the excavation have been exhibited at " Massacre Section" in Van Museum.

THE EXCAVATION THE MASS-GRAVE IN ERZURUM-DUMLU-YESILYAYLA VILLAGE

The excavation of the mass-grave in Erzurum - Yesilyayla Village, to which even foreign press was attended, was carried out on October 7th 1988.

Arkeolog Doc. Dr. Cevat Basaran


Anxiety;"They where also human, they have the right to live.
In Yesilyayla massacre which we learned from the memories of "Kazim Karabekir Pasa", old men, women and children who were gathered by force were put in a barn and opened fire at them. The tobacco boxes with crescent and star, pages of Koran, cartridges, pieces of a half-burned wooden post, some long pigtails of hair, pieces of silk dress and small dress buttons were found in the field of excavation. Approximately up to 100 of skeletons were excavated from the mass-grave. Materials found in the excavation have been exhibited in Erzurum museum.

EXCAVATION OF THE MASS-GRAVE IN IGDIR - OBA VILLAGE

Prof. Dr. Enver Konukcu is the first person who discovered that there were mass-graves which belonged to the Turks massacred by the Armenians in Oba Village of Igdir. This information was supported by the documents of archive. On March 1st 1986, in the excavation of the mass-grave, findings verifying the historical documents were obtained and the massacre of "Tandir Dami" told by Sakine Aksu who was one of the living eyewitnesses became even clearer.


At the excavation, the first hole of 6x8 meters was started in the inner part of the northern door and a closed "iron lock" was found. The second hole was dug in the central part of the room and approximately 90 human skeletons were found under an earth layer of one meter thick.


The stone base (floor) in the south of the Tandir which was situated in the middle of the room must have belonged to the only wooden post which had supported the earth-covered roof and the burnt pieces of that column were also found.


By combining these findings with the statement of the eyewitness, it is realised that the " Tandir Dami" massacre occured as follows: most of the unarmed civil people from Oba Village were gathered by force and subjected to torture and then they had been laid as face down and locked them in the room, and opened fire at them. And then the Armenian guerrillas set the "Tandir Dami" on fire by pouring kerosene into the chimney and the earth roof collapsed after burning of the wooden column. During the excavation, melted iron pieces, burnt wooden pieces, pieces of glass, bullets and skeletons and pieces of clothes were found. Thick burnt layer and ash layer on the wall and floor of the house showed that other evidences and proofs had been disappeared with the fire.


Prof. Dr. Cevat BASARAN 
Archaeologist 
From Ermeni Sorunu link

Video in Turkish KARS SUBATAN

Kars ve Çevresinde Türk Soykırımı

Iğdır Ermeni Sempozyumu-Toplu Mezar Kazısı- Nahcivan Gezisi

DR. YAŞAR KALAFAT (link) veya (PDF)

Doğu'da Türk Soykırımı

Hundreds more mass graves remain to be excavated in Erzincan, Ardahan, Erzurum, Iğdır, Van, Muş, Bitlis, Doğubayezid, Kağızman and elsewhere. There is documentary evidence of further mass graves in Erivan, Gümrü, Serdarabad, Afltarak, Talin and the like. The Armenians, not only killed Turks, but many others who opposed them around Karakilise, Delican and Gümrü. As we enter the 21st century, spurious charges of genocide are still continuing. Intellectuals are certainly aware of the myths that have been built up around Armenian history. The Armenians have to stop regarding every church and its environs as a part of Armenia.

MASSACRES OF THE TURKS AND MASS GRAVES

Enver Konukçu - PDF

İstanbul Üniversitesi-İTÜ

Atrocities committed by the Armenians

TURKiSH GENOCiDE

Erzurum'dan Kan Damlıyordu

İnsanlar, yatağında gelen ölüme şükrediyorlardı.

Erzurum'dan Kan Damlıyordu – Zülal Kaya

“Keşke yıllarca birlikte yaşadığımız Ermeni vatandaşlarımız için techir zorunluluğu olmasaydı. Fakat bu kitapta verilen tarihin yıllar öncesine dayanan Ermeni zulmü Osmanlı İmparatorluğunu techire zorlamıştır. Bir zamanlar kapı komşumuz olan Ermenileri, topraklarımızdan çıkarmak zorunda kalmasaydık, o günler keşke hiç yaşanmasaydı…Bu kitabı okuyunca techirin ülkemiz için ne kadar haklı bir zaruret olduğunu anlayabilirsiniz. Gayem halklar arasında düşmanlığı körüklemek değildir. Ama bazı gerçeklerin gün yüzüne çıkmasında fayda vardır. Doğu Anadolu’da her evden, benim de, nenemi, dedemi, yeğenlerimi Ermeniler katletti feryatları yükselmektedir.”

Zülal Kaya

Kitaptan:

“Genç delikanlı senin Erzurumlu olduğunu öğrendim. Rahmetli eşim Erzurumluların ne kadar milliyetçi vatanperver olduklarını anlatırdı hep. Benim kocam cesur bir Türk Subayıydı. İstanbul’da İngiliz subayları ile giriştiği münakaşadan sonra İngilizlerin bir suikastına uğramasın diye Erzurum’a tayin edildi. Buraya geldiğimizde Rusların işgal günleriydi. Şehirde bir askeri kışla vardı ama Türk askerlerinin herhangi faaliyeti yoktu, zaten çok az subay bulunuyordu. Zannediyorum onlar da istihbarat görevi yapıyorlardı. Ruslar kocamın geldiğini duymuş ve peşine iki Ermeni takipçi koymuşlar. Bir gece eve dönerken karanlıkta arkasından gelip kurşunladılar. Silah sesini duyan halk dışarı çıkıp ellerinde fenerle kocamın cesedini görüyorlar ama Rus askerlerinin Türk Subay elbisesi giyerek casusluk yaptıklarını bildikleri için korkup evlerine geri dönüyorlar. Kocamın cansız vücudu sabaha kadar karlar üstünde kalıyor.”

 “Tarihe not düşüyorum, Bugün 9 Mart 1918. Bugün Erzurum Alaca köyünde yaşayan çocuk, yaşlı ve kadınlar Ermeniler tarafından hunharca katledilmiştir. Bugün burada yaşanan katliamın unutulmayacağı kara bir gündür. Erzurum Alaca Köyünde bir saat içinde katledilen insan sayısı 278’dir.”

Alaca Village -Erzurum

Turkish Genocide

"The Funerals in Alaca Village, it was a losing mind picture. All the kids were bayonet, 

the elders and women were burned in the barn, 

youths were in pieces with axe. They hung lungs and hearts on nails.. All these pathetic views in Erzurum, 

had  to help these poor villagers.

1.Caucasian Corps Commander Kazım Karabekir / 10 March 1918 

(circa translate; Karabekir fouth in the Independed War of Turks along with Atatürk / SB)

Bu kitabı yazmak için Erzurum’a gittiğinde on gün evvel (6-6-2013) sekiz TÜRK askerinin öldürüldüğü bir toplu mezara bizzat şahit olduğu halde “Hiçbir Ermeni vatandaşımıza kinim yok” diyebilen yazar, Ermenilerin inatla soykırım yalanını sürdürmelerini insani ve vicdani açıdan kınamakta ve şu cümlelerle bitirmektedir:

“Hiçbir araştırma yapmadan Ermenileri haklı bularak, Ermenilerin yaptıklarını göz ardı edip, Ermeni soykırımını kabul eden devletleri kınıyorum. Gerçeklere dayanan bu kitabımı okumalarını tavsiye ediyorum.”

Selahattin Aydemir makalesi  bölüm 1 / bölüm2 (2014)

Kitapları: 

“Savaşın Yarık Tabanlı Kadınları” ; 

“Kardaki Ayak İzleri  (Ahıska Türklerinin Dramı (Kendi ailesinin dramı))” 

“Sahipsiz Bedenler”

“Tuna Boyundan Köy Enstitüsüne”

Sekiz ve onaltı yaşlarında ilkokulu bitirmiş köy çocuklarıydık. Öğretmenlerimizin, kitaplardan ve kendi bilgilerinden bize anlattıkları kadar dünyayı tanıyorduk. Bizim daha bilgili okumuş insanlar olmamız için öğretmenlerimizin önerisiyle babalarımız bizleri Köy Enstitülerine gönderme kararı aldılar. Çorum'un Çıkrık Köyü'nün yakınlarındaki iki kasabadan başka hiç bir yer görmeyen, onbeş çocuk olan bizleri, yakınımızdaki Mecitözü kasabasına kadar götürüp bir kamyona bindirdi babalarımız. Gideceğimiz yollar birkaç gün tarif edilmişti bizlere. Küçükler de büyüklere emanetti. Böylece yokluk (yol parası) yüzünden babalarımız olmadan yol serüvenimiz başlamış oldu.

Ayağımızdaki yırtık lastikler, dizleri yamalı pantolonlar, elimizdeki yiyecek çıkınları ve tahta bavullarla bu yola dayanmalıydık. Okuyup öğretmen, daha doğrusu insan olacak, gelecek nesillere ışık tutacaktık. Cumhuriyetimize sahip çıkıp medeniyetin ışıklarıyla bu vatanı aydınlatacaktık. Böyle demişti bize ilkokul öğretmenlerimiz. Kendi başımıza, kamyondan indik trene, trende indik vapura, vapurdan inip saatlerce toprak yollarda yürüyerek Kastamonu Gölköy Köy Enstitüsüne vardık. 

Ayaklarımızdaki lastikler yırtılmış, pantolonlarımızın yamaları sökülmüştü. İç göyneklerimize dikili ceplerimizin içindeki harçlıklarımız bitmişti. Hemen bize verilen yeni elbiseler, biz köy çocuklarını mahcup etti. Ama çıkardıklarımızı atmaya kıyamadık. Bize verilen yeni elbise torbalarına koyduk. Onların üzerinde analarımızın yama yaparken döktükleri gözyaşlarının izi vardı. Ayrılığın ağıt sesleri vardı. Bizim de içimizde okula kavuşmanın coşkusu vardı. Artık burası bizim ilim yuvamızdı.

Köy Enstitüleri kurucusu İsmail Hakkı Tonguç'a minnettardık. Türk Milletinin önderi, Cumhuriyetimizi kuran Yüce Atatürk'ün bize gösterdiği yolda yürüyeceğimize and içtik.

Zülal Kaya

“Güneş her yerde doğduğu sürece birlikte aydınlanacağız.”

Zülal Kaya

Hangi Gazeteci?

İndigo Dergisi'nde 18 Nisan 2015'te bir makale yazan Deniz Alan Held'e cevap:



Daha baştan "Bu belge, bilgiye dayalı değildir" diyerek bilgisiz ve önyargılı olduğunuzu beyan etmiş oldunuz. Bir kere böyle bir makale bilgi ve belgeye dayanarak yazılmalı, duygulara göre değil. Ucunda bir itham var, bir milleti suçlamak var! Medya Bilimi okuyorsunuz, yani insanların nasıl yönlendirilebiliceğinin eğitimini alıyorsunuz ve bunu da çok güzel yapıyorsunuz....


Dediğiniz gibi, Almanya'da Hitler "sistematik bir şekilde" katletmişti, bu yüzden de mahkeme onu soykırım suçu işlemekle hükümlendirmişti. Ardından da "Türk yöneticilerin emriyle, sistematik" diyorsunuz. Hangi belgeye dayanarak bunu iddia ediyorsunuz? Böyle bir belge yok, hatta İstanbul işgal altındayken, yani Türk arşivlerini İtilaf Devletleri araştırabiliyorken, hatta Amerikalılara bile başvurmuşken, 18 Ocak 1919'da tutuklanıp Malta'ya götürülen hiçbir Türk yargılanamamıştır. Suç yoktur ve dava kapanmıştır. Bu bile sistematik olmadığını, soykırım denilemiyeceğini kanıtlar (Malta Mahkemeleri). Ermeniler sözde "haklarını" Türkiye Cumhuriyeti mahkemelerinde aramamış, politik çevrelerde, nüfusunu ve parasını kullanarak meclislerde aramıştır. Bu da, bu sözde Ermeni soykırımın siyasi olduğunun göstergesidir.


"Ermeni köyü yakıldı ve yüzbinlerce vatandaşı öldürüldü" derken bile taraflı olduğunuzu gözlemleyebiliyorum. Yakılan Türklerden, Türk köylerinden, kuyulara atılıp üstü örtülen Türklerden hiç bahsetmiyorsunuz. Belgeler bize en çok zararı Türk köylerinde yaşandığını gösteriyor. Justin McCarthy'nin de dediği gibi İLK KAN'ı kimin döktüğü önemlidir. Ölen Ermenilerin kaçı açlıktan, kaçı hastalıktan ölmüştür? Kaçı, bu Ermeni çetelerine katılmak istemediği için kandaşı tarafından öldürülmüştür? Peki, kaç tane Ermeni toplu mezarı bulunmuştur? SIFIR. Ya Türk toplu mezarları? BİR ÇOK. Ermeni Özel talimatından haberiniz var mı? Okuyun lütfen.


Sırtından bıçaklanan Türkler tabi ki bir önlem alacaktı ve cevap verecekti, sonuçta bu bir savaş , soykırım olarak nitelendirilemez. Sistematik öldürülme Türkler için geçerlidir, Ermeniler için değil. En basitinden "Ermeni Özel Talimatı" Ermenilerin sistematik olarak Türkleri öldürme girişiminde olduğunun kanıtıdır. Bu özel talimatın 6.maddesi :"Cephe gerisinde 2 yaşına kadar olan bütün Müslümanları gördükleri yerde ve her fırsatta öldüreceklerdir." ve 8.maddesi: "Terk edecekleri ev, tarım ürünleri, kilise ve hayır kurumlarını yakıp bunları Müslümanlar yapmış gibi propaganda yapacaklardır." fazla bir yorum istemiyor, gayet net! (Hasan Kundakçı-Emperyalizmin Maşası Ermeniler , ya da Prof.Dr.Ümit Özdağ'ı okuyun lütfen. Hatta Özdağ hocanın anlatımıyla Ay'da Petrol var!)


Sizin kendi kelimeleriniz ile "bilgi ve belgeye dayanmıyor", lakin belge veriyorsunuz "Sevr ve Mondros anlaşmaları". Afedersiniz ama siz tarihi geriden takip ediyorsunuz galiba. Bu anlaşmalar Lozan'da yırtılmıştır, lağv edilmiştir. Yani, örnek olarak vermiş olduğunuz : "Savaş Suçları (madde 226-230): Savaş döneminde katliam ve tehcir suçları işlemekle suçlananlar yargılanacak." BİR SEVR MADDESİDİR ve de GEÇERSİZDİR. Sevr'in bile ne olduğunu bilmeyen, arkasından da LOZAN'ın geldiğini bile kavrayaman bir gazeteci!


Sürekli Türkiyeli diyorsunuz, bu konuda da bilgisizsiniz, emperyalistlerin ve onların dalkavukluğunu yapanların ağzından alıntılayarak da kendinizi deşifre ediyorsunuz. Anayasa'nın 66. maddesine göre, "Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türktür". Türkiyeli diye bir tabir yoktur. Ama İskandinav milleti yerine Norveçli ya da İsveçli diyebilirsiniz. Ya da şöyle açıklayayım; Amerikan milleti denmez Amerikalı denir, çünkü aslı Avrupalıdır.  Biraz Türk Tarihi okuyun (merak etmeyin incileriniz dökülmez!). Türklerin tarihi yaşadığınız ülke Norveç'teki "Norveçli"lilerin tarihinden daha eskidir. 


Ortada sizin tabirinizle "büyük bir Ermeni katliamı" yoktur, büyük bir Türk katliamı vardır, Justin McCarthy'in "Ölüm ve Sürgün" kitabında da bu açıkca görülüyor. "Ermeniler, masum köylüleri, insanları öldürdüler" diyor McCarthy. Ayrıca yurtdışındaki tarih kitaplarına girmesi de birşeyi kanıtlamaz, bunların hepsi siyasi ve önyargıdan kaynaklanıyor. Hiç biri mahkemede onaylanmış bir veriye dayanmıyor. Önüne gelen ders kitaplarına yazıyor zaten!


"İki görüşü destekleyen belge" diyorsunuz ama, Ermeni görüşünü destekleyen belgelerin sahte olduğu, birçok defa, birçok yerli ve yabancı akademisyen tarafından kanıtlanmıştır. Türk görüşünü destekleyen belgelerde ortadadır. Okuyun efendim okuyun.


"ne Ermenistan ne de Türkiye, arşivlerini henüz açmadı" diyorsunuz ama Türkiye'nin arşivleri açıktır, bunu da birçok yabancı akademisyen dile getirmiştir. Aksine Ermeni arşivleri kapalıdır ve Türk görüşünü destekleyen araştırmacıları da içeri sokmazlar. Arşiv derken de, Rus, Alman, İngiliz ve Amerika arşivlerinde bile Türkleri destekleyip diğer yandan da  Ermenileri yalanlayan belgeler mevcuttur. Burada da bilgisizliğiniz ortaya çıkmıştır.


"Toprak bütünlüğünü savunan Atatürkçüler red eder" diyorsunuz, yalan mı peki? Evet Sevr'i uygulamak isteyen dış güçler vardır. Türkiye'yi bölmek isteyenler bu sözde soykırımı destekler. Ayrıca Atatürkçü diyerek Atatürk'e de saygısızlık yapmış oldunuz. Atatürk öyle alalede bir Komutan-Devlet Adamı değildir, siz O'nun büyüklüğünü kavrayamamışsınız. Atatürk'ün izinden gitmek de sizi küçültmez, aksine, bir komutan olmasına rağmen gerçek bir hümanist olduğunu, demokrasi ve özgürlükten yana durduğunu ve barışı savunduğunu anlardınız.


Karşı taraftakiler "yedek vatanı olanlar" demişsiniz. Yedek vatanı olanın burada ne işi var? Niye burada? Hazır bu konuya gelmişken, soralım: "Madem Türkler 'soykırım' yaptı, o zaman binlerce Ermenistan Ermenisi niye Türkiye'de yaşayıp çalışıyor? Niye başka bir ülkeye gitmiyor da Türkiye'ye geliyor? Peki niye Türkler yaşamak ve çalışmak için Ermenistan'a gitmiyor? Gidenler varsa da onlar niye sözde soykırımı savunanlar oluyor?...


Yine "Türkiyeliler" ile başlayarak "neden davalarında ısrarcı?" diye soruyorsunuz. Kim ısrarcı Türkler mi? Yanılıyorsunuz, ısrarcı olanlar Türkler değil Ermenilerdir. Sistemli bir şekilde kıyım yapan ve de atalarından utanç duyması gerekenler Ermenilerdir. Türkler acılarını içlerine gömmüştür. Bu katliamların hiçbiri okul kitaplarına da girmemiştir. Diğer yandan Ermeniler çocuklarını nefret tohumları ekerek büyütür. Genelkurmay Başkanlığının 2000-2005 yılları arasında yapmış olduğu bir araştırmaya göre, dış ülkelerin ders kitaplarında, ilkokuldan başlayarak üniversite kadar, her yerde Türkiye Cumhuriyeti ve Türkler aleyhindeki hususlar ortaya çıkarılmıştır. Bu tip bilgiler daha okul öncesinde, aile içinde o körpecik beyinlere işlenir. Türk düşmanlığı ekilir ve zamanla o "çocuk" büyür, ama nefret ve öfke dolu olarak, kime karşı? Türklere karşı. Siz hiç bizim balaların bir Ermeni bayrağı yaktığını gördünüz mü? Hayır. Ama internette Ermeni çocuklarının bir Türk veya Azerbaycan bayrağını yakmasını görebilirsiniz.  

"Bir medeniyetin ilk çürümeye başladığı yer kafası değil, kalbidir" der Aime Cesaire. Bu fikirlerle büyüyen kişi artık azılı bir Türk düşmanıdır,  aksini bile düşünemez, çünkü kalbi çürümüştür ve buna uluslararası hukukta "Hate Speech" yani "Nefret Söylemi" denir. Ermenilerin bu kadar ısrarcı olmalarının bir başka sebebi de , eğer nefreti ortadan kaldırırlarsa acıya katlanmak zorunda olmalarıdır. Biz ise acılarımıza katlanıyoruz, gerçeklerden kaçmıyoruz, kabulleniyoruz, kendi suçlarımızı da başkalarının üstüne atmıyoruz. Başkalarının yapmış olduğu suçları da üstlenmeyeceğiz. Vatanın dört bir yanı savaş içindeyken, karşılıklı kayıplar verilmiştir evet. Ama, Türkler soykırım yapmamıştır, aksine Türkler soykırıma maaruz kalmıştır. Bu yüzden de, Türklerin sözde Ermeni soykırımını kabul etmemelerini  inkar olarak değerlendirmek saçmalıktır. Çünkü ortada mahkeme tarafından tespit edilmiş, kanıtlanmış bir suç yoktur. Hatta tam tersi mevcuttur. Siz makalenizi yazarken (Nisan 2015) bu dava görülüyordu! Yani haberdar olmamanızı düşünemiyorum. Aksine, dava henüz sonuçlanmadan, önyargılı bir şekilde kaleme aldınız! Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nde görülen davada "parlamentoların soykırım olaylarına karar veremeyeceğini, Yahudi soykırımı ile bir tutulamayacağını" açıkça belirtmiştir! (Ekim 2015)


"Sadece köy isimlerini Ermeniceleri ile değiştirilip her şeyin tatlıya bağlanacağını düşünmek biraz naif olmaz mı?" diyorsunuz ki çok doğru. Naiflik. Büyük Ermenistan peşinde olan bir ülke, Türkiye topraklarını kendi toprağı gibi gösteren haritaları tarih müzelerine bile asacak kadar küçülen bir ülke varken karşımızda, sadece isimlerin değişeceğini düşünmek naifliktir. Tarihin hiçbir devrinde bir Ermenistan devleti görülmez, hep prenslik olarak görülür. Bizans altında ezilen bir millet olan Ermeniler, Türklerin vasıtasıyla huzura kavuşmuştur. Ermeniler tarihi de kurgu ve sahtekarlıklarla doludur. Bir kere kendilerine Ermeni demezler Hay derler. Birçoğu da Hazar ve Kıpçak Türkleriyle karışmıştır. Acaba bugünkü Ermenilerin yüzde kaçı gerçekten Hay'dır? Bu konuda Prof.Firudin Ağasıoğlu'nun bir makalesi vardır, okumanızı öneririm.


Türkiye'nin hiçbir borcu yoktur. Geçmişte Ermenilerin mal-mülk tazminatları verilmiştir, ama nedense hiç bahsedilmez. Bu konuda, Rus Devlet arşivlerinde araştırma yapan Mehmet Perinçek'in söylemine bakalım:

"Savaş bittikten sonra geri dönenlerin mal varlıklarıyla ilgili Osmanlı hükümetinin verdiği kararlar var. Mülkleri geri veriliyor. Daha sonra Lozan'da Ermeniler diye açık olarak belirtilmemekle birlikte, Lozan Antlaşması'nda da dönmüş olanlara mallarının geri verilmesi kabul ediliyor. Yine bazı geri dönenler oluyor, mallarını, gerek taşınmazlarını geri alıyorlar. Daha sonra tabii, geri dönmeyenler açısından da bir zaman aşımı söz konusu, yani mülkiyet hakkı zaman aşımı ile ortadan kalkabilecek. O hakkı değerlendirmediğiniz, kullanmadığınız zaman zaman aşımı ile ortadan kalkar. İşin ilginç tarafı, bu Amerika'daki Ermeniler açısından da önemli, 1923 yılında Amerikan hükümeti Türkiye'ye diyor ki : Benim Amerikan vatandaşı olan Türkiye'den göç ettirilmiş, veya işte Amerika'ya yerleşmiş olan , benim Ermeni kökenli vatandaşlarımın mallarıyla ilgili bize tazminat verin diyor. Türk hükmetiyle Amerikan hükümeti arasına uzun süreli müzakereler devam ediyor ve 1937 yılında Türkiye bu konuda , şimdi tam rakamı hatırlamıyorum ama 800 bin küsürat , yaklaşık 900 bin dolar Amerika'yaya veriyor , oradaki Ermeniler için. Ve bu mesele orada bitiyor zaten. Yani Türkiye bu konudaki, Ermenilerin Türkiye'deki taşınmazları konusunda tazminatını vermiş. Bu hak tanınmış, kullananlar kullanmış, kullanmayanlar açısından bir zaman aşımı oluşmuş, ve özellikle Türkiye ile Amerika arasında imzalanan 37 yılındaki anlaşma ile tazminat verilmiş. Dolayısıyla artık uluslararası hukuk açısından, gelip oradaki malları, gayri menkulleri, taşınmazları tekrar alma şansları bulunmuyor."


Yukarıdaki size aydınlatıcı gelmediyse İngilizce olarak Oxford Journals'dan başka bir kaynak göstereyim:

"The Republic of Turkey, which settled the issue of Ottoman debts in accordance with the Treaty of Lausanne, also paid US$899,840 (dollars of the 1930s) to the US government for distribution to its citizens on the basis of the Agreement of 24 December 1923 and Supplemental Agreements, concluded and implemented between the US and Turkey. The Supplemental Agreement of 25 October 1934 concluded by the two governments provided for the settlement of the outstanding claims of the nationals of each country against the other; Article II of the agreement is as follows: The two Governments agree that, by the payment of the aforesaid sum [$1,300,000], the Government of the Republic of Turkey will be released from liability with respect to all of the above-mentioned claims formulated against it and further agree that every claim embraced by the Agreement of December 24, 1923, shall be considered and treated as finally settled. The last US report in 1937 finally estimated that the principal and interest amounted to US$899,840.56 It is remarkable that not a single claimant with an Armenian name was considered by the American civil servants to have made a credible case of seizure and/or destruction of property." - (link:)


"Kabul ettirtilemez miydi?" diye soruyorsunuz. Savaş sonrasında Osmanlı Devleti yoktu  (yine tarihi bir hata) Lozan'ı imzalayan Türk Devleti vardı. Ve ne cüretle imzalayacakmış efendim! Olmayan bir soykırımı kabul etmeleri mantık dışıdır, Malta Mahkemelerini araştırdınız mı? Yukarıda paylaşmıştım.


Acılar 100 yıl taze kalır eğer nesilleri "nefret şartlı" yetiştirirseniz. Kim neslini nefretle yetiştiriyor, hangi nesil? Maddi ve manevi yıkımlarını Türkiye tarafında karşılanmasını yukarıda değinmiştim. Hangi maddi tazminat? Esas Türkler alacaklı, Erivan bir zamanlar Türk şehri idi, şimdi bir tane bile Türk yok! Rusların yardımıyla Türklere ait, Azerbaycan toprağında bir Ermenistan Devleti kurulmuştur. 


Bir de, "ne katliamları ne de soykırımı desteklemediğimi" derken bile, kendi yazdıklarınızla çelişiyorsunuz. Bu makalenin birçok yerinde Türkleri soykırım ile suçlarken, Ermenilerin "soykırıma" maaruz kaldığından bahsettiniz. Bir de bunun üstüne, "ikiyüzlülüklere duyarsız kalamadığınızdan" bahsediyorsunuz. Burada ikiyüzlü davranan esas sizsiniz!


Kürtlere de değinmişsiniz. İyi ki onun terör örgütü olduğunu kabul ettiğinizi belirttiniz, "silahlı faaliyet yapanlar" dediniz.  "Amerika yasalarına göre terörizmle eylem birliği içindeyseniz, o zaman baskı gurubunu kurup ta elinizi kolunuzu sallayarak kongreye gidip kendi düşüncelerinizi söyleyemezsiniz. Bu Amerika'daki yasalara aykırıdır." der Prof.Türkkaya Ataöv. Peki pkk/pyd terör örgütüyle ilişkisi olan milletvekillerine ne demeli?


Kürtler de diğer vatandaşlar gibi her hak ve özgürlüğe sahiptir. Bilmiyorsanız belirteyim Türkiye'nin 2'inci Cumhurbaşkanı İsmet İnönü Kürt'tür. Ayrıca, Kürt diye tanınan bir çok kişi de Türktür!  Bizim suçumuz mu hala ağalıktan emir alanların "özgür" olmayışı? Hala feodal bir yapı içinde yaşamaları? Türkiye'nin her yerinde yaşama, okuma, çalışma özgürlüğü olanlar, niye biz "özgür değiliz" diyor peki? Hangi özgürlük? Mesela, Türkiye'nin batısında esnaflık yapabiliyor, ama batısından bir vatandaş Doğu'da esnaflık yapamıyor, barındırmıyorlar çünkü! Kaldı ki "çok yakın tarihimizde yaşanan toplu cinayetler" diyerek yine Türkiye'yi suçlamaktasınız. Bunların bir iddiadan öteye gitmediğini herhalde duymadınız! Diyarbakır'da bulunan kemiklerin bir kısmı hayvan bir kısmı da en az 100 yıllık idi. (Şubat 2012) Yani, Hangi cinayet?


Herşey açık bir şekilde ortada iken "hiçbir zaman açıklığa kavuşamayacak" ne demek? Bazılarının olayları çarpıtmakta üstünü yok!


Ne güzel diyorsunuz "Sadece Türkler mi suçlu? Balkanlar'da Kafkaslar'da müslüman katliamları yaşanmadı mı?" diye. Evet doğru yaşandı, birçok Türk katledildi, hem Balkanlar'da hem Mora'da, hem de Kafkaslar'da. Çok acı değil mi? Ama hiç bahsetmiyoruz, ağlamıyor, sızlanmıyoruz. Yurdışındakiler bilmiyor, çünkü konferans vermiyoruz, poster asmıyoruz, para toplamıyoruz, kulis yapmıyoruz... Buraya ayrıca bir not düşmek istiyorum. Niye Türklere gelince "müslüman kıyımları" deniyor da, Ermenilere gelince "Ermeni kıyımı" deniyor da "hıristiyan kıyımı" denmiyor? Dünya'da Müslümanlık sadece Türklere mi özgü de, müslüman denilince Türkler anlaşılıyor?


Ayrıca 100 yıl önce Türk soykırımı yapanlar, daha taze olan, 92-Hocalı Soykırımı'nı red etmekte, Karabağ'da işgalci durumundadır, ki Başbakanları da bu işlenen suçun faillerindendir. Buna ek olarak ASALA terör örgütünün öldürdüğü Türk diplomatlarından, öldürülen akrabalarından, devlet görevlilerinden hiç bahsetmiyorsunuz, neden? Sonuçta onlar da, sözde Ermeni soykırımını dünyaya duyurmak için ASALA tarafından işlenen bir eylem değil miydi? Şiddete kim başvuruyor sayın Deniz Hanım? (Secrets of a Christian Terrorist State Armenia by Samuel A.Weems, okuyun)


Çok iyi bir tespit, hakkınızı yemeğim: Soykırımı kabul edenler Hıristiyan! Lakin eksik. Müslüman olan Lübnan'da bunların içinde, ne de olsa Ermeni diasporasının yoğun olarak yaşadığı bir ülke, oylara ihtiyaçları var! Soykırımı kabul edenler Türkiye'yi bölmek isteyen, Birinci  Dünya Savaşı'nda istediklerini elde edemeyen İtilaf Devletleri'nden oluşuyor. Evet, bunların kaçının eli temiz, tarihi temiz? Kimse kendi çöplüğüne bakmaz, ayrıca bu olay siyasi bir "malzeme"ye dönüşmüştür. Ve Ermeni diasporası da kendi cebini doldururken, Ermenistan'daki vatandaşlarının yoksulluk çekmesine göz yummaktadır. Bunu da en güzel anlatan Şükrü Server Aya'dır. (The Genocide of the Truth + The Genocide of the Truth Continues)


Makalenizde kendinizle çelişkiye düşmek uğruna da olsa, tarihi çarpıtarak, beyinlere bir Ermeni soykırımı varlığını sokarak, ama ya yoksa fikrine de basitçe değinerek, Goebels'in Öğrencisi olduğunuzu kanıtlamış oldunuz. Sizi alkışlıyorum, çünkü göçek,akçam,şafak gibilerden (bknz. tallarmeniantale.) hiçbir farkınız yok!


Prof.Harry G. Frankfurt'un da dediği gibi; "Günümüzde medya büyük bir ‘bullshit’ üreticisi olmakla birlikte, politikacılar hala bu konuda birinciliği ellerinde tutuyor... Her siyasi figür, 24 saatlik bir bullshit üreticisidir..." [‘On Bullshit’ (Boktanlık Üzerine)] ve bu makaleniz bir bullshit'tir. Ek olarak ta, İndigo Dergisi yönetimini kınıyorum!


Saygılar
S.Bayraktar


Yukarıda bahsettiğim kaynaklar dışında bazı kaynaklar:
- ARŞİV BELGELERİYLE ERMENİ FAALİYETLERİ 1914-1918 - (8 cilt) . Genelkurmay ATASE ve Genelkurmay Denetleme Başkanlığı Yayınları, ANKARA
- Norman Stone
- Prof.Dr.Ata Atun
- Ahmed Rüstem Bey
- Kazım Karabekir
- Prof.Dr.Fahrettin Kırzıoğlu + kitabı
- Necdet Sevinç
- Ermenistan'ın ilk başbakanı O.Kaçaznuni + kitabı
- Tallarmeniantale 
- TURKS, AZERBAIJANIANS, ARMENIANS: GENOCIDE OF HISTORICAL TRUTH
- Do you want to know what happened, or have you already decided to take part in running this political game?
- Prof. Justin McCarthy's speech at the Federal Parliament in Canberra - Part1: 
- Bruce Fein ve Justin McCarthy Kanada'da ki basın konferansı 

Ben hiçbir şey bilmiyorum! Sadece araştırıyor ve okuyorum!

*

indigo dergisine 18 Nisan 2015'te yazan Deniz Alan Held'in makalesi ise aşağıdaki gibidir:


II. Dünya Savaşı’nda Almanya Hükümeti seçimle başa gelmiş diktatörünün emriyle, yani seçmenlerinin onayı ve bilgisi dahilinde, milyonlarca Yahudi’yi sitematik olarak öldürüldü. Almanya savaşı kaybedince, tüm kaybedenler gibi önüne gelen her şeyi imzaladı ve dolayısyla yaptığı Yahudi katliamlarının da bir “soykırım” olduğunu kabul etti. Bedel olarak İsrail’e çok büyük bir miktarda tazminat (yıllık 20 milyar Dolar) ödemeye mahkum oldu.

O zamana kadar milliyetleriyle övünmekte olan Almanlar, Hitler taraftarı olsun olmasın, 1945’ten sonra milliyetçi ya da ulusalcı hislerini saklamaya başladı, çünkü ırkı yüz kızartıcı bir suça imza atmıştı. Bu tür duygular doğal olarak içlerinde olmasına rağmen, bugün dünyada, az sayıdaki Neo-Nazi faaliyetleri dışında, Alman milliyetçiliğine rastlanmaz. Almanlar kendileriyle duyduğu gururu belirgin şekilde sadece futbol karşılaşmalarında gösterebilir. Muhtemelen bu yüzden Almanya futbol sporunda dünya liderlerinden biri, Alman futbol seyircisi de en heyecanlı olan taraftarlardandır.

1915

Birinci Dünya Savaşı’nın süregeldiği 1915 yılında ise, Osmanlı İmparatorluğu topraklarında Türk yöneticilerin emriyle Kürt aşiretleri tarafından, gene sistematik olarak, birçok Ermeni köyü yakıldı ve yüzbinlerce Ermeni vatandaşı öldürüldü.

Bugünkü Türkiye Devleti’nin atası Osmanlı İmparatorluğu bu savaşı kaybetti ve kazanan devletlerle  yapılan anlaşmalar gereği kapitülasyonları ve İmparatorluk’un çöküşünü hazırlayacak başka birçok maddeyi kabul etmek zorunda kaldı. Serv ve Mondros anlaşmaları uyarınca Osmanlı toprakları üzerinde İngiltere kontrolünde  Ermenistan ve Kürdistan devletleri kurulması da karara bağlandı. Ermeni katliamlarının süregeldiği veya hemen akabinde yapılan bu anlaşmalarda (1918-1920) “Soykırım” lafı pek geçmese de aşağıdaki madde sabitlendi.

“Savaş Suçları (madde 226-230): Savaş döneminde katliam ve tehcir suçları işlemekle suçlananlar yargılanacak.

Bu maddeye rağmen, olmuş ise ispatlanma ihtimali varken Ermeni Soykırımı o yıllarda resmi olarak kabul edilmedi. Bugün birçok yabancı ülke yetkilisi ve Türkiyeli vatandaş 100. yıl dolmadan Türkiye’nin soykırımı yaptığı gerçeğiyle yüzleşilmesini istiyor. Olayın üzerinden tam 100 yıl geçti ama, Türkiye bunu resmi olarak kabul etmemekte hala ısrarlı. Türkiye üzerindeki baskılar özellikle son yıllarda çok daha belirginleşti.

Ortada büyük bir Ermeni katliamı olduğu aşikar. Zaten bunu kimse inkar etmiyor. Nüfus sayımları ve toplu mezar belgeleri bu katliamları kanıtlar nitelikte. Birçok ülke zaten uzun zamandır tarih kitaplarında 1915’te Anadolu’da yaşananları “soykırım” olarak nitelendiriyor.

Taraflar ve olası sonuçlar

Mantıken her olay, bulunduğu zamanın ve ortamın şartları göz önüne alınarak değerlendirilmelidir. Ne var ki; çoğumuz olaylara bugün bulunduğumuz yerden ve yaşanmışlıklarımızın bize hissettirdikleriyle bakarız. Bu durum da genellikle olayı tarafsız olarak görmemizi engeller.

Birçok kişi için 1915’te Anadolu’da yaşanan olay bir ırkı ortadan kaldırmaya yöneliktir, ama bir o kadar insan da bunun bir ‘Soykırımı’ olmadığından emin. İki görüşü de destekleyen mevcut birçok belge ve araştırma bulunmakta, fakat ne Ermenistan ne de Türkiye, arşivlerini henüz açmadı. Muhtemelen arşivler açılsa bile, insanoğlu genelde inanmak istediğine inandığı için, görüşler pek değişmeyecek.

Olayın soykırım olup olmadığında anlaşamayan Türkiyeliler, başka konularda da birbirinden farklı düşünüyor. Örneğin; bunun bir soykırım olmadığını iddia edenler genelde ulusalcı görüşe yakın, Atatürkçü, “vatan”ın toprak bütünlüğünü savunan ve Türkiye’nin dış veya iç güçler tarafından parçalanmaya çalışıldığını düşünenler. Soykırımı savunanlar ise,  Türkiye’deki tarihsel veya sosyal olaylardan yara almış, bu yüzden ülkesine küskün ve kendini bir miktar ötekileştirilmiş hissedenler. Ayrıca prensip olarak Atatürk karşıtı ve muhtemelen de yedek bir “vatan”ları var.

Peki bunu kabul etmeyen Türkiyeliler neden davalarında bu kadar ısrarcılar? Belki artık oynanan oyunlara alet olmak istemedikleri, belki de Ermeni komşusunun dedesinin kendi dedesi tarafında öldürülmüş olma ihtimalini kabul edemeyişlerindendir. Böyle bir ihtimal varsa bile dedesinin günahının vebalinin ona ait olmadığını düşündüğü de olabilir sebep.

Türkiye, Ermeni Soykırımı’nı kabul ederse ne olacak?

Ya ısrarlara ve suçlamalara dayanamayıp kabul ederse ne olacak? Türkiye resmi olarak Soykırımı yaptığını imzalarsa bu durumdan karlı çıkacaklar kimler? Sadece köy isimlerini Ermeniceleri ile değiştirilip her şeyin tatlıya bağlanacağını düşünmek biraz naif olmaz mı?

Bu kabulün karşılığında Türkiye Ermenistan’a ya toprak verecek ya da para. 1915’te yakılan köyleri versek? Bugünkü Kürt aşiretleri büyük dedelerinden kalan köyleri terk etmek isteyecekler mi? Ya da Erivanlılar kendi evlerini bırakıp o köylere gelip yerleşmeyi düşünürler mi? Türkiye’nin Almanya kadar gelişmiş bir endüstrisi olmadığına ve açlık sınırında yaşayan milyonlarca insanı olduğuna göre, vergi verebilmesi durumu da şaibeli. Bu durumda Türkiye  mecburen ipleri başkasının eline verecek ve 1923 öncesi gibi boyunduruk altında yaşaması söz konusu olacak.

İç hesaplaşma

Yıkılmak üzere olan bir imparatorluğun böylesine sistematik bir katliam yapmış olması ve o anda ülkede hüküm süren dış güçlerin bundan haberi olmaması ne kadar mantıklı? Savaş sonrası tarihinin en zayıf dönemini yaşayan ve diğer bütün şartları kabul etmiş Osmanlı İmparatorluğu’na Ermeni Soykırımı da kabul ettirtilemez miydi?

Acılar 100 yıl sonra taze kalabilir mi? Zaman her şeyin ilacı değil miydi? Türkiye’nin 1915’i soykırım olarak tanıması yerine, bu olayın yol açtığı maddi ve manevi yıkımları gidermek konusunda ne yapılabileceği tartışılsa daha doğru olmaz mı? Yeni mağduriyetler yaratmak mı çare?

Ermeniler ile bir sorunum olmadığını, ne katliamları ne de soykırımı desteklemediğimi anlatmak için neden mantığımın almadığı delillerle soykırımı kabul etmem bekleniyor? Irkçı görüşten olmadığımı ama gördüğüm ikiyüzlülüklere duyarsız kalamadığımı nasıl anlatabilirim?

Ya da aynı şekilde Kürtler’in yaşamış olduklarından üzüntü duyduğumu ve onları ülkemdeki diğer vatandaşlardan farklı görmediğimi ispatlamak için neden 35 yıldır silahlı faaliyet yapan, uyuşturucu ticaretinden gelir sağlayan ve muhtemelen dünyanın en güçlü ve donanımlı yasa dışı topluluğunun terör örgütü olmadığını kabul etmem bekleniyor?

Tarih hep kanla yazıldı ve tarih kitaplarını hep kazanan taraf yazdı.

Bugün gözümüzün önünde cereyan eden olayların bile aslında göründüğü gibi olmadığı, paralellerin, MİT’in ya da Derin Devlet’in yapmış olabileceği düşünülürken, yüz yıl önce yapılanlardan emin olmak tarafsızlığın ihlali hatta çifte standart uygulamaktır.

1915’in büyük bir katliam mı, yoksa bir ırkın soyunu kırma teşebbüsü mü olduğu belki de hiçbir zaman açıklığa kavuşamayacak, çünkü zaman makinesi henüz icat edilmedi.

Kaldı ki çok yakın tarihimizde yaşanan toplu cinayetler, petrol uğruna çıkartılan savaşlar, bombalanarak yok edilen kültürel mirasların üstü örtülü beklemekte. Bunların failleri hali hazırda yaşamaktayken, hatta medyada ve göz önünde konuşmaya devam ederlerken, bütün dünyanın yüz yıl önce katliam yapanların torunlarına dedelerinin işlediği suçu kabul ettirmekten başka derdi yok gibi.

Ayrıca “mağdur olan masumdur” düsturu güdüldüğünden midir nedir, o günlerin savaş zamanı olduğu ve katliam yapanın sadece Türklerin olmadığı da göz ardı edilmekte. O karmaşa döneminin mağdurları sadece Ermeniler değildi, Balkanlar’da, Kafkasya’da tarihin en büyük Müslüman katliamları bu dönemde yaşanmadı mı?

Soykırımı kabul eden ülkelerin genelde Hristiyan dinine ait olmaları da manidar. Ermeniler Türkiye’deki en büyük Hristiyan çoğunluk değil de, misal Budist olsalardı, Hristiyan ülkeler “Soykırımı kabul edin” diye bu kadar baskı yapacak mıydı?

İkiyüzlülüklerimiz

Amerikalıların Kızılderililere , İngilizlerin Hindistan’a yaptığı katliamları soykırım olarak tanımlamayan ülkeler Türkler’e atalarının yaptığının “soykırım” olduğunu kabul etmeleri için ısrar ediyor. Soykırım inkarını seçim malzemesi olarak kullanan partiyi başa getirmiş “yetmez ama evetçiler” ve vakıf mallarının kendilerine geri verileceği vaadi üzerine aynı partiye oy vermiş Ermeniler, ülkeyi tarihiyle yüzleşmeye davet ediyor. Bir yandan 12 Eylül Darbesi ile hesaplaşacağız derken aynı zihniyeti üstüste iktidar yapmış bir ülkenin, 100 yıl önceki olayın üzerine bu kadar düşmesi, açıkçası, pek samimi görünmüyor.

Geçmişle yüzleşmenin bugün açısından anlam ve önemi nedir? Tarihle yüzleşmek, sadece geçmişte yaşanmış bir olay hakkında tavır almak mı demektir? Tarihte yaşanmış insan hakları ihlalleri konusunda ne yapmak gerekir? Bunlar üzerinde geniş çalışmalar yapılması gereken derin sorular. Ama önce düşünmemiz gereken başka bir şey var: Ermeni Soykırımı’nı kabul eden ülkelerin hangisinin tarihi temiz, kaçının elleri kanlı değil?

Hangi Gazeteci?